03 Νοε 2009

Ρομπέν των Κυριακών: Άνευ όρων παράδοση

Ρομπέν των Κυριακών: Άνευ όρων παράδοση

παραθέτω ένα μικρό απόσπασμα από ενα εξαιρετικό ποστ που βρήκα....

...... Τώρα σου καταληστεύουν το βιος επί δεκαετίες, ρίχνουν εξασθενές χρώμιο στο νερό των παιδιών σου, ξεπουλάνε ολόκληρο νομό σε ξένες εταιρίες για να τον κάνουν ορυχείο κι εσύ κάθεσαι και τους κοιτάζεις σαν χάνος. Είναι ευθύνη του βοσκού, σκέφτεσαι. Και λουφάζεις. Παροπλισμένος, αδύναμος, άβουλος, παντελώς ανίκανος να επέμβεις στη δυσοίωνη δρομολόγηση της μοίρας σου.

Κάθε τόσο σου αναπτερώνουν την ελπίδα ότι να, τούτος εδώ ο καινούριος βοσκός κάτι θα κάνει για να δώσει λύση στο πρόβλημα. Μα σ’ έναν κόσμο λύκων, ο μόνος λόγος που ο βοσκός κατάφερε να γίνει βοσκός είναι ότι έχει τη συγκατάθεση των λύκων.

Γύρω σου ο όχλος φαίνεται να έχει τέλεια άγνοια κινδύνου. Χαυνωμένος, ολότελα εξανδραποδισμένος, βαδίζει ευθεία καταπάνω στον χαμό του με χαμόγελα καταναλωτικής μέθης. Αφήνεται πειθήνια στον βοσκό να τον οδηγήσει στο στόμα του λύκου.......

2 Πατημασιές στην Άμμο...:

antigold είπε...

Παραξενάκι μου, κι εμένα μ'αρεσε το κείμενο του Ρομπεν και το αντέγραψα στα σχόλια του http://antigoldgreece.wordpress.com/2009/11/02/lidoriki/ .
Πήρα μια εξαιρετικής χυδαιότητας "απάντηση" από ένα μεγαλοστέλεχος γνωστής μεταλλευτικής εταιρείας, η οποία καταλήγει ως εξής:

"..Δεν χρειάζεται να πάμε τόσο μακριά, στη δεκαετία του ‘50 που μας λέει η αισχρή και ανεκδιήγητη ανάρτηση που αντιγράψατε. Στο Αγρίνιο, το 2006, δυό στρουγκανόβλαχοι, πατέρας και γιός, είχαν δολοφονήσει εν ψυχρώ πέντε ανθρώπους, γιατί λέει τους πατούσαν τα τριφύλια κι ενοχλούσαν τα ζώα. Το θυμάστε; Κι αυτοί κατά κάποιο τρόπο προέταξαν την…”οικολογική” τους συνείδηση (και την “ιερότητα” της ατομικής ιδιοκτησίας του τσοπάνη) που την έβαλαν πάνω από την ανθρώπινη ζωή).
..μιά είναι η λέξη γι’ αυτά που λέτε και παρουσιάζετε εδώ: ΟΙΚΟΦΑΣΙΣΜΟΣ".

Είναι φοβερό το πόσο μακρυά είμαστε από αυτούς τους ανθρώπους. Κόσμους ολόκληρους!

Να είσαι καλά!

paraxeno είπε...

εμ για αυτό ειμαστε τοσο χάλια Μαρία, γιατί αντί να συννενοηθούμε με βάσει το κοινό καλό και αποδεκτό, ερμηνεύουμε κατά πως μας βολεύει τα πράγματα...

και φυσικά οσο μεγαλύτερα τα προσωπικά ή ιδιωτικά συμφέροντα, τόσο πιο στενάχωρες οι παρωπίδες....

τι να πω ο θεός να μας φωτίσει, γιατί εμείς θα ειμαστε οι πρώτοι που θα καταστραφούμε μοναχοί μας, πριν καθε άλλη πιθανή περιβαλλοντική καταστροφή...

Ετικέτες