«Η
Κέϊτι και τα λάχανα»
– ένα κορίτσι πολεμά την πείνα,
καλλιεργώντας το όνειρο
Εάν είστε από
τους αρκετά τυχερούς να μην ανησυχείτε
για το επόμενο γεύμα σας, πιθανόν να μην
συνειδητοποιείτε τι πραγματικά είναι
ο υποσιτισμός και η πείνα. Ο υποσιτισμός
είναι ένα σοβαρότατο πρόβλημα που
μαστίζει αρκετές κοινότητες ανθρώπων
στον πλανήτη. Η ανεπαρκής ποσότητα
τροφής και η έλλειψη υγιεινών τροφίμων,
αποτελούν πρόβλημα για πολύ μεγάλο
αριθμό ανθρώπων στο κόσμο, καθώς η
επαρκής σίτιση χρειάζεται προσωπική
προσπάθεια, αντί να αντιμετωπίζεται με
συλλογικό τρόπο.
Σχεδόν έξι χρόνια
πριν, ένα εννιάχρονο κορίτσι η Katie
Stagliano, βρέθηκε με ένα σακουλάκι
σπόρους λάχανου για ένα σχολικό πρόγραμμα.
Οι σπόροι βρήκαν μια εύφορη γωνιά στην
αυλή του σπιτιού της, και η Κέιτι με
πολλή καθημερινή φροντίδα καλλιέργησε
ένα λάχανο τεραστίων διαστάσεων!
Η Κέιτι διηγείται
πως ξεκίνησε η προσπάθειά της αυτή και
πως γεννήθηκε η ιδέα της στο ιστολόγιό
της, μέσα από το οποίο φιλοδοξεί να
δημιουργήσει ένα κίνημα κατά της πείνας
και του υποσιτισμού, δραστηριοποιώντας
μικρούς και μεγάλους προς το σκοπό αυτό!
Το πρώτο αυτό τεράστιο λάχανο της Κέιτι
παρείχε τροφή στους περίπου 275 ανθρώπους
που προστρέχουν για το καθημερινό τους
φαγητό στην τοπική κοινωνική κουζίνα!
«Ήμουν
σίγουρη πως το τεράστιο λάχανό μου ήταν
ιδιαίτερο, και χρειαζόταν ένα ιδιαίτερο
σπίτι. Η μητέρα μου επικοινώνησε με μια
τοπική οργάνωση κοινωνικής κουζίνας,
μέσω της οποίας αγρότες και καλλιεργητές
στέλνουν τρόφιμα σε εθελοντές που
φροντίζουν για την σίτιση αστέγων, ώστε
να δωρίσουμε το λάχανο μου.
Το Μάιο του 2008,
επισκεφτήκαμε τις εγκαταστάσεις της
τοπικής κοινωνικής κουζίνας. Όταν
μπήκαμε στο χώρο, είδα μια τεράστια ουρά
ανθρώπων να περιμένει για το μοναδικό
ίσως γεύμα της ημέρας. Όσοι δούλευαν
εκεί και όσοι έτρωγαν εκεί, ήταν τόσο
φιλικοί μεταξύ τους, τόσο χαρούμενοι!
Καθώς σέρβιρα
το λάχανο μου στους επισκέπτες, και με
ευχαρίστησαν για την προσφορά μου,
συνειδητοποίησα πως μπορούσα να κάνω
κάτι περισσότερο για να βοηθήσω.
Εκείνη
την ημέρα, σε αυτή την κοινωνική κουζίνα,
γεννήθηκε το όνειρό μου! Ονειρεύομαι
να πάψουν να υπάρχουν πεινασμένοι
άνθρωποι στον κόσμο. Στην πραγματοποίηση
του ονείρου μου βοήθησαν όλα αυτά τα
χρόνια πολλοί, οργανώσεις που συνέδραμαν
για την προώθηση και τη γνωστοποίηση
του σκοπού μου, το σχολείο μου που μου
παραχώρησε ένα μεγάλο κομμάτι γης για
να καλλιεργήσω, με τη βοήθεια όλων σχεδόν
των τάξεων ακόμη και του νηπιαγωγείου.
Πολλοί ακόμη στάθηκαν αρωγοί στην
προσπάθειά μου αυτή, μεταξύ αυτών και
μία έμπειρη κηπουρός η κυρία Λίζα που
προσφέρθηκε να βοηθήσει και είναι πάντα
κοντά.
