Εμφανιζόμενη ανάρτηση

Η Αλεξάνδρα το παληκάρι

Απρίλης του 48 ή εκεί γύρω κάπου, ήταν και η Αλεξάνδρα μικρό κοριτσι τότε έπαιρνε στο κατόπι τα μπουλούκια των τσιγγάνων που πέρναγαν ...

30 Μαΐ 2011

Κ. Δούζινας: Η υλική παρουσία του πλήθους μπορεί να αλλάξει τον κόσμο




Κ. Δούζινας: Η υλική παρουσία του πλήθους μπορεί να αλλάξει τον κόσμο
by elsa
Πηγή: Σχολιαστές χωρίς Συνορα
Συνέντευξη με τον πανεπιστημιακό Κώστα Δούζινα
Από την “Εποχή”, Κυριακή, 29 Μαΐου 2011 18:54
Τη συνέντευξη πήρε η Ιωάννα Δρόσου

Ποιες είναι οι πρώτες σας σκέψεις από τις συγκεντρώσεις στις πλατείες;
Το πρώτο που μου έχει κάνει εντύπωση είναι μια προφανής αδυναμία των οργανωμένων δυνάμεων της αριστεράς να μπορέσουν να καταλάβουν και να αναλύσουν αυτά τα γεγονότα. Το δεύτερο, που επίσης οφείλεται στην έλλειψη ανάλυσης και κατανόησης του τι συμβαίνει στην Ελλάδα, είναι η έκκληση του Μετώπου “να κάνουμε το Σύνταγμα πλατεία Ταχρίρ”. Η λογική του ηγεμονικού μπλοκ είναι εξαιρετικά δόκιμη. Όπως φαίνεται στην Τυνησία, την Αίγυπτο, τη Λιβύη, την Ισπανία και τώρα στην Ελλάδα είναι πρώτον μία λογική ηγεμονικού μπλοκ χωρίς ηγέτη και δεύτερον μία βαθύτατη εκ των πραγμάτων κριτική της λογικής αντιπροσώπευσης. Της λογικής, δηλαδή, που μας έλεγε, και στο επίπεδο των δημοκρατικών θεσμών αλλά και στο επίπεδο της αριστεράς, ότι υπάρχει αντιπροσώπευση και αντικατάσταση του λαού από το κόμμα, του κόμματος από την ηγετική ομάδα και της ηγετικής ομάδας από τον ηγέτη. Δηλαδή μία σειρά αντικαταστάσεων και μεταθέσεων που καταλήγουν τελικά στην αρχή του ενός. Αυτό που γίνεται αυτή τη στιγμή είναι μία έμπρακτη κριτική αυτής της λογικής της αντικατάστασης. Και αυτό, νομίζω, είναι το πιο χαρακτηριστικό αυτού του πράγματος.



Ποια είναι τα κύρια χαρακτηριστικά των “πλατειών”;
Το κύριο χαρακτηριστικό που εμφανίζεται σε αυτές της εκδηλώσεις είναι το πλήθος, ούτε ο λαός ούτε το έθνος. Η έννοια του λαού φτιάχνεται είτε μέσα από το δίκαιο με την έννοια της λαϊκής κυριαρχίας που εμφανίζεται στα πρώιμα νεωτερικά συντάγματα είτε μέσα από την ιδεολογία με την έννοια της λαϊκής εξουσίας. Η έννοια του έθνους φτιάχνεται μέσα από μία πολιτισμική παράδοση και ιστορία. Το πλήθος είναι μία υλική οντότητα που είτε απαιτεί κάτι είτε αρχίζει να λειτουργεί και να μετατρέπεται σε θεωρητικό υποκείμενο. Είναι ένα σύνολο, δηλαδή, ανθρώπων που βρίσκονται κάποια στιγμή χωρίς καμία αντιπροσώπευση ή κάποια μονήρη κομματική αποκλειστική ιδεολογία να τους εκφράζει. Η διαφορά του πλήθους από το λαό και το έθνος είναι ότι δεν μπορεί εύκολα να ενοποιηθεί. Ενοποιείται μόνο στη δράση του. Όταν, δηλαδή, μία σειρά ανθρώπων μοναδικών στη διαφορετικότητά τους βρίσκονται μαζί αποκτούν μία δυναμική μιας πολιτικής επιθυμίας που δημιουργείται εκείνη τη στιγμή που βρίσκονται. Ό,τι είχε συμβεί πριν και ό,τι συμβεί μετά κατά κάποιο τρόπο μπαίνει σε παρένθεση. Είναι ένα υποκείμενο που φτιάχνεται και διαλύεται μέσα σε μια προσωρινότητα της συνεύρεσης των διαφορετικών ανθρώπων, που η ατομική επιθυμία γίνεται επιθυμία του πλήθους και αυτή μπορεί να κάνει πολλά πράγματα. Μπορεί καταρχάς να κάνει επανάσταση. Όπως ξέρουμε, όλες οι μεγάλες επαναστάσεις είχαν το πλήθος. Βέβαια, ταυτόχρονα μερικές από αυτές είχαν τα κόμματα, τις πρωτοπορίες. Αλλά είναι η υλική παρουσία του πλήθους -που δεν έχει κοινές καταβολές και πιθανόν ούτε κοινούς στόχους- που μπορεί να αλλάξει τον κόσμο. Αυτό είναι ένα “μαγικό” από τη στιγμή που διαφορετικοί άνθρωποι βρίσκονται μαζί και αρχίζουν να έχουν κάτι κοινό.



Ποιες είναι οι βασικές στρατηγικές της περιόδου;
Μέχρι στιγμής οι βασικές πολιτικές αναλύσεις και στρατηγικές στην Ελλάδα γύρω από την αντιμετώπιση του μνημονίου, της κρίσης και της καταστροφής του κοινωνικού ιστού -που πρόκειται να επιταχύνει σημαντικά και να αλλάξει πια και εμφανώς την ισορροπία ανάμεσα στις ελίτ και το λαϊκό πόλο- ήταν δύο. Η πρώτη ήταν αυτή που προσπάθησε και ο Παπανδρέου στη συνάντηση των πολιτικών αρχηγών. Μία συμμαχία συναίνεσης που θα έρχεται από τα πάνω στη λογική της αντιπροσώπευσης και ελπίζει ότι ο κόσμος που ακολουθεί (είτε είναι μέλος είτε συμπαθών) θα συνταχθεί. Η δεύτερη μεγάλη, υποτίθεται και εναλλακτική, λογική είναι η λογική του “Μετώπου”, του ηγεμονικού μπλοκ. Αυτή η λογική αναγνωρίζει ότι για να μπορέσεις να έχεις μία κάποια επιτυχία σε μία τεράστια πολιτική σύγκρουση που θα καθορίσει το μέλλον μίας χώρας για δεκαετίες, πρέπει να αναγνωρίσεις ότι δεν μπορείς να αποφύγεις τις συγκρούσεις. Επομένως, για να δημιουργήσεις το λαϊκό πόλο, επιλέγεις μία κεντρική αντίφαση, μία κεντρική ρωγμή στον κοινωνικό χώρο, η οποία θεωρείς ότι έχει τις μεγαλύτερες επιπτώσεις για όλη την κοινωνία και προσπαθείς να την προωθήσεις σαν τον κεντρικό πόλο αντίφασης και σύγκρουσης και επομένως να δημιουργήσεις μία συμμαχία γύρω από αυτή, έτσι ώστε ο κόσμος να τον αποδεχτεί σαν προσωρινά πιο σημαντική από τα απολύτως περιφερειακά συμφέροντα και έτσι να οργανωθεί προς τη λογική μιας κεντρικής σύγκρουσης. Η λογική του “Μετώπου” το έβαζε αυτό. Το πρόβλημα είναι ότι δεν μπόρεσε να βρει αυτή την κεντρική αντίφαση γύρω από την οποία θα οργανωνόταν μία μη παραταξιακή συμμαχία κεντρικής σύγκρουσης.


Ποια είναι τα στοιχεία αυτής της κεντρικής αντίφασης;
Τρία μόνο θα μπορούσαν να είχαν παίξει αυτό το ρόλο. Το ένα είναι η οικονομική εξαθλίωση και η διάλυση του κοινωνικού ιστού. Η επίθεση, δηλαδή, στο μνημόνιο επειδή ακριβώς προβλέπει συγκεκριμένα μέτρα με συγκεκριμένα αποτελέσματα. Το πρόβλημα με αυτό είναι ότι κολλάει πάντα στα οικονομικά συμφέροντα των επιμέρους τάξεων, συμφερόντων, επαγγελμάτων… Έπρεπε, λοιπόν, να συνδυαστεί. Το λάθος ήταν ότι δεν συνδυάστηκε με την έννοια της κυριαρχίας. Όπως λέει ο Καρλ Σμιθ “κυρίαρχος είναι αυτός που μπορεί να αναστείλει την εφαρμογή του νόμου και να εισάγει την κατάσταση ανάγκης”. Έχουμε αυτή ακριβώς την κατάσταση στην Ελλάδα. Την αναστολή της κανονιστικότητας και νομιμότητας του ελληνικού κοινωνικού κράτους και την εισαγωγή κατάστασης έκτακτης ανάγκης από την ΕΕ και το ΔΝΤ. Εμφανίστηκε, λοιπόν, η Ελλάδα σε μία πολύ ενδιαφέρουσα και παράδοξη κατάσταση. Ότι είμαστε μία νεοαποικιακή ή μεταποικιοκρατική κατάσταση χωρίς να έχουμε περάσει αποικιοκρατία. Τώρα, μία τρίτη λογική αρχίζει να εμφανίζεται στις πλατείες της Ελλάδας που απομακρύνεται από τις δύο προηγούμενες (κομματικές συμμαχίες και ηγεμονικό μπλοκ) και πηγαίνει στις πλατείες χωρίς αντιπροσώπευση.



Πώς αντιμετωπίζει η αριστερά αυτό το φαινόμενο;
Μερικές θεωρητικές αναλύσεις της αριστεράς έχουν μείνει ελαφρώς πίσω. Στο χώρο της κοινωνικής και οικονομικής πολιτικής υπήρχε ένας νέος τρόπος οργάνωσης, αυτό που θα ονομάζαμε βιοπολιτική. Μία εξαιρετικά σημαντική, δηλαδή, παρέμβαση της εξουσίας που προσπαθεί πια να ελέγχει συμπεριφορές. Δεν ενδιαφέρεται τόσο για τον έλεγχο ιδεών και ιδεολογιών. Στο μέτρο που εγώ εντάσσομαι από πλευράς συμπεριφορών (στον τρόπο με τον οποίο εργάζομαι, καταναλώνω, νιώθω υπόχρεος για την οικογένειά μου κ.λπ.). Οι ιδεολογικές και προσωπικές επιλογές εμφανίζονται πολύ πιο ολοκληρωμένες από την περίοδο του κλασικού καπιταλισμού, ο οποίος στηριζόταν στην Ελλάδα στην εξαγωγή υπεραξίας. Αυτό, από τη μία πλευρά οδηγεί στην υποβάθμιση της διαμεσολάβησης, την οποία οι πολιτικοί και τα κόμματα εξασκούσαν ανάμεσα στην κοινωνία, την οικονομία και την κρατική εξουσία και οδηγεί στην κρίση της αντιπροσώπευσης που λέγαμε προηγούμενα. Αυτή η δύναμη, όμως, του συστήματος είναι και η αχίλλειος φτέρνα του. Διότι αυτός που αρχίζει να ασχολείται με το σώμα του, τις υποχρεώσεις του, δεν ενδιαφέρεται για τα κοινά, έχει απόλυτη και άνιση σχέση με την οικονομία, πολύ πιο εύκολα και χωρίς διαμεσολαβήσεις μπορεί να έρθει σε αντίσταση. Να φύγει, δηλαδή, έστω και προσωρινά από το σύστημα αυτό. Διότι ενώ ο κλασικός καπιταλισμός δημιουργεί εμπορεύματα προς κυκλοφορία και κατανάλωση, σήμερα το βιοπολιτικό σύστημα, παράλληλα με τη δημιουργία εμπορευμάτων και την οικονομική αναπαραγωγή, παράγει υποκείμενα τα οποία αποδέχονται αυτόν τον ολοκληρωμένο τρόπο οικονομικής, κοινωνικής και ιδεολογικής λειτουργίας, τα οποία υπακούν απόλυτα τις επιλογές του συστήματος.


Η ελπίδα;
Ο βασικός στόχος του συστήματος είναι η δημιουργία υποκειμένων υπάκουων και έτσι όταν αυτά τα υποκείμενα βγαίνουν στο Σύνταγμα, αυτό που κάνουν καταρχάς είναι ότι αφαιρούν τη νομιμοποίηση και περιορίζουν τη διακυβέρνηση των σωμάτων. Αυτό δημιουργεί αυτή τη στιγμή και τη μεγαλύτερη ελπίδα. Από τη μία πλευρά η δυνατότητα του πλήθους να γίνει πολιτικό υποκείμενο επιθυμίας που θα φέρει το πολιτικό σύστημα σε μία αδυναμία και από την άλλη το κάθε μέρος του πλήθους που προσωρινά αποσύρεται από το σύστημα νομιμοποίησης που δουλεύει σήμερα ο βιοπολιτικός νεοφιλελευθερισμός.


Και οι αιτιάσεις;
Το να λες “όχι”, “φτάνει πια”, “δεν δέχομαι τίποτε άλλο”, “δεν αποδέχομαι την υποχρέωση να σε υπακούω”… όχι μόνο είναι πολιτικό αλλά είναι η βάση της κλασικής αριστερής πολιτικής. Η άρνηση είναι πάντα το πρώτο βήμα στη λογική της ανώτερης σύνθεσης. Σήμερα μπορεί να είναι όχι μόνο απαραίτητη αλλά πιθανά και το τελικό βήμα. Η ολοκλήρωση που λέγαμε πριν στηρίζεται στην αποχώρηση. Η άρνηση, λοιπόν, έχει από μόνη της πολύ μεγαλύτερη πολιτική, ριζοσπαστική και επαναστατική σημασία σήμερα από ό,τι είχε παλιά.



























20 Μαΐ 2011

Democracia real YA

ο φόβος, το σκοτάδι, η αγωνία η μοναξιά, η εχθρότητα, ειναι τα όπλα του "εχθρού" - τα ανοιχτά μάτια, η ενότητα, το χαμόγελο, η ψυχραιμία, το πεισμα, κι η ελπίδα ειναι τα οπλα ολων μας.... είναι το δικαίωμά μας στη ζωή....





κι αν δεν μπορείς να ηγηθείς δε πειράζει.... παρε παράδειγμα λαμπρό και φόρα ενωτική σαν ενας ανθρωπος να γινει η κοινωνία και βγες....

μόνο μη ξεχάσεις να σταθείς αληθινός, να μην γλιστρίσεις σε άλλο ενα ψέμα και ξεστρατίσεις παλι και χωριστείς στα δυο και στα χιλια δυο.... ενας ανθρωπος η κοινωνία του ανθρώπου να γενεί

μην αφεθείς σε ελπιδες σε ονειρα και λόγια υποσχετικά.... φτιαξε εσύ το τώρα και το αυριο.... με βήματα πολλά μαζί μικρά....


μην περιμενεις να σε σωσει ο αρχηγός, ο αρχοντας, ο λογοκλόπος κι ο δημαγωγός.... φτιαξε τη βάρκα μονος σου και τη ζωή πανί της βάλε και ενας ανθρωπος η κοινωνία ολη να ταξίδεψει χερι με χερι....

Χριστίνα ΣΑββατιανού 20-05-2011

14 Μαΐ 2011

Αυτά τα κοκκινα σημάδια στους τοίχους.....



Κι αυτά τα κόκκινα σημάδια στους τοίχους σαν να μη ξεθώριασαν ποτέ σαν να μη ξεράθηκε ποτέ το αίμα.... σαν να έζησε στον τοίχο περιμένοντας κι άλλο κι άλλο.... κι εμείς το ταΐσαμε με μισαλλοδοξία, με ρατσισμό, με υλισμό, με έκπτωση ήθους και...ι αξιών, με εξόντωση και καταβαράθρωση της κοινωνικής μας υπόστασης.... κι έτσι το αίμα φρεκσο πάντα είναι στους τοίχους.... οι δότες αλλάζουν, νέοι ωραίοι, με όνειρα, ελπίδες για ζωή, που κι αυτά μένουν εκεί παρέα στα κόκκινα σημάδια...

Στάθης: Χριστίνα οι ανησυχίες σου σωστές, η γραφή όπως πάντα ιδιαίτερη. Είναι καιρός να γράψουμε κάνα παραλήρημα μαζί,ί όπως τότε...


Να γράψουμε Στάθη να γράψουμε.... μαζί όλοι μαζί έστω να γράψουμε... 

όλοι έχουν να πουν.... έστω να πουν... δε μπορεί να μην ακούει κάνεις....

Για την ώρα εκείνοι που γράφουν είναι εκείνοι που διψουνε για αίμα, εκείνοι που ταΐζουν τα κόκκινα σημάδια στους τοίχους, εκείνοι που ζουν από τον πόνο από τα ανοιγμένα. κεφάλια από τον χαμένο ιδρώτα, από τις ζωές που θλίβονται σε λιοτρίβι ανίερο που άλλοι το λένε τράπεζα άλλοι οικονομία κι άλλοι το λένε συμφέρον τους.... να γράψουμε όλοι μαζί έστω αυτό.... αφού δεν φωνάζουμε και δεν είμαστε έξω όλοι μαζί :(

Και στήνουν παγίδες με σημαίες και μασημένα ιδανικά και τα βγάζουν στους δρόμους, και ξεγελούν νεανικές ψυχές και τις κάνουν αγύρτες δολοφόνους τις ποτίζουν με μίσος που μοιάζει ναναι από τα χειρότερα δεσμά αντί να τις ποτίσουν με ελευθερία, με φως, και βάζουν παιδιά να σκοτώνουν χωρίς διάκριση, κάνοντάς τα να πιστεύουν ότι άνθρωπος με άνθρωπο είναι εχθροί, κι άλλοι κι άλλοι βολεμένοι ακολουθούν... ούτε κι εγώ θέλω να με ληστέψουν φοβάμαι για τον πάτερα μου για τους δικούς μου, για τους γειτόνους, άλλα δεν μου φταίνε τα θύματα, τους θύτες θέλω .... να στολίσω και με δικά τους σημάδια τους άδικους τοίχους

Δε μου αρέσει τούτος ο τόπος κι ας τον αγαπάω :(

και κάνουν την Ελλάδα από άκρη σε άκρη κουρελόχαρτο και σκουπίδι, έμβλημα μίσους και αίματος, οι αχρείοι, οι ίδιοι, που αν ήμασταν στην εποχή που επικαλούνται ότι φτιάξαμε πολιτισμό, εξόριστοι εξοστρακισμένοι θα ήταν.... Ιδιώτες του χειρίστου είδους.... αλλά ο λόγος κι η ευθύνη σαβανώθηκαν άλλες έννοιες πιο βολικές σαθρές και καπελωμένες.... Έτσι να ταιριάζουν με τα σημάδια στους τοίχους τα κόκκινα.... και επιβάλλουν σε όλα εκείνα που έχουν αξία, όλα εκείνα που μας χωρίζουν από τα άλογα όντα εξορία, ποινή σε θάνατο και λήθη....

ΟΧΙ δε μπορώ να τους αφήσω, μουδιάζω, φοβάμαι, εξεγείρομαι, ζαρώνω, και ξανασηκώνομαι... δεν μπορώ να ξεπουλήσω την ψυχή μου σε μια τράπεζα και σε ένα δήθεν σύστημα που φροντίζει για λίγους...

και τα παιδιά, τα νέα τα παιδιά να σώσουμε.... όλοι μαζί... να βγάλουμε τα αγκάθια από την ψυχή τους, να τα βγάλουμε κι από τις δικές μας ψυχές, όλοι θύματα είμαστε στο ίδιο έγκλημα.... και θέλουν να πιστέψουμε ότι ο εχθρός είναι ο αλλόχρωμος ο αλλοεθνής κι ο αλλόθρησκος....

ο εχθρός έχει το χέρι στις τσέπες μας παιδιά, έχει βαλει σημάδι τη σκέψη μας και στερεί τη γνώση τη γνώμη και την ουσία, γεμίζοντας φουσκώνοντας μας με ψεύτικη κατευθυνόμενη πληροφορία, για να μπορεί όσο εμείς τρώμε ο ένας τον άλλον να δρα ελεύθερα, να ζει απ τη ζωή μας, να ζει από τα κόκκινα σημάδια που αφήνουν τα όργανά του στους δικούς μας τοίχους, ο εχθρός δεν πεινάει, είναι χορτασμένος, δεν κλέβει για ένα κομμάτι ψωμί, μα γεύεται τους καρπούς της αποκτήνωσής μας, της αποξένωσης μας, της μοναξιάς που νιώθει ο καθένας που θίγεται.... όλοι όμως θιγόμαστε... με ύπουλους τρόπους, με βρόμικους τρόπους, και φανταχτερά λόγια, λόγια που φουσκώνουν τη ψυχή μα την ίδια στιγμή έχουν κλέψει την ικμάδα της, εκείνη την αξία που δικαιώνει το αξίωμα και την αξίωση.... άλλου είναι ο θύτης παιδιά όχι εκεί έξω, μην ξεκινάτε πολέμους ο ένας με τον άλλον, αδέλφια όλη η γης, ο ήλιος κι η σκιά μας ίδια....

ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΩΡΕ στον ίδιο τόπο ρημαγμένοι μα ΑΝΘΡΩΠΟΙ όλοι. Πότε θα το πάρουμε είδηση να ενώσουμε χεριά και ψυχές και τη ζωή να ορίσουμε όπως της πρέπει; Πότε θα δουμε τον εχθρό που βάζουμε στη σκέψη, στην ψυχή, στο σπιτι μας μέσα και του χαρίζουμε χωρίς δεύτερη σκέψη το βιός μας, τη ψυχή μας, τα παιδιά μας; και αφήνουμε μόνο τα κόκκινα σημάδια στον τοίχο που μπορεί να είναι κι απο αίμα, να καρτερούν φρεσκο αιμα, δίκαιο αίμα, απομεινάρι άδικων πολέμων και άδικων μαχών, εκείνων των μαχών που όρισε ο θύτης κι εμείς πιστέψαμε χωρίς περίσκεψη.... με φόβο μόνο... έτσι οπως ακριβώς ήθελε να κάνουμε....

Τα κοκκινα σημάδια αυτά ας ξεραθούν στον όμορφο μας ήλιο, κι ας δούμε ψύχραιμα πόσο πολύτιμο είναι το αίμα που ζητάνε συνεχώς....


Χριστίνα Σαββατιανού 14-05-2011

στέρεψε το χιούμορ μα τούτο εδώ μπορεί να μεγαλώσει, μου φαίνεται πως μπήκα στην περίοδο των προσωπικών σεντονιών.... (α ρε Αδη εσύ φταις!)

13 Μαΐ 2011

Αντίο Αρη.... (μικρό μου χελωνάκι)

είναι οι μικρές ζωές τόσο σπουδαίες, είναι εκείνες που φορείς ελπίδας γίνονται, οι πιο ταπεινές, εκείνες που δεν φωνάζουν, δεν φαντάζουν, δεν κάνουν θόρυβο, απλά υπάρχουν.... είναι οι μικρές ζωές που χαράζουν μονοπάτια στη δική μας ζωή... είναι οι μικρές οι αραχνούφαντες ζωές οι πιο σημαντικές, για να κυλάει ο τροχός για να ανεβαίνει ο ήλιος της κάθε μερας το σοκάκι...

Σημερα μια τετοια μικρούλα ασήμαντη ζωούλα εφυγε απο κοντά μου... θα γελάσεις ξερω, θα με πεις ανόητη, που σπαταλάω λέξεις για κάτι τόσο μικρό... θα με περάσεις για τρελλή ίσως, που δαρκυσα για κάτι τόσο αόρατο στη πόλη που ζουμε.... δε με νοιάζει τι θα πεις, δε με νοιάζει πόσο ανόητος μπορεί να εισαι, ποσο θόρυβο μπορεί να εχει η ψυχή σου και να μη χωράει άλλα πλασματα, δε με νοιάζει η γνώμη σου...

Εμέ εφυγε ενας μικρός φίλος, δε μιλούσε μα με τη μικρούλα του ζωή οσο ηταν κοντά μου μου εδειξε τόση αγάπη που εσύ δεν εχει καν μεσα στα σπλάχνα σου... έφαγε απο το χέρι μου, περπάτησε πάνω μου, με εμπιστεύτηκε, και εφυγε έτσι αθόρυβα... ο μικρούλης Αρης το χελωνάκι απ το χωριό... χώθηκε στο χώμα, και σταμάτησε να αναπνέει, έτσι το ίδιο απλά οπως ήλθε στη ζωή μου ....

Ειμαι πολύ θλιμένη σου λέω κι ας κοροιδεψεις τη θλίψη μου αυτή, για εκείνο που στα ματια σου μοιαζει ασήμαντο...

Κι ειχα ονειρευτεί να τον επιστρέψω στο οικείο του περιβάλλον, εκεί στο δάσος του χωριού, στο βουνό ανάμεσα σε αγριοφράουλες και μανιτάρια, αλλά δε θα δει το δασος με τις οξιές που χαμογελούνε, ούτε τη μικρή γραμμή του νερού που κυλάει κοντά στο σημείο που τον βρήκαν ....

Ισως να φταιει η πόλη, ίσως να φταιω εγώ....

Χριστίνα Σαββατιανού

26 Απρ 2011

Γκρινιάζω γιατί έτσι μου αρέσει.... (ο τρελλός μου να σωθεί)




Τα ΜΜΠ(μέσα μαζικής προπαγάνδας είπαμε) χώνουν στη σκέψη της κάθε ημέρας τόσα μα τόσα αγνωστα για τους περισσότερους πραγματα, σπρεντ αναδιαρθρώσεις, μνημόνια, fast tracks αναβαθμίσεις υποβαθμίσεις διαβαθμίσεις, συνθήκες, και άλλες θήκες, πίνακες διαγράμματα και προγράμματα, όρους (πράσινους κόκκινους μπλε, με κόκκους και χωρίς), πάνω στους όρους, η οικονομική επιστήμη σερβιρισμένη σε ραγισμένο πιάτο, να απασχολήσει το νου του αδαούς, να τρομάξει να θορυβήσει, να υποτάξει, να κάψει τσιμούχες και φλάτζες, να βουλώσει βαλβίδες και μπουζιά - να αναισθητοποιήσει λόγω υπερφόρτωσης, κάθε ίνα εκείνου του οργάνου της σκέψης, εκείνης της απλής κατάστασης που τη λένε ζωή...

Κι οι θεατές εμβρόντητοι στο τρισδιάστατο θαύμα των ΜΜΠ, θεωρούν οι έρμοι ότι καπου εκεί γύρω λαμβάνουν ενημέρωση... λαμβάνουν γνώση μια και μαθαίνουν όρους άσχετους με το πιατο το μεσημεριανό φαγητό, άσχετους με το σχολείο του παιδιού, άσχετους με το πεζοδρόμιο και τη διάβαση του αναπήρου, άσχετους με τη σύνταξη και τα φάρμακα του παππού, άσχετους με το κρεβάτι της εντατικής της γειτόνισσας που το χρειάζεται για το τσακισμένο παιδί της... αλλα σερβιρισμένους ως απόλυτα σχετικούς μια κι ετσι βολεύει πολύ. Και γίνονται οι "αμνοί του θεού! ειδήμονες, όλοι λιγο απο δω λιγο απο κει, μια τηλεόραση μια εφημερίδα, ενας αρχηγός με τσουβάλια υποσχέσεις.... αρχίζουν σοβαρά να θεωρούν και να πιστεύουν (οι ενήμερωμένοι - κι οι εξημερωμένοι πιο πολύ ακόμη) ότι γνωρίζουν...

Κι έρχεται επειτα η μεγάλη σφαγή, την ωρα της κάλπης, αφου έχουν ξεφυτρώσει και δυο τρεις νέοι "σωτήρες" δώρα φέροντες και υποσχόμενοι ανατροπή και σωτηρία κατά πως βολεύει για τη ρατσα και την καταβολή του εκάστοτε ποιμνίου...

Θα μας σώσει ο αρχηγός ο μπλε, οχι ρε ο μαύρος θα μας σώσει εχει αρχίδια αυτός, δεν είναι υπαλληλος και λαπάς σαν τους άλλους, ποιος μαύρος ρε μαλάκα ο πράσινος θα μας σώσει, ειναι απο σόι αυτός και τα ξέρει καλά.... ποιος πράσινος μαύρος και μπλε ρε μαλάκες ο κόκκινος θα μας σώσει που νοιάζεται για τα δίκια μας και το χει στο σύστημα βασισμένο σε φιλοσοφία οχι παπαριές, ειστε όλοι μαλάκες κανείς δε θα μας σώσει, μονον οι νέοι ροζ εκείνοι οι μετανοήσαντες που άλλαξαν ρότα και αποφάσισαν να νοιαστούν... και έτσι τα ποντίκια συνεχίζουν να τρεχουν το ένα πισω απο το άλλο στη ρόδα του γκριζου κι ανόητου ξεχνώντας τη ζωή...

Και τρίβουν τα χέρια τους χαιρέκακα τα κοράκια και τα αρπακτικά, απολαμβάνοντας το σκηνικό φαγωμάρας, τον κουρνιαχτό που αφήνουν πίσω τους τα καλογυαλισμένα χρώματα των απανταχού σωτήρων που εντέλλονται και τροφοδοτούνται απο τα ψιχουλα που αφήνουν στα μονοπάτια τους....

Θεατρο ανόητο ένα γύρο, ολοι φταινε και κανείς δεν αναλαμβάνει ευθύνη, όλοι γνωρίζουν μα λύση καμιά, όλοι μικροί μεγάλοι, προβατα και βοσκοί, καμώνονται πως πράττουν έργα σπουδαία, μα τα σκατά παραμένουν στους δρομους, στα σπίτια στα μυαλά, γίνεται εχθρός ο γείτονας ο αλλόχρωμος ο αλλόθρησκος, εκείνος που κανει αλλη δουλειά, γίνεται εχθρός ο άνθρωπος, γίνεται εχθρός η φύση, και τα ΜΜΠ συνεχίζουν να φλυαρούν αυτό το ανόητο, το ακατανόητο, το σχιζοειδές.... δουλευει καλά η μηχανη δε μπορείς να πεις... καλύτερα από ποτέ....


Φουσκώνει ο φόβος μουδιάζει το χέρι πριν σηκώσει την πέτρα....

Σφαλίζει η πόρτα, κι ο διπλανός γίνεται εχθρός, κι η ζωή, χάνει το νόημα, υποτάσει την ύπαρξή της σε ορους αδιάφορους, όρους εντεχνα κατασκευασμένους, όρους και σχέδια που φτιαχτηκαν ακριβώς για να την υποτάξουν... κι οι πορτες κλειστές οι τοίχοι ψηλώνουν, ο χωρος μικραινει, ίσα που χωράει εναν, ίσα που υπηρετεί το άτομο που εύκολα το μανουβράρεις, κι η μάζα μασημένη και φτυσμένη σαν χαλασμένος πουρές... το όλοι ανύπαρκτο, ανεδαφικό, δε βολεύει, δεν εξυπηρετεί πουθενά....

Και τρίβουν τα χέρια τα αρπακτικά και ακονίζουν τα νύχια, μη τύχει και ξεφύγει κανείς... μή τύχει και μιλήσει μη τύχει και σκεφτεί μή τύχει και ζήσει....

Τι στα αλήθεια μας συμβαίνει? είναι όλο τουτο το παράλογο και παράδοξο εξέλιξη? είναι πολιτισμός? κι αν ναι αφου σάπιο μοιάζει και μυρίζει αίμα και θάνατο χωρίς όρους κι όρια, γιατί είναι ακόμη εδώ? Πόση στάχτη πόσος χαμός ακόμη χρειάζεται αλήθεια μέχρι να ξαναγεννηθεί τουτη η ζωή?



Θέλω να παρω τον τρελλό μου μακριά από όλα αυτά, κι ας είν κλειστοί οι δρόμοι, θέλω να τον προστατέψω, να τον σώσω απο τον κουρνιαχτό, κλέινω την τηλεόραση, την εφημερίδα τη βάζω να τη χέζει το πουλί και τα σκουπίδια τους τα ανακυκλώνω φτιαχνοντας φαναράκια που σκορπώ εδώ κι εκεί σε δρόμους και στενά, σε άχρωμα και στάσιμα νερά...

Ο τρελλός μου κι εγώ κρατάμε απόσταση, δεν είναι ασφαλής μα είναι απόσταση.... όχι απο φόβο, από σιχασιά, αγκαλιάζουμε σφιχτά ότι θυμίζει ακόμη ζωή, λίγο ήλιο ένα χορτάρι, ένα λουλούδι αγριο με όμορφο χρώμα και θεία μυρωδιά, γευόμαστε κάθε ίχνος απο εκείνη τη ζωή που κρύβεται τρομαγμένη στις γωνιές, αγγίζουμε το χέρια το διαφορετικό, κάνουμε χώρο να ανασάνει κι ο γείτοντας, ο άγνωστος, ο ξένος, ο διπλανός.... ο τόπος μας μια ευρύχωρη αγκαλιά, μια φιλόξενη φωλιά....

Ο τρελλός μου κι εγώ σας κοιτάζουμε με τεράστια απορία.... με μια κουταλιά γλυκό πορτοκάλι να ξεπλένει τη πικρίλα που αφήνετε στο στόμα....

καλημέρα....

Χριστίνα Σαββατιανού - 26/04/2011

18 Απρ 2011

29...

και γινόμαστε όλο και πιο φτωχοί, όλο πιο στεγνοί, όλο πιο αδιάφοροι, χωρίς στιχάκια να τραγουδάνε οι τρελλοί.... χωρίς κάτι να δηλώνει ήθος, πολιτισμό, κι αξία.... μένουμε όλο και πιο φτωχοί, ξεχασμένοι απο την ανθρωπιά, ξεχασμένοι απο όσα έχουν καποια σημασία.... τυπωμένα χρεώγραφα μενουμε όλο και πιο αχρωμοι κι αόρατοι....

Καλό ταξίδι Νίκο....

Χριστίνα Σαββατιανού 17-04-2011

28....

καθώς ο άλλος κοσμος, φλερτάρει τις γλυκές ψυχές, μένουμε εμείς σκυφτοί μονάχοι, με υποθήκες στο μέλλον στο παρόν, με γόνυ λυγισμένο και με βαριά ματιά να καίμε ανθρωπιάς στιγμές, σε ανάξια χαρτιά καρφιτσωμένες... κι ο ήλιος θαμπώνει οι μερες λυγούν... αδειάζουν... σιωπούν.


Χριστίνα Σαββατιανού 17-04-2011

27....

οι ήρωες, ειναι μικροί, ανώνυμοι, με μπλούζες σκισμένες από ανόσιο χέρι, και οδυνηρά βράδια σε κελιά αφιλόξενα.... οι ήρωες ειναι φίλοι μας, γνωστοί, που ξέχασαν να κομπάσουν, κι ανθρωποι γίνανε ένα μεσημέρι.... οι ήρωες δεν κανουν θόρυβο, ψυχή μονάχα έχουν τόση που χωράει τη δική σου, τη δική μου συνενοχή....

Χριστίνα Σαββατιανού 17-04-2011

7 Απρ 2011

Τα δυσοίωνα

Προειδοποίηση, ακολουθεί παραληρηματικό σεντόνι εξ αιτίας υπερβολικής δόσεως αντιφατικών ειδήσεων και διαβεβαιώσεων και απο το γνωστό παιχνίδι της κολοκυθιάς που παιζει για διάστημα πλέον του ενός χρόνου μαζί μας ολάκερο το πολιτικοοικονομικό αρχονταρίκι της Ευρώπης του ΔΝΤ και της Ελλάδος μαζί...
ειναι απο τα μεγαλύτερα κειμενα και τα πλέον ασυνάρτητα που θα βρείτε σε τούτο το μπλογκ ίσως ενα καλό καθρέφτισμα της νοητικής αποδόμησης που προκαλούν όλοι αυτοί που μας βομβαρδίζουν καθημερινά με όλλλλλλλλλλα τους τα ψεματα .... ευθύνεται δε για τούτη τη δημοσίευση ο φίλος μου ο Σταθης που λυσσαξε να με τσιγκλάει πες τα Χριστίνα χωσε δωσε και άλλα ενθαρρυντικά... Συστήνεται να καθίσετε αναπαυτικά, να έχετε κοντά σας τσιγάρα καφέ ή αλκοόλ, ελαφρά χαλαρωτική  μουσική και ποπ κορν, το κειμενο δεν εχει διαφημίσεις, κι όποιος αντέξει του κανω δώρο ενα βαζάκι γλυκό πορτοκάλι φτιαγμένο με τα χεράκια μου και κατά γενική ομολογία απλά "καταπληκτικό"....

Πάντως μια ιδέα θα την πάρετε και εάν διαβάσετε μόνο τα  τονισμένα σημεία του κειμένου, τα ρέστα προέκυψαν με τη δεύτερη ανάγνωση της ειδησης αυτής καθώς και των μετρων που συζητήθηκαν με τους ΔΝΤήδες που δεν θα ελαμβάνοντο ούτε θα πλήξουν τους μισθούς κανενός μονο θα τους μειώσουν, άλλο πλήγμα άλλο μειωση να ξερουμε τι λέμε

----------------------------------------------------

Η είδηση από προ-ψες ακόμη  (που είχαμε τους ασκούμενους του ΔΝΤ εδώ, στειλαν τη δευτεράντζα γιατί είτε οι δάσκαλοι ειχαν αλλο γουρούνι απο εκείνα τα Ευρωπαϊκά  P.I.G.S να σφαξουν, ή τους στείλαν για εξάσκηση μια και άμυνες εδώ δεν εχει από πουθενά, ή γιατί δεν μας θεωρούν αρκετά σοβαρούς ώστε να απασχολήσουν σοβαρά τους στελέχη με την υπόθεσή μας - ή για μπονους τριήμερο με  πλήρη διατροφή, ένεκα που ειμαστε γαλαντόμοι παρά τις δυσκολίες μας) εχει ως εξής :

ΥΠΟΙΚ: Θα αρθούν οι αδικίες στους μισθούς
NAFTEMPORIKI.GR Δευτέρα, 4 Απριλίου 2011 14:00

Για άρση των αδικιών που υπάρχουν σήμερα στους μισθούς των δημοσίων υπαλλήλων με την εφαρμογή του ενιαίου μισθολογίου δεσμεύθηκε, μιλώντας στο ραδιόφωνο της ΝΕΤ ο υπουργός Οικονομικών Γ. Παπακωνσταντίνου.

(τα ρεστα για να τα διαβάσετε αν κάνετε κλικ στον τίτλο μη μου ψυχοπλακωθείτε και νιωθω ενοχές)

----------------------------------------



 ο αρχικός μου σχολιασμός ήταν ως είναι φυσικό και λογικό θαρρώ ο εξής:

"αυτό γιατί το βλεπω πολύ δυσοίωνο εγώ?"


(και τώρα που βλεπω στη φωτογραφία το βλεμμα αυτό... ανησυχώ περισσότερο ακόμη,  σαν να τρίβει τα χέρια για την νέα μάσα ή σφαγή μοιάζει, -  μάσα ή σφαγή στην διακριτική σας ευχέρεια να αποφασίσετε ποιο σας/μας ταιριάζει).

Που λέτε  με τσιγκλίσανε λιγάκι δυο φίλοι από το ΦΒ και με πήρε ο οίστρος απο τη μούρη κι ειπα να μοιραστώ τις αποψεις μου μαζί τους... (και μαζί σας αν υπάρχει κανείς να διαβάζει ακόμη τις παραξενιές)  για ψυχοθεραπεία περισσότερο διότι για θεραπεία των πρακτικών προβλημάτων του τόπου και κυρίως της νοητικής μας κατάστασης που μοιάζει με αγρυπνο κώμα τα τελευταία σαράντα χρόνια τουλάχιστον που εχω ζωντανές μνήμες, δε το βλέπω... (ούτε απο εμάς τους κατοίκους του προς πώληση αγροτεμαχίου που λέγεται Ελλαδα, πολλώ μάλλον απο τα παιδιά με τα κοστούμια που ηγούνται έχοντας την (άκου τώρα να γελάσεις) "λαϊκή εντολή" και την (μιλάμε για πολύ γέλιο όχι αστεία) "λαϊκή συναίνεση".... η συζήτηση εξελίχθηκε ως εξής με μερικές προσθήκες που μου στελνει ο Γιαραμπής καθώς κανω τις μεταφορές μετακομίσεις από το φβ εδώ.... (καλή διασκέδαση, στην έξοδο προσφέρονται σόδες για τη χώνεψη)....

ερώτηση/σχόλιο πρώτου φίλου: εξαρτάται τι εννοείς "δυσοίωνο"

Παράξενη Απάντηση:
με το γνωστό κληρονομικό χάρισμα που διαθέτω διαισθάνομαι πολύ πόνο, πολλή δίαιτα και πολλά κεσάτια σε ολους σχεδόν τους χωρους εκτός απο τους γνωστούς (βλέπε εργολάβους, βιομηχάνους, λογιών λογιών επιχειρηματίες ντόπιους και αλλοδαπούς προτιμώνται οι πολυεθνικοί - για το πρεστίζ της υποθεσης βρε αδελφέ) και τις λατρεμένες σε όλους τράπεζες, λέω λατρεμένες επειδή τις τιμήσαμε τα ούρτα, δεόντως χρόνους δεκα τουλάχιστον λαμβάνοντας αστόχαστα και τα συρροήν (σε εγκληματικό σχεδόν βαθμό) διακοποδάνεια για Ντουμπάϊ αυτοκινητοδάνεια για Τσερόκια κι άλλα τζιποειδή, δωροδάνεια για τσαντες Λουί Βιτόν που ξέρει τι κανει ο μαστορας πουλάει ενα αμφιβόλου αισθητικής σχέδιο, για χρυσό και άλλα τέτοιου είδους τραπεζοκατασκευάσματα)  που  φυσικά και ως είναι γνωστόν τοις πάσοι πλέον, δεν τους πειράζει κανεις τίποτε και ποτέ... τους γνωστούς ντε... δεν τους πειράζουμε αυτούς, ίσα ίσα σκιζονται τα παιδιά για να διασφαλίσουν τα κέρδη και τα συμφέροντά τους. (ρίψετε τις επιστολές με τις αντιρρήσεις σας εις το κουτί του σχολιασμού...)

Διαισθάνομαι επίσης μια μετακαταθλιπτική κατατονία (κλεμένο ειναι αυτό μη φανταστεί κανείς οτι ξερω τι ακριβώς ειναι με τι μοιάζει τι χρώμα εχει και αν υπάρχει κάπου στο κοιμησμένο σύμπαν του Ελληνα δυνατότητα να νιωσει ή να πάθει οτιδήποτε άλλο απο το πιάσιμο του καναπέ αντε και κανα συνδρομο καρπιαίου σωλήνα απο την πολύωρη χρήση του τηλεκοντρόλ) να απλώνει απ άκρη σ ακρη της χωρας στην οποια θα ειμεθα απλα φιλοξενούμενοι και στην καλύτερη ενοικιαστές :Ρ (λόγω πωλήσεων ύψους 50 δις οπως υποχρεούμεθα από τα μνημόνια και τις αλλες συμφορές - για επένδυση και αξιοποιηση των ιδιων πραγμάτων που σωνει και ντε θα πουλήσουμε, προκειμένου να βγαζουμε κανα φραγκο/ευρώ σε βάθος χρόνου ώστε να εχουμε και για τις δόσεις του 2074 ούτε λόγος να γίνεται, πουλάμε ΕΔΩ ΚΑΙ ΤΩΡΑ) (η προηγούμενη παρένθεση δικαιολογει την άποψή μου περί φιλοξενίας εις τον τόπον τούτο ή στην καλύτερη περίπτωση και όπου υπάρχει οικονομική ευμάρια ενοικίασης αγροτεμαχίων και άλλων αγαθών)


σχόλιο δεύτερου φίλου: Δώσε χριστίνα πες τα όλα. Φτώχεια, μιζέρια εξαθλίωση και γκρίνια...


Παράξενη Απάντηση: (εδώ ειναι που πήρα φόρα και βοήθειά σας) μα όλο με τους μισθούς τις συντάξεις και τα επιδόματα παλεύουν. Τα κέρδη καποιων φίλων και δικών ούτε που τα αγγίζουν, ούτε καν τους φόρους που νομίμως και επιβεβλημένα οφείλουν να καταβάλουν δεν φροντίζουν τα αρμόδια όργανα (βλέπε εφορίες) να εισπράττουν, συχνά πυκνά χρησιμοποιώντας ως δικαιολογία για παραγραφές και χάρες, την παρέλευση του νόμιμου χρόνου για λήψη ένδικων μέσων (βλέπετε κατι χρηματηστηριακές που διεγράφησαν τα χρέη τους και όχι μόνον, και για ανάπτυξη πουλάνε κατι σενάρια αποκρατικοποίησης  και κοιτάζουν να δώσουν όσο όσο ότι βρεθεί μπροστά τους (σημειωση δεν ξερουν καν τι ειναι και τι δεν ειναι κρατικό) ( και εξηγούμαι: όσο και παπαριές να λενε οι οικονομολόγοι του οξωτερικού, όση αγνοια και να εχει κανεις επί των οικονομικών θεμάτων, μπορεί να καταλάβει το εξής απλό - και παλι για επιστολές με διαφωνίες και παράπονα χρησιμοποιειστε το κουτί των σχολίων).

Σκέφτομαι λοιπόν, (αν κάτι τέτοιο είναι εκτός από αστείο, και δυνατόν να συμβαίνει): και τώρα το απλό που λεγαμε πριν- Με το να μειώνεις την δυναμη (οικονομική κυρίως μια και μιλάμε για την κρίση μας - μία εκ των κρίσεών μας τελος παντων) αυτού που κινεί την οικονομία και παράγει τον πλούτο με την ύπαρξή του και τις αναγκες του, και τη δουλειά του, ήτοι των πολιτών/εργαζομένων/συνταξιούχων μετά των κληρονόμων αυτών, σε κάθε χώρο ιδιωτικό ή δημόσιο, με μειώσεις σε μισθούς επιδόματα και συντάξεις, με αυξήσεις ότι κι όσο λάχει (χωρίς εμφανή και μελετημένο σχεδιασμό - εκτός αν εχουν περάσει σε ανώτερες νοητικές σφαίρες που ειμείς οι απλοί ανθρώποι αδυνατούμε να φανταστούμε πολλώ μάλλον να φτάσουμε και να κατανοήσουμε) σε όλα φορους και αγαθάκαι να πουλάς ή καλύτερα να ξεπουλας δημόσια περιουσία (ότι φανταστικό μπορεί να ειναι αυτό)  και να παραχωρεις - βάζοντας κι απο τη τσέπη σου μέσω κρατικών εγγυήσεων,-  σε ιδιώτες κερδοφόρες επιχειρήσεις επειδή δεν μπορείς εσύ (ως κράτος ανεξαρτήτως χρώματος και ιδεολογικής τοποθετήσεως) λόγω μαμακιας θες, (ουπς σορυ, θα αυτομαστιγωθώ) λόγω ανεπάρκειας θες ολων των οργάνων και των θεσμών σου (οτι θελεις διάλεξε απο τα δυο προηγούμενα) να τις λειτουργήσεις και να μένεις με κατι πενιχρες εισπράξεις απο τα ξεπουλήματα, γιατί κατά πως φαινεται ουτε τις πωλήσεις δεν καταφέρνουν να τις κανουν κι ετούτοι κι οι προηγούμενοι με εξυπνο τρόπο... (άλλους δεν εχουμε δοκιμάσει να ξερουμε, και οι άλλοι οι αδοκίμαστοι δεν εχουν άλλες εφαρμόσιμες τουλάχιστον  προτάσεις) (θυμάμαι ότι για τον οτε βαλαμε κι απο την τσεπη μας  με κατι αναγκαστικές συνταξιοδοτήσεις ριξαμε την τιμή τόσο ώστε να συμφέρει τον αγοραστή βρε αδελφέ, (εκείνο το δημόσιο συμφέρον η τσίχλα της εποχής απο την άλλη ερχεται και  τραβάει τα μαλλιά του μεχρι οριστικού ξεριζώματος) λες εμείς ειμαστε λαρτζ δεν θέλουμε να βγαζουμε κερδος απο τους ανθρώπους μας  τα σπλαχνα μας τους επενδυτές μας) - με τετοιες πρακτικές λοιπόν καταλαβαινουν ακόμη και τα βλήτα (για τις αμοιβάδες δεν ειμαι σίγουρη θα καταλάβετε αργότερα το γιατί) ότι δεν γινεται χαϊρι, ούτε δανεια και χρεη εξαλείφονται ούτε η οικονομία ανακάμπτει, ούτε το δημόσιο συμφέρον υπηρετείται (αν και αυτό το δημοσιο συμφέρον οπως φαινεται εχει περισσότερες απο μία ερμηνείες ) ...

Επίσης, αυτό που δε καταλαβαίνω είναι γιατί καθόμαστε εμείς (όσοι έστω επηρεαζόμαστε αρνητικά από την κατάσταση που τρέχει και δε σώνει )  τοσο άνευροι και πειθήνιοι τι σκατά περιμενουμε για να τους δωσουμε κλωτσιά κι αν δεν τους δωσουμε κλωτσιά, να κανουμε κάτι ως κοινωνία ως ανθρωποι με κοινό προβλημα και κοινό εχθρό βρε αδελφέ,  να αυτοργανωθούμε, να παρουμε τα πραγματα στα χερια μας προκειμένου να επιβιώσουμε , οι Αργεντίνοι ήταν καλύτεροι? Εδώ φοβάμαι πως ΝΑΙ ηταν καλύτεροι οι Αργεντίνοι, απο την αρχή σχεδόν του προβλήματός τους οργανώθηκαν κοινωνικά ξεχάσαν κόμματα και παπάρες πολιτικούς και βρήκαν τροπους συνεργασίας εστω για τα βασικά μεχρι να δουνε τι θα κανουν τα κωθώνια τους κι εκεί... (κι ο Εξάντας το εδειξε αυτό απο την κρατική τηλεόραση) - λες να μας στελνουν μηνύματα μυστικά οι αρχηγοί μας οι εκλεκτοί και εκλεγμένοι, κι επειδή ο καναπές ειναι βαθύς εμείς δεν τα πιάνουμε????  αναρωτιέμαι απλά δεν ξέρω,  μη πιστεύετε ότι ακούτε....αλλά χλωμό το βλεπω, εχουν να χωρίσουν των δυο γαιδάρων τα άχερα πρώτα και μετά να ασχοληθούν με εμάς τους πολλούς....

Παράξενη Απάντηση: (και συνεχίζει το μικρό μου αγωνιώδες παραληρημα - το μικρό δειτε το σε σύγκριση με το σύμπαν ε γιατί σεντόνι βλεπω εδώ να δημιουργειται με τις προσθήκες και ο θεός να σας φυλάει) στο μεταξύ πρεπει να εχει φαει πολύ ψεκασμα ο κόσμος ή τέλος πάντων να μας ταίζουν και να μας ποτίζουν πολλά ληγμένα κι επικίνδυνα,  διότι βλεπω ακόμη γύρω μου ανθρώπους που προσβλέπουν στα κόμματα για σωτηρία... ελεος ρε παιδιά τους πηραν χαμπαρι ολους μαζί ακόμη κι οι αμοιβάδες ... κι εμείς το χαβά μας προσηλωμένοι κύριος οίδε περιμένοντας τι στους αρχηγούς και στα κομματά μας?

Δε λέω να απαρνηθούμε τις ιδεολογίες μας, αλλά "τα στελέχη" που τις εκπροσωπούν και εκείνα που τις εφαρμόζουν - τουλάχιστον τα δοκιμασμένα μέχρι τώρα ΔΕΝ ΚΑΝΟΥΝ ΣΩΣΤΑ ΤΗ ΔΟΥΛΕΙΑ ΤΟΥΣ.... για την οποία δουλειά τους εμπιστευόμαστε, τους διορίζουμε κατ ουσία, τους προσλαμβάνουμε ντε,  τη στιγμή της ερμης εκείνης της κάλπης...

(μικρό ιστορικό από όσα θυμάμαι να διαδραματίζονται τόσα χρόνια που τους βλεπω και τους παρατηρώ) Κόπτονται και σαλιαρίζουν προ-εκλογικά για να διασφαλίσουν την είσοδό τους το κοινοβούλιο... ήτοι, να διασφαλίσουν μία από τις καλύτερες επαγγελματικές θέσεις του τόπου, με απολαβές άνω του μετρίου ή του ηθικώς αποδεκτού, έχοντας νομική ασυλία έναντι και αντίθετα από οποιονδήποτε άλλο πολίτη, (αυτό δεν το κατάλαβα ποτέ, γιατί να επιτρέπεται αυτοί να κανουν ότι μαλακία τους καπνίσει και να μενουν ατιμώρητοι, κι ο κάθε άλλος φουκαράς που μαλακωδώς ή συνετά τους επιλέγει, να πηγαινει φυλακή για ένα γιαούρτι ή για 2,50 ευρώ του διοδίου - το λαμβάνω ως δείγμα σχιζοειδούς κοινωνικής συμπεριφοράς, κι οχι τη δική τους σταση αλλά τη δική μας που συνεχίζουμε να επιλέγουμε υπό αυτούς τους όρους απο αυτους τους ιδιους ανακυκλούμενους ανθρώπους, ποιος θα φαει τα λεφτά που ακουμπαμε οι περισσότεροι καθε μήνα καθε χρόνο στα δημόσια ταμεία με τον ενα ή τον αλλο επιτυχή ή ανεπιτυχή τρόπο).... λαμβάνοντας σύνταξη με 8 χρόνων εργασία (ο θεός να την κάνει εργασία αποτελεσματική αν κοιτάξουμε τα αποτελέσματά τους) την ίδια στιγμοί που εμάς μας τραβάνε από τα μαλλιά κάτι συντάξεις του θανάτου που φτανουν μόνο για το κερί της κηδείας, μεχρι τα 95 μας,  απολαμβάνοντας πολλών ειδών ατέλειες (οτε - δεη - κινητό - αυτοκινητάρες τσαμπα, επιδόματα γραφειων εις τας επαρχίας όπου εκλέγονται, επιδόματα για παρουσία σε επιτροπές και άλλες κοινωνικές και πολιτικές εκδηλώσεις, επιδόματα για καφέ στο αγεροδρόμι κλπ κλπ κλπ )  ενώ εμείς πληρώνουμε και με το παραπάνω ακόμη και την Ελληνική φέτα που οι Σουηδοί οι Βέλγοι και άλλοι Ευρωπαίοι απολαμβάνουν σε τιμές χαμηλώτερες μαζί με τα μεταφορικά - εμείς όμως εκεί..... το χαβά μας στην εμπιστοσύνη, κι εκείνοι απολαμβάνουν και χαίρονται  την άνεση να μας προσβάλουν σωρηδόν, να κανουν λάθη και να τα φορτώνουν σε εμάς, και στην τελική αμα τους παραζορίσει κανένας  με επιχειρήματα να μας πετάνε στα μούτρα ένα "μαζί τα φάγαμε" κι εμείς να συνεχίζουμε να τους εμπιστευόμαστε και να πρσοσβλέπουμε διά την ημετέρα σωτηρία στα πρόσωπά τους και τα ιδεολογήματά τους που ανακυκλώνονται συνήθως.....

ΔΕ ΤΑ ΚΑΤΑΛΑΒΑΙΝΩ ΤΑ ΠΑΡΠΑΝΩ ΚΙ ΑΣ ΜΕ ΠΕΙΤΕ ΗΛΙΘΙΑ.... μου φαίνονται τουλάχιστον αντιφατικά άν όχι όντως αρρωστα....

Σχολιο δεύτερου φίλου Φτιάξε μας τη μέρα!

Παράξενη Απάντηση: διότι, ειναι προφανές πλέον ότι αυτοί εκεί οι τριακόσιοι που δηλώνουν κι εκγλεγμένοι εκπρόσωποί μας (ένα γέλιο το κάνεις με τέτοιες δηλώσεις όσο να πεις) ειναι στην πραγματικότητα εκπροσωποι και ανθυπαληλίσκοι (στην δική μας περίπτωση της Ελλάδος κι ίσως οχι μόνον) και κάνουν τη δουλειά όλων εκείνων, των τραπεζών εγχώριων και αλλοδαπών και γενικά του ευρύτερου παγκόσμιου τραπεζικού συστήματος καθώς και άλλων υψηλών και ισχυρών του κόσμου τούτου, (που προσωπικά δεν τους γνωρίζω τους ανθρώποι αλλά κατι απο δω κάτι από κει όλο και κάπου οδηγείται η σκέψη) που καρφάκι δε δινουν για τη ζωή μου και τη ζωή σου, τη συνταξή μου και τη σύνταξή σου και άλλα τετοια φαιδρά...

μα απλά πραματάκια ειναι - δεν ειναι? ή εγώ τα βλέπω υπό παράξενη οπτική γωνία?

Παράξενη Απάντηση συνέχεια:

Παραθέτω κομματικές πόζες τώρα οπως τις βλεπω και τις ερμηνεύω μετά απο πολυετείς παρατηρήσεις και φωτογραφικές αναζητήσεις:

Και για να δούμε ποιους εμπιστευόμαστε: αρχίζοντας από τα γνωστά και πολυετώς δοκιμασμένα, τα δυο κομματα εκείνο του ΓΑΠ και των συσπειρωμένων Σαμαρητζήδων επί της παρούσης δηλαδή τη ΝουΔουλας - για αυτά τα δύο δε το συζητώ καν, τον εναν τον λουζόμαστε τον άλλον τον ειχαμε λουστεί πριν και γενικώς αυτοί οι δυο μας λούζουν με κάθε βρωμιά που μπορεί να επιτευχθεί μέσα στο παγκόσμιο πολιτικό σύστημα απο τη μεταπολίτευση και δώθε, (πιο πριν ήμουνα μικρή δε θυμούμαι τι γινότανε)

Εχουν δε αποτυχει πολλαπλώς στις εξετάσεις μια και απο τη μεταπολίτευση και μετά (επανάληψη) αυτοί παιζουν τα μήλα με εμάς στη μεση να μας τσακίζουν οι μπαλιές που συνήθως ειναι βαριές βαριές.... και πονάνε... είτε άμεσα είτε σε βάθος χρόνου ((βλέπε απο τη μια τα χάλια στα οποία εχουμε περιέλθει τόσο στο οικονομικό, αλλά και στο κοινωνικό κομμάτι της ζωής μας - εμένα το δεύτερο με πονάει περισσότερο, γιατί χωρίς κοινωνία τι είμαστε? τίποτε, και ως τέτοιο όπως φενεται "τίποτε" μας αντιμετωπίζουν... Πως το καλοκαιρι τα άλογα διώχνουν τις ενοχλητικές μύγες με την ουρά?, έτσι ακριβώς μας αντιμετωπίζουν και εμάς, (πάντοτε βέβαια τα παραπάνω με την πτωχή ανιστόρητη και παράξενη οπτική μου) βλέπε επίσης τα μύρια όσα σκάνδαλα κατασπατάλησης και κατάχρησης δημοσίου χρήματος και παράνομου πλουτισμού διαφόρων απίστευτων τύπων που κλείνουν με μία τυπική "εξεταστική των πραγμάτων επιτροπή της Βουλής" - απο την οποια παιρνουν και κατι εξτραδάκια οι εκλεγμένοι μας - χωρίς ποτέ να βγαίνει καποιο ασφαλές οριστικό συμπέρασμα, χωρίς να καταλογίζονται ουσιαστικές ευθύνες  -εκτός αν ο υπεύθυνος εχει πεθάνει- και χωρίς ποτέ μα ποτέ να τιμωρείται καποιος από τους πολιτικά είτε ουσιαστικά είτε ηθικά αυτουργούς και συμμετόχους - βλεπε την ασυλία που λέγαμε πριν και η οποία ειναι από τα πιο δελεαστικά προνόμοια της δουλειάς-και τα όποια σκάνδαλα και σκανδαλάκια - κατά το βασανα και βασανάκια - ειναι σε μεγάλο βαθμό εάν οχι αποκλειστικά υπεύθυνα για το χάλι το σημερινό που καλούμαστε και παλι εμείς οι πτωχοί και συχνά τίμιοι να πληρώσουμε, ενώ οι πλούσιοι και συχνά άτιμοι απλά παρακολουθούν παιζοντας μονόπολυ ή σκάκι.... σε εξωτικά θέρερτρα....

και έρχομαι η αφιονισμένη και ρωτώ? ΓΙΑΤΙ ΣΥΝΕΧΙΖΟΥΜΕ ΝΑ ΤΟΥΣ ΕΜΠΙΣΤΕΥΟΜΑΣΤΕ? και ΓΙΑΤΙ ΔΕΝ  ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΑΛΛΟΙ ΣΤΟΥΣ ΙΔΙΟΥΣ ΙΔΕΟΛΟΓΙΚΟΥΣ ΧΩΡΟΥΣ ΝΑ ΕΜΠΙΣΤΕΥΤΟΥΜΕ? να δοκιμάσουμε κι άλλα πρόσωπα βρε αδελφέ, οχι συνδικαλιστές όχι οικογενειοκράτες πολιτικούς που εχουν το βασίλειο σοι και τα στυλώνουν οταν δεν τους κάθεται, οχι ημέτερους ή υμέτερους.... και τέλος παντων αν δεν υπάρχει κανείς, να βρουμε,  τι στην ευχή  άλλο θα μπορούσαμε να κάνουμε προκειμένου οι εντεταλμένοι μας να κανουν σωστά τη δουλειά τους και προς το πραγματικό ΔΗΜΟΣΙΟ ερμο ΣΥΜΦΕΡΟΝ?

Σχόλιο Δεύτερου φίλου: καλοί μακάκες είμαστε και εμείς

Παράξενη απάντηση:  (συνεχίζω το χαβά μου με τα ρέστα των κομματικών μας επιλογών)

Αν τώρα υπαρχει κανεις απο τους οπαδούς και μη του Καρατζαφερ, που πιστεύει ότι εάν ποτέ κυβερνήσει ο υπέρτατος ελληνας με το υπόλοιπο τημ (team)  των ΕΛ .. ( ήτοι βιβλιοπωλών, δημοσιοκαταπωςβολευειγράφων και λοιπών τηλεαστέρων που έχει μαζέψει). δεν θα δουλευουν κι αυτοί για τις τραπεζες και για τους υπολοιπους που ορίζουν τα παγκόσμια πράγματα κατά πως τους καπνίσει??? Αν υπάρχουν ανθρωποι σήμερα που πιστεύουν ότι η μερίδα αυτή η πολιτική θα έκανε κάτι διαφορετικό, και θα υπερασπιζόταν με τις ίδες φωνές και φανφάρες που ψηφοθηρούν, το δημόσιο συμφέρον (αχ αυτό το ερμο) όπως αυτό  ορίζεται και οφείλει να υπηρετείται,  τοτε να μου τους φερετε (τους πιστούς ντε) να τους παω στον ΑΓιο Κυπριανό για εξορκισμό...

Εχουμε την Αριστερά επειτα... (εδώ ειναι το μεγάλο γλέντι, να κοιτάζεις και να κανεις νεο γαστρεντερικό απο τα γέλια) που ή θα χωρίζεται σε ανθυποκόμματα και συνιστώσες, που υποστηρίζουν την ταδε παράγραφο του θειου Μαρξ και την δεινα παράγραφο του παππού Λένιν τελος παντων θα τρωγονται για ιδεολογίες γραμμενες απο καποιους καποια αρχαία χρονια.... ή θα κανουνε πορειες με αιτήματα χωρίς λύσεις και προτάσεις που αφορούν το σημερα... η λέξη αλληλεγγύη για αυτούς αφορά μονον στους ιδεολογικά ορθοδοξους κατά την εκάστοτε επικρατούσα αριστερή ιδεολογία στην συγκεκριμένη ανθυποσυσνιστώσα ή στη συγκεκριμένη μερίδα του κόμματος που εκπρωσωπείται παρίσταται και τα κουβεντιάζει... (άλλα λόγια να αγαπιόμαστε, και η καυτή πατάτα αφήνεται, στα χερια του σιχαμένου του δικοματισμού που υπηρετεί την πλουτοκρατία και τα μεγάλα παγκόσμια συμφέροντα, και τρωει και πινει τον ιδρώτα και το αιμα και τις σαρκες του εργάτη... και κατασπαταλά τον πλούτο που θα επρεπε να ελέγχεται απο τους εργαζόμενους (τι το λες και δε το κανεις αδελφούλα) και που το παγκόσμιο σύστημα της πλουτοκρατίας - και ειναι χρεος μας να σταματήσουμε την εκμετάλευση του εργάτη και του εργαζόμενου (ξεχνάνε να πουν και του τεχνίτη που δεν κοβει αποδειξεις μη εκμεταλλευόμενος τον πελάτη του γιατί αυτός μπορει να μην κοβει αποδειξεις επειδή ειναι φτωχός ο βιομήχανος που δεν κοβει αποδειξεις ειναι απλώς πλουτοκράτης που εκμεταλεύεται τον φτωχό) και  και και και ενα σωρό και φωναχτά μεγαλόπρεπα μεγαλόσχημα και, που δε λέω πως ειναι κακά ως επιχειρήματα και ως βαση, εφαρμογή αμεση δεν εχουν, και δεν προτεινεται καποιο πολύ πολύ πολύ συγκεκριμένο λογαριασμένο και μετρημένο σχεδιο για να φυγουμε αρχικά απο το χάλι που βρισκόμαστε και να κινηθούμε προς μια πιο υγειή κατάσταση τόσο πολιτική οσο και οικονομική και κοινωνική, τι να τα κάνω ολα αυτά τα λόγια τα μεγάλα, τα ονειρικά φαντασιακά χωρίς καν ροζ και ερωτα, και ολέ ο ταύρος - τώρα τι κανουμε πατριώτ θα μου πει κανεις σας? τώρα που μετράω τα μονόλεπτα για να πάρω ψωμί και γάλα, και εσοδα δεν διαφαίνονται και τοσο πολλά αλλά θα κληθώ να πληρώσω καποια πολλά επειδή εχω την ατυχία να εχω σπίτι απο τους γονείς μου στο όνομά μου, και δεν κοιτάζει αν και πως ειναι το σπιτι και ανάλογα να με φορολογήσει αλλά τα τετραγωνικά και ενα φαντασιακό αξιακό σχημα που το ονόμασε "αντικειμενική αξία" δηλαδή ο συνταξιούχος του ΟΓΑ με 380 ευρά το μήνα, και αλτσχαιμερ που μενει στο σπίτι το παλιό στο χωριό που πηρε αξία λόγω τουρισμού, θα φορολογηθεί ανάλογα  και θα ληφθεί υποψιν ως τεκμήριο διαβίωσης το σπίτι και το γουρούνι που εχει στην αυλή κι ο γάιδαρος επίσης -  έλα στον τόπο σου και πε μου- και μετά βλεπουμε και τους συγχωρεμένους τους ρωσους θειους και θειες)

Ερχομαι και στεναχωριέμαι με αυτή την ΑΡιστερά γενικά, γιατί η συγχωρεμένη η μάνα μου έφαγε πολύ ξύλο σε όλη της τη ζωή κι εγώ μαζί της όταν ημουν στην κοιλιά της έμβρυο, για τις αριστερές της πεποιθήσεις και τις δραστηριότητες μελών της οικογένειά της, ξύλο απο άλλους παλιότερους των ιδίων αποχρώσεων με αυτούς που σήμερα ηγούνται ως "εκλεγμένοι και με την συναινεσή μας τρομάρα μας" ακούω επιχειρήματα μύρια όσα,  καποια λογικά κάποια οχι στο νου μου, αλλά βρε παιδιά, δεν ειναι η ζωή κι η καθημερινότητα φιλοσοφικό ζήτημα, καμμια σοβαρή πρόταση, πρόταση πανω στην οποία να βασιστεί ο κάθε απελπισμένος δεν μπορείτε να κανετε όλοι μαζί μπας και σωθούμε, κι όταν πλέον σωθούμε ξαναχωρίζεστε και σε περισσότερα κομμάτια αν θέλετε και λύνετε και τα φιλοσοφικά/ιδεολογικά σας θέματα και διαφορές... ΤΩΡΑ ΧΡΕΙΑΖΟΜΑΣΤΕ ΛΥΣΕΙΣ ΚΑΙ ΕΝΟΤΗΤΑ ΤΟΣΟ ΙΔΕΟΛΟΓΙΚΗ ΟΣΟ ΚΑΙ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ, έξυπνα πραγμα οχι δογματικά, ευέλικτα για να μπορέσουμε όλοι εμείς οι απελπισμένοι και βαλόμενοι πανταχώθεν να τα εφαρμόσουμε άμεσα να τη σκαπουλάρουμε....

Ερχομαστε και στους νεώτερους βλέπε Ντορα,  που ως γνωστόν απο παιδί θελει να γινει χαλίφης στη θεση του χαλίφη, ειναι η μόνη πολιτικός με ενεργό καλπάζον αλτσχαιμερ, (μην ακουτε τις παπαριές που λένε για τον προεδρο της τραπεζοκρατίας μας) διότι μολις εφτιαξε την ΔΥΣΗ... η Ντορα την εφτιαξε οχι ο προεδρος (ονομα κι αυτό προφητικό και λιγο spooky μετά τη Δυση βγαινουν τα φαντάσματα - βλεπε μπαμπά Ντορας) ξέχασε από που ξεκίνησε λοιπόν η Ντορα κατά πως φαινεται από τα λεγόμενά της, ποιον υπηρετούσε πριν, ποιους συναδέλφους της υποστήριζε με σθένος, -  διότι μόνο με το αλτχάιμερ εξηγείται το γεγονός οτι ξεχνάει πως σε ολη την μεχρι τώρα πολιτική της καριέρα και σταδιοδρομία, ανήκε και μαλιστα υπηρέτησε σε υψηλές θέσεις,  σε εναν εκ των τριών θυτών (βλέπε τους δυο πρώτους στην κομματική αναφορά θύτες, ο τρίτος θύτης ειμαστε εμείς φυσικά φίλε μου που τόσα χρονια μυρηκάζουμε - ψηφίζοντας συνέχεια ή τον έναν ή τον άλλον παραγράφοντας στη συνείδησή μας τα προηγούμενα ψέματα τα προηγούμενα παραστρατήματα, και κάθε τι προηγούμενο που μας πονεσε και μας στερησε ελευθερίες δικαιώματα και άλλα πραγματάκια απαραίτητα στην καθημερινότητά μας - περιβάλλον εκπαιδευση υγεία ασφάλεια στην εργασία και στη ζωή, πρόνοια,  κλπ κλπ κλπ)

για τους παραπάνω λόγους και για άλλους πολλούς που δεν νομίζω ότι αντέχετε άλλο να διαβάσετε τουτη την ωρα,  και ελπίζω πως πολλοί από τους γνωστούς μου υποψιάζονται,  πιστεύω λοιπόν πως όταν ο υπουργός επιβεβαιώνει και διαρυγνύει τα ιμάτιά του υποστηρίζοντας ότι Θα αρθούν οι αδικίες στους μισθούς  κάτι δυσοίωνο εννοεί ο ποιητής - γιατί ούτε σε ιδανικό τόπο ζούμε, ούτε τους ιδανικούς άρχοντες έχουμε, ούτε η ιδανική μάζα είμαστε για να διασφαλίσουμε απο τη βάση πως οι πιο πάνω κύριοι θα πράξουν σωστά.... 


Ω ναι αφελώς πιστεύω ακόμη ότι σωστός λαός μπορεί να δημιουργήσει, ή να πιέσει έστω, τους άρχοντές του να είναι σωστοί...

κι επειδή ΑΡη ειναι τα λεφτά πολλά κρίση ξε-κρίση, σε αφήνω με μια ανησυχία στο μυαλό, κι εύχομαι εσύ ΑΡη κι εγώ η πτωχή πολυλογού, με μερικούς ακόμη τρελλούς να βρούμε μια δική μας λύση... έναν δικό μας ουρανό, και να πορευτούμε παράλληλα σε ολους τους παραπάνω θύτες θύματα κλπ... μέχρι να γίνει το ανάποδο αυτού που ζούμε σήμερα πραγματικότητα για όλους όχι μόνο για τους τρελλούς, τους γραφικούς, ή όπως αλλιώς τους ονοματίζουν οι ψηφοθηρούντες όλων των παρατάξεων και αποχρώσεων...

αν δεν σας εφτιαξα αρκετά να πω κι άλλα? χαχαχαχαχαχα (σχεδόν υστερικό γελάκι) οχι δεν έχει άλλα για την ώρα, σε κανα μήνα πάλι με την επόμενη δέσμη μέτρων....

σας φιλώ γλυκά για να σας ξεκουράσω απο την πολυλογία

Χριστίνα Σαββατιανού (εχασα τη μερα αλλά θυμαμαι το μήνα Απρίλη του σωτήριου έτους 2011 - ετος ανάκαμψης της οικονομίας, μείωσης της ύφεσης και εκκίνησης της ανάπτυξης και άλλα τετοια νόστιμα - κατά τα λεγόμενα του εμφανιζομένου στην αρχική φωτογραφία και των συναδέλφων του, κατω από την κατ εμέ δυσοίωνη είδηση...)

KERATEA ART RESISTANCE

 


ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

8,9 και 10 Απριλίου όλοι στη Κερατέα για το Φεστιβάλ Πολιτισμού κι Αντίστασης
KERATEA ART RESISTANCE

Οι κάτοικοι της Κερατέας και η Art Resistance καλούν όλο το κόσμο στο Keratea Art Resistance, ένα πολιτιστικό τριήμερο στις 8,9 και 10 Απριλίου, που θα πραγματοποιηθεί στη λεωφόρο Λαυρίου, στο μπλόκο ΒΙΟΠΑ.
Σε έναν τεράστιο χώρο, δίπλα σε καταπράσινα τοπία, νέοι και μεγαλύτεροι, οικογένειες και παιδιά θα έχουν την ευκαιρία να κάνουν μια εκδρομή έξω από την Αθήνα και να ζήσουν ένα άλλο κλίμα, γιορτής, πολιτισμού και αντίστασης, σε μια περιοχή που τέσσερις μήνες τώρα είναι στα οδοφράγματα για να μη μετατραπεί ο τόπος τους σε χωματερή. Να γιορτάσουμε όλοι μαζί, γιατί η Αντίσταση μπορεί να είναι και Γιορτή. Γιατί η Τέχνη μπορεί να είναι Αντίσταση.
Ένα non stop Φεστιβάλ, το μεγαλύτερο σε διάρκεια και αριθμό συμμετοχών και το πρώτο που γίνεται πάνω σε οδόφραγμα και κατειλημμένο από τους εξεγερμένους κατοίκους δρόμο.
Από τη μία πλευρά οι κάτοικοι της Κερατέας που αγωνίζονται ενάντια στη δημιουργία ΧΥΤΑ στο Οβριόκαστρο, ενάντια στην υποβάθμιση του τόπου τους, από την άλλη μια ομάδα καλλιτεχνών, ανθρώπων της τέχνης και του πολιτισμού-που συγκροτήθηκε αυθόρμητα -θέλοντας να συμπαρασταθεί και να δείξει έμπρακτα την αλληλεγγύη της στους κατοίκους της Κερατέας, είναι οι διοργανωτές αυτού του Φεστιβάλ.
72 ώρες, πάνω από 60 μουσικά σχήματα, 150 εικαστικοί καλλιτέχνες με πάνω από 500 έργα, πάνω από 10 θεατρικές παραστάσεις, 15 workshops (εργαστήρια), κατασκευές έργων, εγκαταστάσεις και εικαστικές παρεμβάσεις επί τόπου, προβολές video art, ντοκιμαντέρ, ζωντανές συνδέσεις με περιοχές που αντιμετωπίζουν παρόμοια περιβαλλοντικά προβλήματα και με κινήματα από όλο τον κόσμο, παρουσία συλλογικοτήτων, κινήσεων κατοίκων κλπ, ελεύθερη κατασκήνωση, ποδηλατοπορεία αλληλεγγύης Αθήνα – Κερατέα και πολλά ακόμη που μπαίνουν συνεχώς καθημερινά στο πρόγραμμα.
Θεωρούμε πως κανένας άνθρωπος του πολιτισμού δεν συμμετέχει στο φεστιβάλ με μοναδικό σκοπό να παράξει έργα –πίνακες, μουσική, οτιδήποτε. Πολιτισμός δεν είναι μόνο η παραγωγή έργων, αλλά πως όλα αυτά τα μετουσιώνουμε σε αντίσταση και αλληλεγγύη. Πολιτισμός είναι το απόσταγμα της ανθρώπινης δραστηριότητας που μεταφράζεται σε αντίσταση. Οι κάτοικοι της Κερατέας μας δίνουν πολιτισμό με τον τρόπο που αντιστέκονται. Η Κερατέα ξεπερνάει τα τοπικά σύνορα, έχει αναδειχθεί σε σύμβολο αγώνα ενάντια σε ότι μας υποβαθμίζει. Ας γίνει η Κερατέα η ευκαιρία να αντισταθούμε σε όλη την κατάσταση που επικρατεί, στην υποβάθμιση της ζωής μας, του περιβάλλοντος.

Θα είμαστε λοιπόν όλοι εκεί γιατί ο αγώνας των κατοίκων της Κερατέας είναι υπόθεση όλων μας

ΤΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ

ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 8/4
ΑΠΟ ΤΙΣ 11 ΤΟ ΠΡΩΙ
ΣΤΗΣΙΜΟ ΤΩΝ ΕΙΚΑΣΤΙΚΩΝ ΕΡΓΩΝ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΠΙΤΟΙΧΙΑ ΕΚΘΕΣΗ ΤΟΥ ΤΡΙΗΜΕΡΟΥ
ΚΑΙ ΜΟΥΣΙΚΗ ΑΠΟ D.Js

ΑΠΟ ΤΙΣ 3 ΤΟ ΜΕΣΗΜΕΡΙ
ΚΕΝΤΡΙΚΗ ΣΚΗΝΗ:
INNER VOICE, THE WIGS BAND, THE CROOKS, ARMADA IV, ΒΟΜΒΟΙ, ΝΙΚΟΣ ΞΥΔΗΣ, ΠΑΥΛΟΣ ΠΑΥΛΙΔΗΣ, ΑΔΕΣΠΟΤΕΣ ΣΚΥΛΕΣ, ILLEGAL OPERATION, ΑΛΕΞΗΣ ΚΑΛΟΦΩΛΗΑΣ, ΓΙΑΝΝΗΣ ΑΓΓΕΛΑΚΑΣ, ΣΠΥΡΙΔΟΥΛΑ, ΕΛΕΛΕΥ, ΕΝΕΔΡΑ, NEW ZERO GOD, ΛΕΩΝ. ΜΑΡΙΔΑΚΗΣ, MAGIC DE SPELL, CHUCHO SHS, ΚΡΟΤΩΝΕΣ, D.J. BURNING SUN
ΜΙΚΡΗ ΣΚΗΝΗ: ΤΣΙΡΚΟ ΚΟΥΚΟΥΜΠΑΓΙΑΝ, ΘΕΑΤΡΟ ΜΑΡΚΟΠΟΥΛΟΥ ΠΕΡΙΑΚΟΙ, ΘΕΑΤΡΟ ΣΚΙΩΝ ΝΤΑΓΙΑΚΟΥ

ΣΑΒΒΑΤΟ 9/4
ΑΠΟ ΤΙΣ 11 ΤΟ ΠΡΩΙ
ΜΙΚΡΗ ΣΚΗΝΗ:
ΠΑΡΑΔΟΣΙΑΚΗ ΜΟΥΣΙΚΗ , ΧΟΡΟΙ ΚΑΙ ΓΛΕΝΤΙ ΑΠΟ
: ΛΥΚΕΙΟ ΕΛΛΗΝΙΔΩΝ ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ ΚΕΡΑΤΕΑΣ, ΛΑΟΓΡΑΦ.ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΑΠΟΛΛΩΝ, ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΚΡΗΤΩΝ ΛΑΥΡΙΟΥ, ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΠΟΝΤΙΩΝ ΛΑΥΡΙΟΥ, ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΘΕΣΣΑΛΩΝ ΛΑΥΡΙΟΥ, ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΙΩΝ ΛΑΥΡΙΟΥ, ΛΑΟΓΡΑΦΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΜΕΓΑΡΩΝ "ΑΛΚΑΘΟΣ ΚΑΡΙΑ"
Παραδ. συγκρότημα ΓΙΑΛΑ
ΚΡΗΤΙΚΟ ΓΛΕΝΤΙ
ΘΕΑΤΡΙΚΑ: ΘΕΑΤΡΟ ΠΑΠΟΥΤΣΙΟΥ, ΑΣΤΡΟΝΑΥΤΕΣ, ΟΜΑΔΑ ΧΟΡΟΥ DITTO, ΜΟΝΟΠΡΑΚΤΟ Γ. ΚΟΥΡΚΟΥΜΕΛΗΣ
WORKSHOPS, ΘΕΑΤΡΙΚΑ ΕΡΓΑ ΓΙΑ ΠΑΙΔΙΑ ΚΑΙ ΜΕΓΑΛΟΥΣ, ΚΑΤΑΣΚΕΥΕΣ IN SITU, INSTALLATIONS, HAPPENINGS, D.Js

ΑΠΟ ΤΙΣ 2.30 ΤΟ ΜΕΣΗΜΕΡΙ ΚΕΝΤΡΙΚΗ ΣΚΗΝΗ:
ΖΑΚ ΣΤΕΦΑΝΟΥ,ΗΡΑΚΛΗΣ ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΙΔΗΣ, ΝΙΚΟΛΕΤΤΑ ΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ, ΧΡΗΣΤΟΣ ΤΖΙΤΖΙΜΙΚΑΣ, ΒΑΣΙΛΗΣ ΒΑΣΙΛΑΤΟΣ-ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΓΙΑ ΚΡΟΥΣΤΑ, ΝΙΚΗΤΑΣ ΚΛΙΝΤ, ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΕΜΜΑΝΟΥΗΛΙΔΗΣ, ΜΑΡΙΑ ΠΑΠΑΓΕΩΡΓΙΟΥ, ΔΑΝΑΗ ΠΑΝΑΓΙΩΤΟΠΟΥΛΟΥ, ΣΠΥΡΟΣ ΓΡΑΜΜΕΝΟΣ, ΛΑΜΙΑ ΜΠΕΝΤΙΟΥΙ, ΕΥΑ ΨΥΛΛΑΚΗ, ΜΙΛΤΟΣ ΠΑΣΧΑΛΙΔΗΣ, ΤΖΙΡΙΤΣΑΝΤΣΟΥΛΕΣ, ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΠΟΥΛΙΚΑΚΟΣ, ΘΑΝΟΣ ΑΝΕΣΤΟΠΟΥΛΟΣ, DEUS X MACHINA, NO MIND, COMMON I (TEXNH EN ΚΙΝΗΣΕΙ), POEM, NON LETHAL, LOST BODIES, INSP-I-RATION PROJECT, SISTA JAMMAROOTS &THE OSCILATORS, ANNA MYSTIC, BAD MATHEMATICS, ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΒΑΣΙΛΑΚΗΣ KAI OI ELECTRIC LITANY.

ΚΥΡΙΑΚΗ 10/4
ΑΠΟ ΤΙΣ 11 ΤΟ ΠΡΩΙ:
WORKSHOPS, ΘΕΑΤΡΙΚΑ ΕΡΓΑ ΓΙΑ ΠΑΙΔΙΑ ΚΑΙ ΜΕΓΑΛΟΥΣ, ΚΑΤΑΣΚΕΥΕΣ IN SITU, INSTALLATIONS, HAPPENINGS, D.Js
ΜΙΚΡΗ ΣΚΗΝΗ:
ΘΕΑΤΡΙΚΑ: MOTUS TERRAE
  • ΠΟΔΗΛΑΤΟΔΡΟΜΙΑ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ ΑΘΗΝΑ - ΚΕΡΑΤΕΑ


ΑΠΙ ΤΙΣ ΤΡΕΙΣ ΤΟ ΜΕΣΗΜΕΡΙ:
ΘΕΣΠΙΣ, ΤΖΙΚΟ, ΚΑΡΟΥΖΟΣ (ΤΕΧΝΗ ΕΝ ΚΙΝΗΣΕΙ), STRAW HATS, ΠΟΙΗΣΗ ΤΗΝ ΕΠΟΧΗ ΤΗΣ ΕΚΠΟΙΗΣΗΣ, ΑΛΚΗΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΟΠΟΥΛΟΣ, ΠΑΝΟΣ ΜΟΥΖΟΥΡΑΚΗΣ, ΛΕΩΝΙΔΑΣ ΜΠΑΛΑΦΑΣ,ΚΑΙΤΗ ΚΟΥΛΛΙΑ, ΚΑΛΛΙΟΠΗ ΒΕΤΤΑ, ΓΙΑΝΝΗΣ ΙΩΑΝΝΟΥ, ΣΤΕΛΙΟΣ ΔΑΒΑΡΗΣ, ΝΙΚΟΣ ΖΙΩΓΑΛΑΣ, ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΑΠΟΣΤΟΛΑΚΗΣ(ΧΑΙΝΗΔΕΣ), ΑΝΤΙΠΟΙΝΑ, DAGOBAH SYSTEM &SOULN e.k., MC YINKA, ACTIVE MEMBER, ΑΓΓΕΛΙΚΗ ΤΟΥΜΠΑΝΑΚΗ – MARE YIEM, ELEKTROBALKANA, LOCOMONDO, ΑΕΡΑ ΠΑΤΕΡΑ, ΖΗΤΗΜΑ ΖΩΗΣ, TRITH EPOXH, D.J. SOUNDHOLIC.

ΚΛΕΙΣΙΜΟ ΤΟΥ ΦΕΣΤΙΒΑΛ




6 Απρ 2011

DEBTOCRACY // ΧΡΕΟΚΡΑΤΙΑ http://www.debtocracy.gr/

DEBTOCRACY // ΧΡΕΟΚΡΑΤΙΑ http://www.debtocracy.gr/




Untitled from ThePressProject on Vimeo.



http://www.debtocracy.gr/



Όταν η δημοκρατία

υποτάχθηκε στο χρέος

Για πρώτη φορά στην Ελλάδα, ένα ντοκιμαντέρ με παραγωγό το θεατή. Το DEBTOCRACY αναζητά τα αίτια της κρίσης χρέους και προτείνει λύσεις που αποκρύπτονται από την κυβέρνηση και τα κυρίαρχα μέσα ενημέρωσης. Το ντοκιμαντέρ θα διανέμεται δωρεάν από τα τέλη Μαρτίου χωρίς δικαιώματα χρήσης και αναμετάδοσης και θα υποτιτλιστεί σε τουλάχιστον τρεις γλώσσες.

Ο Αρης Χατζηστεφάνου και η Κατερίνα Κιτίδη μιλούν με οικονομολόγους, δημοσιογράφους και προσωπικότητες από όλο τον κόσμο περιγράφοντας τα βήματα που οδήγησαν την Ελλάδα στην παγίδα του χρέους- τη χρεοκρατία. Το DEBTOCRACY παρακολουθεί την πορεία χωρών όπως ο Ισημερινός, που δημιούργησαν Επιτροπές Λογιστικού Ελέγχου αλλά και την αντίστοιχη προσπάθεια που ξεκίνησε στην Ελλάδα.

Στο Debtocracy μιλούν, μεταξύ άλλων, οι ακαδημαϊκοί Ντέιβιντ Χάρβεϊ, Σαμίρ Αμίν, Κώστας Λαπαβίτσας και Ζεράρ Ντιμενίλ, ο φιλόσοφος Αλέν Μπαντιού, ο επικεφαλής της επιτροπής λογιστικού ελέγχου του Ισημερινού Ούγκο Αρίας, ο πρόεδρος του CADTM Ερίκ Τουσέν, ο Αργεντίνος σκηνοθέτης Φερνάντο Σολάνας, δημοσιογράφοι όπως o Άβι Λιούις (συγγραφέας/σκηνοθέτης του ντοκιμαντέρ The Take – Η κατάληψη) και ο Ζαν Κατρμέρ (Liberation). Ακόμη προσωπικότητες όπως ο Μανώλης Γλέζος και η αντιπρόεδρος του γερμανικού κόμματος Die Linke Ζάρα Βάγκενκνεχτ.

Τη μουσική επένδυση προσφέρει ο Γιάννης Αγγελάκας και επιστημονική επιμέλεια έχει ο δημοσιογράφος και οικονομολόγος Λεωνίδας Βατικιώτης.

Την παραγωγή του DEBTOCRACY ανέλαβε η εταιρεία BitsnBytes. Το μοντάζ υπογράφει ο Άρης Τριανταφύλλου.

Σε αυτή την προσπάθειά ζητάμε τη βοήθειά σου. Οι δημιουργοί του DEBTOCRACY εργάστηκαν αφιλοκερδώς αλλά τα έξοδα ανέρχονται ήδη σε χιλιάδες ευρώ. Προκειμένου να αποφύγουμε κάθε είδους εξαρτήσεις απευθυνόμαστε σε συνδικάτα και εργατικές ενώσεις. Κυρίως όμως απευθυνόμαστε σε πολίτες που θέλουν να γίνουν συμπαραγωγοί. Ενίσχυσε και εσύ την παραγωγή ενός ανεξάρτητου ντοκιμαντέρ, καταθέτοντας όσα χρήματα επιθυμείς μέσω Paypal ή σε τραπεζικό λογαριασμό. Όσοι το επιθυμούν θα αναφέρονται ως συμπαραγωγοί.


O Αρης Χατζηστεφάνου είναι δημιουργός της εκπομπής Infowar στο Ρ/Σ Σκάι και αρχισυντάκτης του Thepressproject.gr

H Κατερίνα Κιτίδη είναι αρχισυντάκτρια του tvxs.gr και του τηλεοπτικού Infowar.

Σελίδες

Ετικέτες

τα δικά μου (327) περιβάλλον (91) writting (67) Greece (57) poetry (50) χρήσιμα (39) χαμόγελα (38) video (37) κοινωνία (35) φωτογραφία (32) health (30) environment (24) phtography (24) εθελοντισμός (24) υγεία (23) people (21) music (20) stories (15) blogging (14) children (13) παιδά (13) computers (12) information (11) μπλογκοπαίχνιδα (11) doctor (10) πολιτισμός (10) συνταγές (10) χιούμορ (10) medicine (9) ελλάδα (9) μουσική (9) activism (8) world (8) οι συνταγές της κρίσης (8) goverment (7) rights (7) safety (6) services (6) Πάρνηθα (6) γκρίνιες (6) εκθέσεις (6) ποίηση (6) Επιστήμη (5) amalia (4) earth (4) technology (4) Αναδάσωση (4) αηδιούλες (4) αρθρογραφία απο ιντερνετ (4) γιατρός (4) πολιτική (4) πρωτβουλίες (4) σοφά λόγια (4) emergency (3) theatre (3) Εναλλακτική οικονομία (3) εκδηλώσεις (3) εκθεσεις (3) με ενδιαφέρουν (3) φύση (3) χορός (3) ψυχαγωγία (3) economy (2) games puzles (2) είπαν (2) εκδόσεις (2) ελεύθερος χρόνος (2) κόσμος (2) νομικά θέματα (2) συναντήσεις (2) τεχνολογία (2) DVD (1) Greek movie (1) amber alert (1) antiwar (1) dance (1) documentary (1) down syndrom (1) facebook (1) first aid (1) funny (1) internet security (1) nature (1) plektaniart (1) privacy (1) protest (1) radio (1) ΕΜ (1) ΧΡ (1) απορίες (1) απόκριες (1) αστικά τοπία (1) βιβλιο - e-book (1) διάστημα (1) διαβάζω (1) εναλλκτική ζωή (1) ενεργοί μικροοργανισμοί (1) εφημερίδες (1) ζωγραφική (1) θέατρο (1) καλομηνιάσματα (1) κινηματογράφος (1) παράξενα (1) παραδοξόνιο (1) παραμύθια (1) παραξενα chemtrails (1) παρατηρώ (1) πειραματα (1) περιοδικά (1) τεχνες (1) της γειτονιάς.... (1) φακελλάκι (1) ψάχνω (1)