επ αφορμή της παγκόσμιας ημερας κατά του Καρκίνου, παραθέτω το ακόλουθο άρθρο, που αφορά τη ρύπανση του νερού του ποταμού Ασωπού, και της ευρύτερης περιοχής με εξασθενές χρώμιο, και άλλα βαρέα μέταλλα, και επηρεάζει αμεσα και έμμεσα τις ζωές και την υγεία της ευρύτερης περιοχής και ίσως και άλλων περιοχών της Ελλάδος μεσω των προιόντων που παράγονται εκεί και διακινούνται παντού... ως ποτε θα αδιαφορούμε??? SOS O ΘΑΝΑΤΟΣ ΚΥΛΑΕΙ ΣΤΟΝ ΑΣΩΠΟΤης Χριστίνας Μωράκη επικοινωνίαΠηγή: http://www.actclick.com/site/articlePages/mainArticle_776.aspx
''Στις βρύσες τρέχει ακόμη μολυσμένο νερό. οι βιομηχανίες συνεχίζουν να απορρίπτουν τα απόβλητά τους με τον ίδιο τρόπο, ο Ασωπός παραμένει βούρκος Και το χειρότερο, κανείς δεν έχει ακόμα ξεκινήσει να ερευνά τις επιπτώσεις του χρωμίου στις αγροτικές καλλιέργειες.
Ο ποταμός που από πηγή ζωής μετατράπηκε σε καταβόθρα.Ο Ασωπός, που περνά από το Συκάμινο, τον Ωρωπό, το Σχηματάρι και τα Οινόφυτα, και καταλήγει στον νότιο Ευβοϊκό, κάποτε αποτελούσε πηγή ζωής για την Βοιωτία και την Αττική. Με τα γάργαρα πεντακάθαρα νερά του έζησαν άνθρωποι για αιώνες ολόκληρους. Ο κόσμος περιδιάβαινε στις όχθες του χαζεύοντας τα φλαμίνγκο και τους ερωδιούς και κολυμπούσε και ψάρευε άφοβα στα νερά του. Προσέφερε καταφύγιο σε δεκάδες είδη πτηνών, πολλά από αυτά σπάνια, όπως οι κύκνοι και οι ψαραετοί.
Σήμερα, περισσότερες από 200 βιομηχανίες απορρίπτουν τα λύματά τους στον Ασωπό. Στο Χαλκούτσι, δίπλα στα νερά κυριαρχεί αφόρητη δυσοσμία. Σε πολλά άλλα σημεία το ποτάμι είναι σκέτος βούρκος. Οι παράνομοι αγωγοί είναι εμφανείς. Η ορνιθοπανίδα απειλείται και το κολύμπι απαγορεύεται.
Το νερό δεν πίνεται και δεν αγγίζεται. H ζημιά στο οικοσύστημα είναι ορατή και το χειρότερο, μη αναστρέψιμη. Γιατί μας σκοτώνουν; Δεκαετίες ολόκληρες το φώναζαν οι κάτοικοι, πριν από πέντε μήνες το παραδέχτηκε η πολιτεία: στην άτυπη βιομηχανική ζώνη της ευρύτερης περιοχής των Οινοφύτων, Σχηματαρίου και Τανάγρας, «απουσιάζουν οι βασικές υποδομές που επιτρέπουν την προστασία του φυσικού περιβάλλοντος». Με άλλα λόγια ο Ασωπός έχει μετατραπεί σε θανατηφόρο βούρκο από τα ανεπεξέργαστα στερεά και υγρά απόβλητα που ρίχνουν ασυστόλως και χωρίς κανέναν έλεγχο οι γύρω βιομηχανίες στο ποτάμι.
Η ιστορία ξεκίνησε πριν από σαράντα ολόκληρα χρόνια, με χουντικό προεδρικό διάταγμα του 1969, το οποίο επέτρεπε την εγκατάσταση βιομηχανιών στην ευρύτερη περιοχή των Οινοφύτων. Η απόφαση αυτή ωστόσο δεν καθόριζε τον τρόπο λειτουργίας, ούτε έθετε όρια στις δραστηριότητές των βιομηχανιών. Δέκα χρόνια μετά, το 1979, με απόφαση του νομάρχη Βοιωτίας, επετράπη η ρίψη αποβλήτων στον Ασωπό, με την προϋπόθεση να ελέγχονται για τις ποσότητες χρωμίου που περιέχουν. Εν τω μεταξύ τα εργοστάσια είχαν ήδη συγκεντρωθεί κατά δεκάδες στην περιοχή και μαζί τους είχε μετοικήσει χιλιάδες κόσμος για ανεύρεση εργασίας.
Τα επόμενα δεκαπέντε χρόνια, έως το 2004, κανένας επίσημος φορέας δεν ασχολήθηκε με τη ζημιά που μπορεί να προκαλούσαν οι βιομηχανίες στο περιβάλλον, πόσο μάλλον με το αν τηρούσαν τις προδιαγραφές ασφαλείας στη απόρριψη των αποβλήτων τους.
Τη δεκαετία του ‘90 το ΥΠΕΧΩΔΕ έδωσε την εντολή για κάποιες πρώτες ενέργειες απορρύπανσης οι οποίες δεν ολοκληρώθηκαν ποτέ. Το 1997 ανατέθηκε μελέτη στο Πολυτεχνείο, η οποία κατέδειξε την απουσία εγκαταστάσεων επεξεργασίας λυμάτων στα εργοστάσια καθώς και το μέγεθος της ρύπανσης. Οι επιστήμονες πρότειναν την δημιουργία κεντρικής μονάδας επεξεργασίας λυμάτων στο Στενό Αυλώνα. Και το σχέδιο αυτό εγκαταλείφθηκε γιατί δεν βρέθηκε επίσημος φορέας διατεθειμένος να αναλάβει τη χρηματοδότηση.
Τότε ξεκίνησαν οι κινητοποιήσεις των κατοίκων. Μάλιστα κάποιοι εργοστασιάρχες έκατσαν στο σκαμνί ως υπαίτιοι της ρύπανσης. Τα πρόστιμα που τους επεβλήθηκαν ήταν της τάξεως των 1500-2000 ευρώ, μαζί με και ποινές φυλάκισης δύο και τριών μηνών με τριετή αναστολή. Φυσικά προτίμησαν να πληρώσουν παρά να ξοδέψουν για εγκαταστάσεις βιολογικού καθαρισμού και επεξεργασίας λυμάτων.
Στη συνέχεια, τίποτα δεν άλλαξε. Οι βιομηχανίες συνέχισαν να ξεφορτώνονται ανεπεξέργαστα λύματα με τον ίδιο ακριβώς παράνομο τρόπο, και χιλιάδες άνθρωποι συνέχιζαν να πίνουν επικίνδυνο νερό χωρίς να ξέρουν τίποτε.
Το Νοέμβριο του 2004 ανιχνεύτηκαν για πρώτη φορά υψηλές συγκεντρώσεις χρωμίου στο πόσιμο νερό και στις αρχές του 2005, ύστερα από νέο έλεγχο, οι τιμές βρέθηκαν ακόμα υψηλότερες. Το θέμα μάλιστα έφτασε με επερώτηση και στη βουλή χωρίς αποτέλεσμα. Οι αναλύσεις εμφάνιζαν μεν υψηλές συγκεντρώσεις χρωμίου, αλλά κανείς δεν προνόησε να δει τι είδους χρώμιο ήταν αυτό (καρκινογόνο εξασθενές ή όχι) και από πού προέρχεται. Το δεύτερο εξάμηνο του 2005 και το 2006 δεν έγινε κανένας έλεγχος ή ανάλυση.
Από τον Ιανουάριο του 2007 με πρωτοβουλία του Δήμου Οινοφύτων άρχισαν συστηματικές αναλύσεις και παρακολουθήσεις του νερού. Η ποσότητα του ολικού χρωμίου βρέθηκε συνεχώς αυξανόμενη. Ο κόσμος άρχισε να διαμαρτύρεται. Η δημοτική αρχή ζητούσε διορία τριών ετών για την αλλαγή προέλευσης του νερού και οι δημότες ζητούσαν να γίνει ανάλυση για να διαπιστωθεί η ύπαρξη ή όχι εξασθενούς χρωμίου. Μετά από παρέμβαση των πολιτών έγινε τελικά η ανάλυση από το Γενικό Χημείο του κράτους και αποδείχτηκε ότι το νερό είναι τοξινωμένο με ασθενές χρώμιο.
Μέχρι σήμερα το νερό που τρέχει στις βρύσες των σπιτιών είναι το ίδιο.
Οι κάτοικοι πληρώνουν για να πίνουν εμφιαλωμένο νερό, αλλά οι φτωχοί μετανάστες και οι εργάτες μέσα στα εργοστάσια είναι σε ακόμα πιο δυσμενή θέση.
Σε πέντε ολόκληρους δήμους εξελίσσεται μια αληθινή τραγωδία χωρίς να γίνεται τίποτα..
Το φθινόπωρο το ΥΠΕΧΩΔΕ είχε δηλώσει ότι Οινόφυτα και η Αυλίδα θα συνδεθούν με το δίκτυο της ΕΥΔΑΠ πριν από τα Χριστούγεννα, και ότι στις δύο περιοχές θα κατασκευαστούν ταχυδιυλιστήρια συνολικού προυπολογισμού 2 εκ. ευρώ. Επίσης, ότι εντοπίστηκαν οι υπαίτιες εταιρείες και διαβιβάστηκαν οι σχετικοί φάκελοι στον εισαγγελέα και τη Νομαρχία, ότι διεξάγονται έλεγχοι και η ποιότητα του νερού είναι υπό παρακολούθηση.
Στην ουσία,
Στις βρύσες τρέχει ακόμη μολυσμένο νερό.
οι βιομηχανίες συνεχίζουν να απορρίπτουν τα απόβλητά τους με τον ίδιο τρόπο,
ο Ασωπός παραμένει βούρκος
Και το χειρότερο, κανείς δεν έχει ακόμα ξεκινήσει να ερευνά τις επιπτώσεις του χρωμίου στις αγροτικές καλλιέργειες.
Και όπως χαρακτηριστικά είπε κάτοικος της περιοχής σε ραδιοφωνικό ρεπορτάζ του ΣΚΑΙ
ΕΙΜΑΣΤΕ ΑΝΑΛΩΣΙΜΟΙ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΟΛΙΤΕΙΑ....Να τους χαιρόμαστε βρε....
Ακούστε τη συνέντευξη του Κυρίου Χρήστου Παναγόπουλου στην δημοσιογράφο του ActClick Χριστίνα Μωράκη για το πρόβλημα του Ασωπόυ.
Το φωτογραφικό υλικό μας το παραχώρησε ο Πατήρ Ιωάννης Οικονομίδης.
http://www.actclick.com/site/articlePages/mainArticle_785.aspx
======================
Παγκόσμια Ημέρα κατά του καρκίνου
Από το Pathfinder
ΑΝΤ1 Μάστιγα του 21ου αιώνα αποτελεί ο καρκίνος. Σύμφωνα με τις εκτιμήσεις των επιστημόνων, επτά εκατομμύρια άνθρωποι σε όλο τον κόσμο χάνουν κάθε χρόνο τη μάχη με το θάνατο. Οι προβλέψεις τους είναι δυσοίωνες: αν οι σημερινές τάσεις αύξησης του καρκίνου συνεχιστούν, ο εκτιμώμενος αριθμός νέων περιστατικών ανά έτος αναμένεται να φθάσει έως το 2020 τα 16 εκατομμύρια από 10,9 εκατομμύρια που ήταν το 2002.
Τα παραπάνω στοιχεία έδωσε στη δημοσιότητα ο Πρόεδρος της Εταιρείας Ογκολόγων Παθολόγων Ελλάδος (ΕΟΠΕ) Δημήτρης Ι. Μπαφαλούκος, με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα κατά του Καρκίνου, 4 Φεβρουαρίου 2009.
Με αφορμή την ημέρα αυτή, το Υπουργείο Υγείας και Κοινωνικής Αλληλεγγύης και η Εταιρεία Ογκολόγων Παθολόγων Ελλάδος οργανώνει εκστρατεία ενημέρωσης και ευαισθητοποίησης των πολιτών.
Την Τετάρτη 4 Φεβρουαρίου 2009 λειτουργεί περίπτερο ενημέρωσης σε κεντρικό σημείο της Αθήνας (οδό Κοραή) και θα διανέμεται στο κοινό ενημερωτικό έντυπο.
Σύμφωνα με τον Πρόεδρο της Εταιρείας Ογκολόγων Παθολόγων Ελλάδος κ. Μπαφαλούκο, οι πάσχοντες από καρκίνο ανέρχονται σε περίπου 24,6 εκατομμύρια σε όλο τον κόσμο, αριθμός που αναμένεται να αυξηθεί στα 30 εκατομμύρια έως το 2020. Περίπου 7 εκατομμύρια άτομα πεθαίνουν από τη νόσο σε ετήσια βάση.
Ο καρκίνος αποτελεί έναν από τους βασικότερους λόγους θανάτου, τον δεύτερο μετά τις καρδιαγγειακές νόσους, στις αναπτυγμένες χώρες. Στην Ευρώπη, κάθε χρόνο διαγιγνώσκονται 3,2 εκατομμύρια νέα περιστατικά καρκίνου, κυρίως του μαστού, του πνεύμονα, του παχέος εντέρου και του ορθού. Περισσότεροι από ένα εκατομμύριο ασθενείς χάνουν τη ζωή τους. «Παρά την πρόοδο που σημειώνεται στην έρευνα και τη θεραπεία της ασθένειας αυτής, ο καρκίνος παραμένει σοβαρή μάστιγα για την υγεία», επισήμανε ο κ. Μπαφαλούκος, τονίζοντας ότι όσο πιο νωρίς γίνει η διάγνωση της νόσου, τόσο περισσότερες είναι οι πιθανότητες ίασης του ασθενούς.
Σημαντικός όμως, είναι ο ρόλος της πρόληψης. Όπως επισημαίνει ο κ. Μπαφαλούκος, δεν αναπτύσσουν καρκίνο όλοι οι άνθρωποι με γενετική προδιάθεση, ενώ μπορεί να προσβληθούν και άνθρωποι χωρίς οικογενειακό ιστορικό της νόσου. Σύμφωνα με τον Ευρωπαϊκό Κώδικα κατά του Καρκίνου, πολλοί θάνατοι από καρκίνο θα μπορούσαν να αποφευχθούν με την υιοθέτηση ενός υγιεινού τρόπου ζωής.
