Εμφανιζόμενη ανάρτηση

Η Αλεξάνδρα το παληκάρι

Απρίλης του 48 ή εκεί γύρω κάπου, ήταν και η Αλεξάνδρα μικρό κοριτσι τότε έπαιρνε στο κατόπι τα μπουλούκια των τσιγγάνων που πέρναγαν ...

30 Μαρ 2007

Αγανακτισμένο σχόλιο φίλου




Προσωπικά με τα ποδοσφαιρικά και τις παράγκες δεν ασχολούμαι, με κουράζουν τόσα πολλά που δεν χωράει το μυαλό μου κι άλλα... αλλά δεν μπορώ να μη λυπάμαι για ότι ακούω για ότι βλέπω, δεν μπορώ να παραβλέπω την βία απ όπου και να προέρχεται, και ιδίως όταν υποκινείται για να υπηρετήσει οποιαδήποτε συμφέροντα, και όταν κατά την αμαθή ταπεινή μου γνώμη χειραγωγεί σκέψεις και ζωές και φτάνει σε θανάτους νέων ανθρώπων...

Ετσι παραθέτω το αγανακτησμένο κείμενο σχόλιο που μου έστειλε ενας αγαπημένος φίλος που έχει μια πιο σαφή άποψη και θέση για τα θέματα αυτά...

Συμφωνώ απόλυτα στην αγανάκτησή του, δεν γνωρίζω τι παίζεται με τα ποδοσφαιρικά τις ΠΑΕ και τα άλλα, όπως και να χει όμως θεωρώ ανεπίτρεπτο το χθεσινό συμβάν, ότι και να κρύβει πίσω του...

πρέπει επιτέλους να μαζευτούμε και να λειτουργήσουμε ως ΚΟΙΝΩΝΟΙ ΠΟΛΙΤΕΙΑΣ και όχι ως αλητήριοι συμφεροντολάγνοι και να σφάζουμε τα νιάτα μας για συμφέροντα άλλων

το κείμενο που μου έστειλε ο καλός μου φίλος είναι το ακόλουθο...

========================================

"Ποιοι τους υποκινούν ………….?

και ποιοι τους πληρώνουν????????????????

….και, γιατί……. η πολιτεία δεν σταματά την αλητεία των ΠΑΕ !σωματείων…..????

Δεν υπάρχει καμιά δικαιολογία….από κανένα ,και καμιά δεοντολογία που να καλύπτει ΤΟΝ λόγο…….!

Αλλά τι να πει κανείς για τους πολιτικούς… και για τον αφασικο λόγο τους ….

Και όλες τις δικαιολογίες ΤΟΥΣ …. για να μην χάσουν τα σταυρουδάκια τους…?

Αυτό κι' αν είναι κοινωνική αλητεία …..! αλλά τι να πει κανείς όταν υπάρχουν Σημαιοφοριδιδες …σ' αυτόν τον τόπο …! Βέβαια κι' αυτός…για την ομάδα του ήθελε .....τους παράδες ……! Ας μην τον αδικούμε….τον καημένο…!

…τι θα κάνει η πολιτεία για να μην χάσει τις ψήφους της ??????

Τι θα κάνει και η κοινωνία………..! θα τους διαολοστείλει κάποτε ….? Να τελειώνουμε με την κοινωνία των (νταβατζηδων) μίλησε και ο πρωθυπουργός τής χώρας για δαύτη κάποτε…!

Ναι, κύριε πρωθυπουργέ, είμαστε θυμωμένοι πια ….!

Πάρετε μέτρα πριν τα πάρουμε εμείς ………………………..!

Και……. ξέρετε ….δεν θα παίξουμε αυτήν την φορά …..!

Θα κάνουμε κι' εμείς αλητείες…και θα τις κάνουμε ….χοντρά!!!!!!!!!!!!!!

Ένας αγανακτισμένος πολίτης…..!(ιθαγενής Ελληνας)

Υ.Γ.

Βέβαια, όταν οι Έλληνες πάνε στο Ντουμπάι …διακοπές........ (ρωτήστε στον ταξιδιωτικό σας πράκτορα)

Πώς να μην τους θαυμάσεις..?

Α ! ρε Έλληνα ΜΑΛΆΚΑ ………Ε! ΜΑΛΑΚΆ …...!

…..ΚΑΤ 'ΤΑ ΆΛΛΑ ΈΧΕΙΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΌ ΠΡΌΒΛΗΜΑ..(ΗΛΊΘΙΕ) !!!!!

Ναι κύριε Πρωθυπουργέ …και κύριοι Υπουργοί …έτσι έχουν τα πράγματα….!

Αυτό που αποκαλείτε αθλητισμό …..Δεν είναι ….! Είναι κοινωνική αλητεία …….! που ευνουχίζει τους πολίτες του τόπου αυτού ........!

και βέβαια ο ΘΕΟΓΝΙΣ από τα Μέγαρα ...είχε δίκιο ......!

σας το παραθέτω ........!

------------------------------------

Κυρνε, αυτή η πόλη είναι έγκυος ,και φοβούμαι μήπως γεννήσει το μωρό
της κακοήθους αλαζονείας μας…..
Γιατί αυτοί οι πολίτες είναι ακόμη συνετοί ,αλλά οι αρχηγοί τους
έχουν πάρει το δρόμο που τους οδηγεί σε μεγάλη ζημιά .
Καμιά πόλη ως τώρα ,Κυρνε ,δεν κατέστρεψαν οι αγαθοί πολίτες
Αλλά όταν ευχαριστεί τους κακούς να φέρονται υβριστικά ,
Διαφθείρουν τις μάζες δίνοντας δίκιο στους άδικους
Για να κερδίσουν οι ίδιοι οφέλη και δύναμη
Να ΄σαι σίγουρος ότι η πόλη εκείνη δεν θα μείνει ήσυχη για πολύ
Έστω κι αν τώρα απολαμβάνει μεγάλη ησυχία
Όσο αυτά στους κακούς πολίτες είναι αγαπητά ,
κέρδη που αποκτώνται μαζί με τη δημόσια ζημιά .
Από αυτά είναι που προέρχονται οι φατρίες και οι
Εμφύλιοι σκοτωμοί
Κι οι τυραννίδες .

ΠΌΤΕ η πόλη αυτή να μην πάρει αυτόν το δρόμο…..

( ΘΕΟΓΝΙΣ )

Ο ΑΓΑΝΑΚΤΙΣΜΕΝΟΣ ....Μ.Ν.

===========================

και τούτα δω τα βρίσκω αρκετά ταιριαστ'α με τα χθεσινά γεγονότα, και με της κάθε μέρας τα μαντάτα ....





και τούτο δω που δεν επιτρέπει μεταφορά του

http://www.youtube.com/watch?v=RAb7CQpBtaw

29 Μαρ 2007

ΟΔΗΓΟΣ ΚΑΤΑΝΑΛΩΤΩΝ: ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΣ 2006

ΟΔΗΓΟΣ ΚΑΤΑΝΑΛΩΤΩΝ: ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΣ 2006

Η επιμονή των Ελλήνων καταναλωτών που δεν θέλουν να τρώνε μεταλλαγμένα συνεχίζει να φέρνει αποτελέσματα. Πολλές ελληνικές εταιρείες ζωικών προϊόντων προμηθεύονται αποκλειστικά μη μεταλλαγμένες ζωοτροφές. Μεγάλες γαλακτοβιομηχανίες είναι πλέον σε θέση να πιστοποιήσουν ότι το σύνολο των ζωοτροφών που χρησιμοποιούν δεν περιέχει μεταλλαγμένα συστατικά. Αυτό μας δίνει τη δύναμη να συνεχίσουμε να αγωνιζόμαστε μέχρι να εξασφαλίσουμε οριστικά πως τα μεταλλαγμένα δεν θα καταλήξουν στο πιάτο μας. Η μεγάλη αυτή εξέλιξη οφείλεται στη δύναμη των καταναλωτών και στη συνεχιζόμενη στήριξή τους στο έργο μας. Ένα μεγάλο ευχαριστώ και μπράβο λοιπόν σε όλους σας!


μπορείτε να κατεβάσετε τον πλήρη οδηγό κάνοντας κλικ εδώ

28 Μαρ 2007

#9 Dream, performed by R.E.M.



όμορφες μουσικές στιγμές, κινήσεις που δίνουν ελπίδα για τούτο τον μικρούλη ταλαιπωρημένο κόσμο....

REM & Muppets - Furry happy monsters

Mah Na Mah Na




"Mah Nà Mah Nà" is a well-known pop music song, written by Piero Umiliani. It was a hit in many countries, including the USA, in 1968–1969. The song's lyrics contain no actual words, only nonsense words resembling scat singing. The original version interpolates melodies from "Swedish Rhapsody" ("Midsommarvaka" ("Midsummer Vigil")) by Hugo Alfvén, "Santa Lucia", "Boogie Woogie Bugle Boy", the jazz standard "Lullaby of Birdland", and others.

"Mah Nà Mah Nà" debuted as part of Umiliani's soundtrack for the Italian softcore pornography movie Svezia, Inferno e Paradiso (Sweden, Heaven and Hell) (1968), a pseudo-documentary film about wild sexual activity and other behavior in Sweden ("Mah Nà Mah Nà" accompanied a scene set in a sauna). A soundtrack album, "Svezia, Inferno e Paradiso" was released in 1968. The movie was also released under the English title Sweden Heaven and Hell.

In 1969, Henri Salvador recorded a variation titled "Mais Non, Mais Non" ("But No, But No"), with lyrics he had written in French to Umiliani's tune.

The song became familiar to many from its renditions by the Muppets on national television. On November 30, 1969, "Mahna Mahna" was performed on the The Ed Sullivan Show by a Muppet also known as Mahna Mahna, and the Snowths. Also in 1969, "Mahna Mahna" was performed on Sesame Street by a character that was later known as Bip Bipadotta, along with two Anything Muppet girls.

During its 1969-70 season, "The Red Skelton Show" used the Umiliani recording as background music for a recurring blackout sketch. The otherwise silent bits featured Red and another performer, dressed as Moon creatures, playing with equipment left behind by the Project Apollo astronauts.

In 1973, a rendition of "Mah-na-Mah-na" on the Moog synthesizer was released on the album More Hot Butter (Musicor MS 3254) by Hot Butter, best known for the pop tune "Popcorn". It was re-released on CD in 2000.

In 1976, the first episode of The Muppet Show to be recorded (featuring Juliet Prowse) used "Mahna Mahna" as the first sketch. It was performed by the Muppets "Mahna Mahna and the Snowths". As a result, the original Piero Umiliani recording finally became a hit in the UK, where the Muppet Show soundtrack album featuring the Muppets' version went to number one.


Εγκλήματα 10 - (Οι λέξεις της artymedia)

ηλιοτρόπιο, πυροτέχνημα, φανάρι, σιτάρι, ξαστεριά, υποκειμενικός



Μέρες τώρα έχει ανήσυχο ύπνο, λίγο η δύσπνοια που τον ταλαιπωρεί, λίγο εκείνοι οι μαλάκες στην εφορία, λίγο που χει να βγει πάνω από τρίμηνο, που να τον συναντήσει ο ύπνος?

Τα τελευταία τρία χρόνια έμπλεξε στο χειρότερο εφιάλτη του, πρακτικά προβλήματα, εκεί που όλη η ζωή και τα σαράντα του χρόνια ήταν ξάστερα με στραφταλιστά πυροτεχνήματα λουσμένα τις νυχτιές και με δροσάτα ηλιοχαμόγελα τις μέρες, να σου οι αλήτες χύπησαν τη πόρτα του...

Την πρώτη φορά ήρθε ο θάνατος, τρόμαξε, έσκασε σαν αποτυχημένο πυροτέχνημα η έλλειψη μέσα του, χάθηκε η αγαπημένη του... Εκείνη που του χάρισε τη ζωή... τον άφησε πίσω με ένα σωρό σκοτεινά θεριά, τα ίδια που της λύγισαν το κορμί και καταδίωξαν την ψυχή της μακριά, πριν την ώρα της... κανείς δεν τον είχε προετοιμάσει για όσα θα ακολουθούσαν...

Αυτός, πάντα μέσα στα όρια, στις μικρές του αδιακρισίες και στα κέφια του για αταξίες φρόντιζε πάντα να μην πληγώσει, να μην ενοχλήσει, να μην παρανομήσει... Δεν έβλαψε κανέναν που βρισκόταν έξω απ τη δική του αυλή... και μέσα όμως τα άκρα παραμέναν στη γωνιά τους... Δεν τα ξεπέρασε ποτέ, δεν τα χρειαζόταν, αγαπούσε τα απλά, αγαπούσε τις καλημέρες, τα χαμόγελα, τα ηλιοτρόπια που φύτρωναν στην πίσω αυλή... ζούσε για τη ζωή, της κάθε μέρας τα θέλω και τα πρέπει της... "όχι μόνο δικαιώματα αλλά και υποχρεώσεις παιδιά, να είμαστε εντάξει πρέπει, αλλιώς θα χάσουμε τα δίκια μας" έτσι έλεγε και στους φίλους του... τότε μόνο έχει νοστιμάδα η ώρα και η μέρα... όταν ζόρίζεσαι και λίγο, όχι μόνο θέλω μα και δίνω... όχι μόνο αρπάζω μα και προσφέρω, κι έτσι πορεύτηκε σαράντα χρόνια, κι ήταν χαρούμενος ευτυχής... δεν του λειψε τίποτα, χωρίς μετριότητα, αλλά με μέτρο...

Και πάνω που πήγε να πάρει μια ανάσα μετά την απώλεια, αφού έβαλε όλα τα παπάκια που κληρονόμησε στη σειρά σαν καλοσπαρμένα στάρια, ήρθε ο δεύτερος επισκέπτης της κρατικοδαίαιτης αιμοβόρας ύαινας αυτή τη φορά, ήταν ένα χαρτί από την εφορία...

Είχαν περάσει δυο χρόνια ήδη, με αγώνες, δικαστήρια, αγωνίες τρεχάματα ένα σκασμό γαμημένο χαρτομάνι που δυσκολευόταν να το βάλει σε τάξη και ήρθαν οι αλήτες να ζητήσουν κερατιάτικα...

Το σπίτι ακόμη το χρώσταγε αλλά το χε βάλει σε τάξη, ρύθμιση του κώλου, αλλά καλύτερα απ τη στέγη της πλατείας, τους χειμώνες... Ενιωθε τυχερός που δεν έτρωγε πολύ, αν και καλοφαγάς, μπορούσε και με μια μπουκιά να ζήσει... έκοψε και το ποτό, δεν φτάναν για τη δόση και για σφηνάκια... έκοψε και το έξω... μόνο η γκόμενα του στάθηκε κοντά, ναναι καλά η αγαπημένη... δε λύγισε... εκεί σκυλί μονάχο και αυτή τον κρατάει κι ας ξέρει λίγα, τον κρατάει κι ας πελαγώνει μαζί του...

Ενας χορός βίαια διακριτικός άρχισε με την εφορία, κάθε μερα του τρίτου χρόνου που περνούσε συνειδητοποιούσε σε τι ακριβώς κόσμο ζούσε... Είδε χίλια δυο πρόσωπά του εκτός εκείνου του ανθρώπινου που χρόνια κουβαλούσε όραμα μέσα του... Αρχισε να καταλαβαίνει, αν και αργά, πως όλη εκείνη η ανθρώπινη φύση η ιδέα περί σωστού και δικαίου που είχε παντιέρα σαράντα χρόνια, ήταν τόσο υποκειμενική όσο και τα νύχια του ή η βρομιά στο σώβρακό του και στις κάλτσες του...

Εμαθε παρ ότι δυσκολεύτηκε, πως όλα όσα λένε για τη γραφειοκρατία, για τους ανύπαρκτους κρατικούς μηχανισμούς, για τους νόμους, και τη τύφλα τους, για τους πολιτικούς, τους δικηγόρους, τους εμπόρους, όχι μόνο ειναι αληθινά, αλλά βίωσε στο πετσί του πλέον ότι είναι τρις χειρότερα από όσα περιστασιακά άκουγε ή μπορούσε να φανταστεί...

Αρχισε να βλέπει πως ο κόσμος που ζει δεν έχει καμμία σχέση με τα ηλιοτρόπια στην πίσω αυλή, αλλά του θύμιζε περισσότερο κατι ιστορίες σε βίπερ που διαβαζε παιδί, που όλοι ήταν ρομποτ, λοβοτομημένοι ανίκανοι, μικρόψυχοι, αν όχι άψυχοι, αδαείς και τεμπέληδες μέχρι θανάτου, τόσο που και δυο γαιδάρων άχυρα με το ζόρι τα χωρίζουν... οι γάιδαροι όπως αποδείχτηκε στην πορεία τα καταφέρνουν πολύ καλύτερα...

Έτσι πέρασε κι ο τρίτος χρόνος με συνεχή αγώνα... είχε αρχίσει να νιώθει σαν μπαλάκι του τένις που χτυπαγε συνεχως πανω σε τοίχο προπόνησης, το άγχος πράγμα άγνωστό του μέχρι τότε άρχισε να τον επηρεάζει δραστικά, αφού έγινε ειδήμων στα κληρονομικά αστικά και εμπράγματα δίκαια, άρχισε να σκέφτεται το ποινικό...

Τον έλκυε πολύ η ιδέα να καθαρίσει μια για πάντα μερικά ρομποτάκια από κείνα που και με λάδι και χωρίς δεν έλεγαν να πάρουν μπρος και να κανουν τα λίγα που τους τάχτηκαν ως επαγγελματικές υποχρεώσεις, (συνέπεια δεν περίμενε πλέον να συναντήσει, ούτε ευρηματικότητα, ούτε ευελιξία)

Διάβασε από δω διαβασε απο κει, κατέβασε δυο τρεις βιβλιοθήκες νομολογία, παρά το μισοτυφλωμένο μάτι του από το άγχος (το μάτι έβλεπε, αλλά το μυαλό δεν διάβαζε πλέον σωστά αυτό που έβλεπε το ματι)...
Τελείωσε και το ποινικό λοιπόν, έτοιμος για πτυχίο, και για δράση...

Ετοίμασε προσεκτικά τα πάντα, άφησε το χρεωμένο σπίτι στη γκομενίτσα, της αξίζει, με την προυπόθεση να φροντίσει τον πατέρα του... μη μείνει στο δρόμο ο γέροντας... και να μην αφήσει τα ηλιοτρόπια της πίσω αυλής να ξεραθούν...

Ένα καλό ποσό για τον φιλο το δικηγόρο που τονε στήριξε, άλλο ένα ίδιο σε κείνο το ίδρυμα για τα παιδιά με καρκίνο... βιβλία και δίσκους τα χάρισε σε ένα ορφανοτροφείο, και τις μηχανές του σε δυο φίλους που χαν μεράκι για την τέχνη, και κίνησε για τον φίλο το Σταμάτη με το οπλοπωλείο...

θέλω κάτι μικρό Σταμάτη, αθόρυβο, με πολλά βόλια, να τελειώνω μια και καλή με καμποσους... να χουν να σκιάζονται οι υπόλοιποι...

Κάτι μουρμούρισε ο Σταμάτης για άδεια και τα ρέστα, μα η ματιά που του έριξε τον αποθάρρυνε... Είχε στην αποθήκη ένα βρόμικο, αδήλωτο, από έναν αλλοδαπό λαθραίο, του το έδωσε... μαζί με δυο χούφτες σφαιρες... "Δεν το πήρες από μενα" είπε, και του ευχήθηκε καλή τύχη...

Ευχαριστώ αδελφέ, δεν θα σε ξεχάσω... ότι κι αν ακούσεις από δω και πέρα κάνε τον κινέζο δεν με είδες δε με ξέρεις...

Ετσι αρματωμένος με απελπισία και το μικρό αδήλωτο, κίνησε για το δημόσιο ταμείο...

Εφαγε τρεις εκεί, και μετά πήγε και από το υπουργείο, εκεί έφαγε μόνον δύο, το τελευταίο βόλι το φύλαξε για τον εαυτό του... και ήξερε δεν θα πονούσε όχι περισσότερο από ότι πονεσε τρία χρόνια τώρα, δεν αδίκησε κανέναν περισσότερο απ ότι τον αδίκησαν... απλά έδωσε ένα μάθημα συνέπειας σε όλους όσους αδιάφορα ρουφούσαν... Στάθηκε τυχερός που η κίνησε βοήθησε την αστυνομία να αργήσει, κι ετσι ξεψύχησε εκεί στα σκαλιά του υπουργείου, δίπλα στο φανάρι, με ενα σωρό περίεργους να μουρμουρίζουν τρομαγμένοι ενα γύρο... χαμογελούσε ευτυχισμένα, κι ένα ηλιοτρόπιο έσκαγε το μουτράκι του απ τη μέσα τσέπη του σακκακιού του...

Το σημείωμα που βρήκε η αστυνομία πάνω του έλεγε " ΤΑ ΗΛΙΟΤΡΟΠΙΑ ΔΕΝ ΤΡΕΦΟΝΤΑΙ ΜΕ ΚΩΛΟΧΑΡΤΑ... ΣΥΓΝΩΜΗ ΠΟΥ ΔΕΝ ΕΓΙΝΑ ΣΑΝ ΕΣΑΣ, ΗΜΟΥΝ ΠΑΝΤΑ ΣΤΟ ΜΕΤΡΟ ΑΛΛΑ ΑΥΤΟ ΔΕΝ ΣΑΣ ΕΦΤΑΣΕ, ΔΕΝ ΣΑΣ ΑΡΕΣΕ ΑΡΚΕΤΑ ΩΣΤΕ ΝΑ ΜΕ ΣΕΒΑΣΤΕΙΤΕ, ΔΕΝ ΣΑΣ ΑΠΕΙΛΗΣΕ ΑΡΚΕΤΑ ΩΣΤΕ ΝΑ ΔΕΙΞΕΤΕ ΣΥΝΕΠΕΙΑ ΣΤΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΜΟΥ ΟΠΩΣ ΕΓΩ ΕΔΕΙΞΑ ΣΤΙΣ ΥΠΟΧΡΕΩΣΕΙΣ ΣΑΣ... ΧΑΙΡΟΜΑΙ ΠΟΥ ΣΑΣ ΠΗΡΑ ΜΑΖΙ ΜΟΥ... ΑΝΤΙΟ ΚΑΙ ΝΑ ΠΡΟΣΕΧΕΤΕ ΤΑ ΗΛΙΟΤΡΟΠΙΑ ΚΑΙ ΤΟ ΣΙΤΑΡΙ"

Οι εφημερίδες έγραψαν για εναν ανθρωπο που ειχε σοβαρά ψυχολογικά προβλήματα για εναν παράφρονα, εναν μανιακό... δεν ειπε κανεις πως αγαπούσε τα ηλιοτρόπια, και σεβάστηκε και νόμους κι ανθρώπους σαράντα χρόνια με κάθε του πράξη και σκέψη με όλη του τη ζωή... δεν αναφέρθηκε κανείς στην ανεπάρκεια των μηχανισμών που σαλέψαν το μυαλό του, ούτε στους υπαλλήλους με τα άδεια μυαλά και τα κουρνισμένα κεφαλια που τον ταλαιπώρησαν, ουτε για την άνομη αρνησή τους να του αποδώσουν τα δίκαια και νόμιμα...
Ηταν απλα ενας ακόμη τρελλός που έφτασε στα άκρα... κι ας ήταν τα άκρα του ακόμη στη γωνιά τους μεσα απ την πόρτα του κήπου....

Από τότε οι υπάλληλοι των δημοσίων ταμείων και του υπουργείου, φυλάγονται, δουλεύουν με μεράκι ενημερώνονται, θυμίζουν ανθρώπους όχι ρομποτ κακολαδωμένα... Από τότε όλοι κοιτάζουν πίσω τους ανήσυχοι μήπως ο επόμενος στη σειρά έχει Ηλιοτρόπιο στην μέσα τσέπη του μπουφάν...

Η γκομενίτσα φροντίζει ακόμη τα ηλιοτρόπια... κι ο γέροντας πατέρας χαμογελάει μεσα από το κεφάλι που θυμάται μόνο τα παλιά πια...

Μια φωτογραφία του σαπίζει σε ένα συρτάρι μαζί με το Ηλιοτρόπιο που είχε στην τσέπη και λιγους σπόρους σιταριού από το τελευταιο μνημόσυνο...

Ο Σταμάτης έκλαψε πολύ.... μα δεν τόλμησε να μιλήσει... ποτέ...

Το επόμενο πρωί ξύπνησε ιδρωμένος, και τρομαγμένος, είχε περάσει τα όρια... και το χάρηκε... Αλλά όχι δεν θα το αφήσω να γίνει... θα παλέψω κι άλλο μέχρι να δουν το δίκαιο και το σωστό... όσο χρειαστεί κι ας με σκοτώσει αυτή η πάλη.....

Ήταν μονάχα ένα όνειρο της δύσπνοης νύχτας του...

Χριστίνα Σαββατιανού / 28-03-2007

Υ.Γ. οποιαδήποτε ομοιότητα με πραγματικά πρόσωπα ή καταστάσεις είναι επειδή τίποτα σε τούτη τη ζωή δεν είναι αυστηρά προσωπικό... ίσως αυτό βοηθήσει λίγο σαν διαπίστωση όσους σκοπεύουν να "πάρουν τα όπλα" και να το παλαίψουν αλλιώς...

η υποφαινόμενη συνεχίζει να πιστεύει ότι το δικιο αργά ή γρήγορα το βρίσκουμε ακόμη και στους καιρούς μας... ακρεί να θυμόμαστε και τις υποχρεώσεις όχι μόνο τα δικαιώματα μας....

27 Μαρ 2007

Remix service -- available to all!

Δοκιμάστε το...


Remix service -- available to all!

Εικόνες (myspace icons)


http://photobucket.com/icons/

Ελληνική Υπηρεσία blogs

http://www.40blog.com/

Πάρτε μέρος στην On line Έρευνα για τους ελληνόφωνους blogger

Το Πάντειο Πανεπιστήμιο και πιο συγκεκριμένα το Πρόγραμμα Μεταπτυχιακών Σπουδών «Δυνητικές Κοινότητες : Ψυχο-Κοινωνιολογικές Προσεγγίσεις και Τεχνικές Εφαρμογές» ξεκίνησε σήμερα Δευτέρα 26 Μαρτίου την πρώτη στην Ελλάδα μεγάλη on-line έρευνα -με τη μορφή ερωτηματολογίου- που αφορά στο προφίλ, τα κίνητρα και τις πρακτικές των ελληνόφωνων bloggers/ιστολόγων.

Για να συμπληρώσετε το ερωτηματολόγιο κάντε κλικ εδώ

Το blog της έρευνας είναι το : http://blog-ereuna.blogspot.com

26 Μαρ 2007

Ο Παράδεισός σου Φταίει....




Με αμφίβολα βήματα πορεύεσαι, κάνεις λάθη, ξανακάνεις, και κείνοι γελούν, σε προτρέπουν σε νέα λάθη, διψούν για τα λάθη σου, διψούν για τη ζωή σου που καταστρέφεται...

Βλέπεις φτωχέ το τυρί, τη φάκα μόνο τη νιώθεις σε κάθε μπουκιά, πικραίνει ο ουρανίσκος, βαθαίνει ο πόνος της λάμας τους, μα εσύ τυράκι να χεις και χαλάλι ο πόνος...

Χρεώνεις τις μέρες σου ξεθωριασμένα και σκουριασμένα όνειρα, ελπίδες που σε οθόνες μόνο στολίζουν τις ζωές, το ψέμα τους σε θέλγει, μοχθείς για το αύριο, το δικό σου, των παιδιών σου, και σιωπάς, καταπίνεις, τυράκι να χεις και χαλάλι ο μόχθος...

Εκείνοι χασκογελάνε, μιλούν για αίμα και γελάνε, μιλούν για πόνο, για θάνατο, και γελάνε, ναι γελάνε γιατί για το δικό σου αίμα μιλούν, τον δικό σου πόνο και το δικό σου θάνατο... Μιλούν για πολέμους και για παράπλευρες απώλειες για ζωές και χαμογελούν φιλάρεσκα στο φακό... για τις δικές μας ζωές μιλούν φτωχέ... Με οργίζουν, με οργίζεις...

Και εσύ μοχθείς ξανά, υποθηκεύεις το είναι σου σε μια ελπίδα απέλπιδη, σε ένα ψέμα πάνω, στο ψέμα τους... τυράκι να χουμε και αυριο θα φάμε και χαβιάρι λες, κι υποθηκεύεις κι άλλη μια μέρα, άλλη μια ανάσα... ΞΥΠΝΑ ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ!

Έντεχνα, μελετημένα, με τρόπους αιώνες δοκιμασμένους, σε δυναστεύουν, σε χειραγωγούν, σου δίνουν εικόνες αλλόκοσμες και συ τσιμπάς, τυράκι να χεις κι όλα καλά... υποκύπτεις, σιωπάς, δεν πολεμάς, μόνο μοχθείς...

Σου στερούν τη γνώση, την μνήμη την ιστορική, τη γλώσσα την έκφραση, την ευαισθησία, τις αξίες, γιατί τους βολεύει, χωρίς αυτά δεν αντιδράς, δεν πολεμάς, είναι ασφαλείς, δεν σε φοβούνται...

Κι αν λάχει και στα νιάτα σου ανυπότακτος φανείς, σου ρίχνουν σκόνες άσπρες και χάπια πολύχρωμα και σαπίζουν το μυαλό σου, αντίσταση να μη σου μείνει, κι αν τύχει και ξεφύγεις κι από αυτά, τότε σου υπόσχονται θέσεις κοντά τους, σε κάνουν ΔΗΘΕΝ όμοιό τους κι εσύ τσιμπάς, και κορδώνεσαι και καμαρώνεις τη ΔΗΘΕΝ επιτυχία σου, τους νίκησες έγινες σαν κι αυτούς, είσαι σπουδαίος πια, έχεις δύναμη, εξουσία, χά! και συντηρείς τη φάκα πειθήνια υπάκουα, καλολαδωμένος και ανύμπορος να αρθρώσεις οτιδήποτε άλλο εκτός από ένα ναι, ή ένα δεν μπορώ να σχολιάσω...

Θρηνώ απόψε όλα εκείνα που έμαθα παιδί, όλα εκείνα που θυσιάζεις για το τυράκι σου, τις υποθήκες της μέρας και της ύπαρξής σου φτωχέ, θρηνώ για τα ιδανικά, θρηνώ για τις ιδέες και τους αγώνες που ΔΗΘΕΝ κερδήθηκαν με αίμα... τους βολεψες πολύ φτωχέ μεσα στους αιώνες... και τους βολεύεις ακόμη, κι εκείνοι πίνουν το αίμα πιο λαίμαργα και χλευάζουν πιο διψασμένοι από ποτέ, πιο αδίστακτοι από ποτέ... ΜΕ ΦΟΒΙΖΟΥΝ...

Σκέφτομαι τελικά πως φταίει ο παράδεισος κι εκείνο το καταραμένο το μήλο που δάγκωσες άπληστα στήνοντας ο ίδιος την απαρχή της φάκας που χρόνια σε δυναστεύει...

Αυτό ειναι! Ο ΠΑΡΑΔΕΙΣ΄ΟΣ ΣΟΥ ΦΤΑΙΕΙ...

Χριστίνα Σαββατιανού / 26-03-2007

25 Μαρ 2007

Σκορπισμένες Σκέψεις

τι ειναι μωρέ οι ανθρώποι?

μια καλημέρα είναι ένα γέλιο μια αγκαλιά ψυχής είναι...

δυο νότες και μια κουβέντα από καρδιά.. ένα χάδι στα παιδιά...

αλλά μου λες γιατί ξεχνάμε?

γιατί κοιτάμε εκεί που δεν πρέπει στα σκουπίδια... και ξεχνάμε?

Γιατί της καλημέρας το χαμογέλιο θάψαμε, και των παιδιών τη ματιά την αποφεύγουμε...

Θυσία στο βωμό της ύλης κάνουμε όλα εκείνα που την ψυχή κρατάνε ζωντανή...

Σβήνουμε τον πόθο μας σε ηλεκτρονικά μηνύματα, και την ανθρωπιά μας σε ροδες και ύλης χίμαιρες...

για αυτό αρρωσταινουμε τόσο πολύ πια... για αυτό πριν καλά καλά ζήσουμε οι μέρες μας τελειώνουν, και στη σιωπή βυθίζουμε τις νύχτες, θυσία σε μοναχικές διαδρομές η ζωή μας... για αυτό....

Γιατί όλα παίζονται σε χαρτιά αμφιβόλου αξίας και ανασφαλούς ανυπαρξίας... και ξεχνάμε...

15-06-06

Χριστίνα Σαββατιανού

Ετικέτες

τα δικά μου (325) περιβάλλον (91) writting (67) Greece (57) poetry (50) χρήσιμα (39) χαμόγελα (38) video (37) κοινωνία (35) φωτογραφία (32) health (30) environment (24) phtography (24) εθελοντισμός (24) υγεία (23) music (20) people (20) blogging (14) stories (14) children (13) παιδά (13) computers (12) information (11) μπλογκοπαίχνιδα (11) doctor (10) πολιτισμός (10) συνταγές (10) χιούμορ (10) medicine (9) ελλάδα (9) μουσική (9) activism (8) world (8) οι συνταγές της κρίσης (8) goverment (7) rights (7) safety (6) services (6) Πάρνηθα (6) γκρίνιες (6) εκθέσεις (6) ποίηση (6) Επιστήμη (5) amalia (4) earth (4) technology (4) Αναδάσωση (4) αηδιούλες (4) αρθρογραφία απο ιντερνετ (4) γιατρός (4) πολιτική (4) πρωτβουλίες (4) σοφά λόγια (4) emergency (3) theatre (3) Εναλλακτική οικονομία (3) εκδηλώσεις (3) εκθεσεις (3) με ενδιαφέρουν (3) φύση (3) χορός (3) ψυχαγωγία (3) economy (2) games puzles (2) είπαν (2) εκδόσεις (2) ελεύθερος χρόνος (2) κόσμος (2) νομικά θέματα (2) συναντήσεις (2) τεχνολογία (2) DVD (1) Greek movie (1) amber alert (1) dance (1) documentary (1) down syndrom (1) facebook (1) first aid (1) funny (1) internet security (1) nature (1) privacy (1) protest (1) radio (1) ΕΜ (1) ΧΡ (1) απορίες (1) απόκριες (1) αστικά τοπία (1) βιβλιο - e-book (1) διάστημα (1) διαβάζω (1) εναλλκτική ζωή (1) ενεργοί μικροοργανισμοί (1) εφημερίδες (1) ζωγραφική (1) θέατρο (1) καλομηνιάσματα (1) κινηματογράφος (1) παράξενα (1) παραδοξόνιο (1) παραμύθια (1) παραξενα chemtrails (1) παρατηρώ (1) πειραματα (1) περιοδικά (1) τεχνες (1) της γειτονιάς.... (1) φακελλάκι (1) ψάχνω (1)