Blueberry Μακρή - «Το κορίτσι – βατόμουρο»

Blueberry Μακρή - «Το κορίτσι – βατόμουρο»
Ένα διήγημα για τη διαφορετικότητα

από το Χαμομηλάκι

Δεν είναι κακό να είσαι διαφορετικός, κακό είναι να μην
αγαπάς αυτό που είσαι. Κακό είναι να φοβάσαι να αγαπήσεις όσους δεν είναι σαν και εσένα, ακόμα και αν αυτό σημαίνει ότι η καλύτερή σου φίλη μοιάζει με ένα μικρό παράξενο
φρούτο ...

«Το κορίτσι – βατόμουρο»

(Βραβείο)

Σοφία Σταματοπούλου & Μαρία Μπουλή
Καλλιτεχνικό Γυμνάσιο Γέρακα
Τηλ. 2106616130

Γεια σας. Ονομάζομαι Blueberry Μακρή. Ίσως σας φαίνεται λίγο παράξενο το όνομά μου....
Η αλήθεια, όμως, είναι ότι οι γονείς μου το διάλεξαν, γιατί γεννήθηκα με... μοβ δέρμα.
Ακούγεται σίγουρα σαν ταινία επιστημονικής φαντασίας, όμως σας ορκίζομαι ότι αυτή είναι η μόνη και πραγματική αλήθεια. Με τα χρόνια έχω συμβιβαστεί απόλυτα με την εικόνα του στρουμπουλού βατόμουρου -αν δεν πρόλαβα να το αναφέρω έχω και μερικά περιττά κιλάκια- το ίδιο και οι γονείς, οι συγγενείς και οι γείτονές μου.
Ας πάρουμε, λοιπόν, τα πράγματα από την αρχή. Όλα ξεκίνησαν μια βροχερή νύχτα σε ένα επαρχιακό μαιευτήριο.
Την ώρα που η καλή μου μαμά με έφερνε στον κόσμο, μια βροντερή χημική έκρηξη έγινε στο κοντινό εργοστάσιο! Την ίδια στιγμή οι γιατροί, οι νοσοκόμοι και οι βοηθοί τους, παρακολουθούσαν με μάτια γουρλωμένα σαν πιατάκια του καφέ, το πιο παράξενο χρωματιστό μωρό του κόσμου να έρχεται στην ζωή! Όλα μου είχαν ένα χαρούμενο ....μοβ χρωματάκι. Τα χεράκια, τα ποδαράκια, η κοιλίτσα, όλα εκτός (ευτυχώς δηλαδή) από δύο μικρά μαύρα μάτια.

Μέρα με τη μέρα μεγάλωνα σαν ένα υγιέστατο στρουμπουλούτσικο βατόμουρο. Η μαμά
πάντα έλεγε πως ξεσήκωνα στο πόδι όλη τη γειτονιά με τις φωνές και τα γέλια μου. Ήμουν
ένα χαρούμενο μωρό κι ένα χαρούμενο μικρό παιδάκι. Ποτέ δεν φαντάστηκα πως είχα κάτι διαφορετικό από τα άλλα πιτσιρίκια που μαζί τους έπαιζα στην παιδική χαρά της γειτονιάς μας. Ούτε ποτέ σκέφτηκα πως το χρώμα μας μάς κάνει καλύτερους ή χειρότερους από τους άλλους ανθρώπους γύρω μας. Γατί, δηλαδή, μήπως η όμορφη ινδιάνα Ποκαχόντας δεν ήταν κόκκινη σαν το μπαρμπούνι, ο σπουδαίος αυτοκράτορας της Κίνας δεν ήταν κίτρινος σαν το λεμόνι και, μήπως και αυτός ακόμη ο φοβερός φύλαρχος του αφρικανικού παραμυθιού δεν ήταν μαύρος κατάμαυρος σαν τον πάτο του τηγανιού μας!
Ποτέ λοιπόν, μέχρι την τρομερή εκείνη μέρα που θυμάμαι ως την πιο σημαντική της μικροσκοπικής μου ζωής, το χρώμα μου δεν μου φαινόταν κάτι παράξενο. Και ξέρετε ποια ήταν αυτή; Η πρώτη μέρα του σχολείου!
Μόλις αντίκρισα για πρώτη φορά τη μεγάλη καγκελόπορτα, τα μάτια μου γούρλωσαν και έμεινα με το στόμα ανοιχτό. Η αυλή ήταν γεμάτη παιδιά που έτρεχαν και γέλαγαν και
έπαιζαν χαρούμενα. Αχ, πότε να μπω κι εγώ μέσα να κάνω φίλους! Άνοιξα τη σιδερένια
πόρτα και προχώρησα διστακτικά με μικρά βήματα. Και τότε ήρθε η καταστροφή: χιλιάδες
μάτια ήταν καρφωμένα πάνω μου και ένα βουητό από ψίθυρους ερχόταν στα αυτιά μου:

«Είναι απίστευτο! Το είδατε; Αυτό το κορίτσι είναι μοβ. Μοβ σαν τα βατόμουρα της αυλής!»
Ένιωσα τόσο άσχημα... Πρώτη φορά δεν ήμουν περήφανη για τη διαφορετικότητά μου.
Και τη στιγμή που ήμουν έτοιμη να το βάλω στα πόδια, μέσα από το πλήθος ξεπροβάλλει μια εικόνα. Ένα κορίτσι πολύ όμορφο, με ολόξανθα μακριά μαλλιά και καταγάλανα μάτια, μου χαμογελά. Η εικόνα της με μαγνητίζει τόσο πολύ που δεν βλέπω ότι το κορίτσι αυτό είναι και αυτό διαφορετικό από τα άλλα. Είναι καρφωμένο πάνω σε ένα καροτσάκι που κυλούσε σε δύο μεγάλες ρόδες. Τα πόδια της είναι ακούνητα και σκεπασμένα με μια γαλάζια κουβέρτα.

Πόσο τα’ χασα και τρόμαξα! Η μαμά , που ήταν μαζί μου σκύβει και μου εξηγεί τη φοβερή
αλήθεια: το κορίτσι αυτό δεν περπατάει, είναι ανάπηρο και σε όλη του την ζωή θα είναι
καρφωμένο σε ένα καροτσάκι.
Πριν προλάβω να συνέλθω το καροτσάκι έφτασε κοντά μου.

- Γεια σου! Με λένε Δανάη. Εσένα;
Δε μπορούσα να πιστέψω ότι μέσα σε όλα εκείνα τα παιδιά βρέθηκε ένα που δε με κοίταζε
σαν κάτι το αξιοπερίεργο. Αναστέναξα ανακουφισμένη και απάντησα με καμάρι:
- Blueberry!
- Τι ωραίο όνομα! Σου αρέσουν τα βατόμουρα;
- Τα λατρεύω!
- Κι εγώ.
- Ωραία! Λοιπόν, τώρα έχεις ένα ολοζώντανο βατόμουρο μπροστά σου!
- Βλέπω πως είσαι περήφανη για τον εαυτό σου. Η μαμά μου πάντα λέει πως πρέπει να αγαπάμε τον εαυτό μας γι αυτό που είμαστε στ’ αλήθεια. Έτσι κι αλλιώς, όλοι είμαστε διαφορετικοί. Αλήθεια, σε ποια τάξη πηγαίνεις;
- Στην Α’ Δημοτικού.
- Φανταστικά! Τι θα έλεγες να καθόμασταν στο ίδιο θρανίο;
- Τι καταπληκτική ιδέα! Έλα, πάμε κιόλας να μπούμε.

Ένιωσα αμέσως ότι με τη Δανάη θα γινόμασταν οι καλύτερες φίλες. Εξάλλου, είχαμε και
κάτι κοινό : τη διαφορετικότητά μας. Το κουδούνι χτύπησε και όλα τα παιδιά μπήκαν στην
τάξη. Μετά από λίγο ήρθε και η δασκάλα μας. Ήταν ψηλή και όμορφη με μεγάλα
αμυγδαλωτά μάτια και καστανά μαλλιά. Η κυρία Χιονάτη, μου ψιθύρισε γελώντας η
καινούρια μου φίλη.
Η μέρα κύλησε με τα μαθήματα και τα διαλείμματα και τα υπόλοιπα παιδιά κοίταζαν εμάς τις δύο κοροϊδεύοντας κρυφά. Τα πράγματα θα ήταν πολύ δύσκολα, αν δεν είχαμε η μια την άλλη.
Γρήγορα έφτασε το μεσημέρι και χτύπησε το κουδούνι για το σχόλασμα. Φτάνοντας στην έξοδο του σχολείου, είδα με χαρά τις μαμάδες μας να έχουν πιάσει ψιλοκουβέντα. Μετά από αρκετές προσπάθειες και παρακάλια, τις πείσαμε να έρθει η Δανάη στο σπίτι μας. Όταν φτάσαμε εκεί, μας καλωσόρισε η γιαγιά μου.
Η γιαγιά μου είναι πολύ γλυκιά.
Σα γιαγιά από παραμύθι, με τα γυαλάκια της και τη μαγκουρίτσα της. Μετά από ώρες παιχνιδιού καθίσαμε σκεφτικές στο δωμάτιό μου και
συλλογιζόμασταν πόσο διαφορετικά άραγε θα ήταν τα πράγματα, αν εγώ είχα άλλο χρώμα δέρματος και η Δανάη μπορούσε να περπατήσει.

Τότε η φιλενάδα μου είπε με ύφος χαρούμενο :
- Ξέρεις ότι το μοβ είναι το αγαπημένο μου χρώμα;
- Κι εγώ λατρεύω τα μακριά ξανθά μαλλιά, της αποκρίθηκα χαμογελώντας.
Για μια στιγμή δεν ακουγόταν τίποτα. Μόνο οι ανάσες δυο μικρών κοριτσιών τόσο ίδιων και τόσο διαφορετικών ταυτόχρονα.
Ύστερα από μερικές στιγμές απόλυτης ησυχίας και, αφού ταξιδέψαμε στα ανεκπλήρωτα όνειρά μας, κοιταχτήκαμε κι αγκαλιάσαμε η μια την άλλη.
Την επόμενη μέρα στο σχολείο η ...κυρία Χιονάτη μας μίλησε για τα ταλέντα. Κάθε
άνθρωπος, είπε, κάνει κάτι ξεχωριστό, καλύτερα από τους άλλους. Αυτή η στιγμή ήταν η
χειρότερη για μένα. Όλοι παρουσίασαν και μια πρωτότυπη ιδέα, ένα διαφορετικό ταλέντο.
Ώσπου έφτασε και η δική μου σειρά. Η δασκάλα με πλησίασε.
-Τι λες Blueberry, θα ήθελες να μας δείξεις και εσύ το ταλέντο σου;
-Μα,.....εγώ δεν έχω κανένα ταλέντο....
Όλοι άρχισαν να γελούν και να δείχνουν προς το μέρος μου.
Μόνο η Δανάη έσκυψε και μου ψιθύρισε λόγια παρηγοριάς.
Όμως εγώ ήμουν απαρηγόρητη. Το μοβ κορίτσι που δεν είχε ούτε ένα τόσο δα μικρό ταλέντο! Το μόνο που μπορώ να κάνω , σκεφτόμουνα, είναι να μοιάζω απελπιστικά με ένα μικρό παράξενο φρούτο! Όλη την ημέρα προσπαθούσα να πνίξω την ντροπή μου. Όταν πια έφτασα σπίτι, έτρεξα με λυγμούς και κλάματα στο δωμάτιο της γιαγιάς. Η γιαγιά με πήρε αγκαλιά και απορημένη ρώτησε:

- Τι έπαθες, αστεράκι μου;
Φυσώντας και ρουφώντας μανιωδώς τη μύτη μου και με τα δάκρυα να τρέχουν ποτάμια στα μάγουλά μου, της διηγήθηκα την τρομερή ιστορία με το ανύπαρκτο ταλέντο. Εκείνη χαμογέλασε, έσκυψε κοντά στο αυτί μου και μου είπε με σιγανή φωνή:
-Το ξέρεις ότι τα βατόμουρα μπορούν να κάνουν κάτι καταπληκτικό. Κάτι που κανένας άλλος δεν μπορεί. Είναι μαλακά και ελαστικά σαν το λάστιχο. Μπορούν να χοροπηδήσουν τόσο ψηλά και τόσο δυνατά που κανένας άλλος δεν μπορεί.

Τα λόγια της γιαγιάς δεν μου έδωσαν μόνο κουράγιο, αλλά μου άναψαν ταυτόχρονα και τη φαντασία.
Θα χοροπηδούσα, λοιπόν , τόσο σπουδαία και τόσο δυνατά που θα τους άφηνα
όλους με το στόμα ανοιχτό. Θα άνοιγα τα χέρια μου και θα έκλεινα σε μια σφιχτή αγκαλιά τη Δανάη , την όμορφη φίλη μου και θα την έκανα να πετάξει ψηλά μαζί μου στον ουρανό. Τι κι αν τα δικά της πόδια την προδίδουν. Εγώ θα γίνω τα φτερά που θα την σηκώσουν από την μεταλλική καρέκλα της και θα πηδήξουμε αγκαλιασμένες όσο ψηλά φτάνει το μάτι!
Με τέτοιες σκέψεις και γεμάτη χαρά, εγώ, το στρουμπουλό βατόμουρο, έφτασα
τρέχοντας και λαχανιάζοντας στο σχολείο. Το κουδούνι χτύπησε, τα παιδιά μπήκαν στην
τάξη έτοιμα να αρχίσουν ξανά τις κοροϊδευτικές γκριμάτσες. Μόλις η δασκάλα ρώτησε αν
είχα ετοιμάσει κάτι, έτρεξα ση μέση της τάξης με ανυπομονησία. Πήρα μια βαθιά ανάσα και άρχισα τα ακροβατικά κόλπα. Παρόλο που συνέχισα ακάθεκτη, ήξερα καλά από μέσα μου ότι μου είχαν κοπεί τα πόδια από το άγχος. Τελικά η συμβουλή της γιαγιάς έπιασε και μάλιστα με μεγάλη επιτυχία.
Τα πράγματα πήγαν ακριβώς όπως τα είχα σχεδιάσει. Οι συμμαθητές
μου έμειναν άφωνοι. Αυτό, όμως, που πήγε πραγματικά καλά, ήταν η αντίδραση της καλής
μου φίλης! Τα μάτια της λάμπανε. Χοροπηδώντας ασταμάτητα, την πλησίασα γεμάτη
ενθουσιασμό. Πιστεύετε στα θαύματα, σε αυτά που γίνονται μόνο στα όνειρα μας;
Άνοιξα τα χέρια μου και άρπαξα την αγαπημένη μου, γλυκιά φίλη γερά.
-Κράτα με σφιχτά και μην φοβάσαι τίποτα! Το βατόμουρο είναι εδώ και θα πετάξουμε μαζί ψηλά μέχρι το ταβάνι της τάξης, φώναξα συνεπαρμένη.
Και τότε κάποια μυστική δύναμη έκανε τη Δανάη να σηκωθεί στα αδύναμα πόδια της. Με τρέμουλο έκανε δειλά ένα βήμα. Κι ύστερα άλλο ένα, κι άλλο και… όλη η τάξη και η δασκάλα μαζί και τα παιδιά, όλοι άρχισαν να χειροκροτούν και να κλαίνε.
- Ζήτω! Ζήτω η Blueberry! Ζήτω η Δανάη!
Γιατί, να το ξέρετε, μπορεί κάποιος να είναι διαφορετικός, μπορεί να μοιάζει με στρουμπουλό μοβ βατόμουρο, μπορεί να μην μπορεί να περπατήσει, όμως, όλοι κρύβουμε μια δύναμη και έναν σπουδαίο εαυτό μέσα μας.

Δεν είναι κακό να είσαι διαφορετικός, κακό είναι να μην αγαπάς αυτό που είσαι. Κακό είναι να φοβάσαι να αγαπήσεις όσους δεν είναι σαν και εσένα,
ακόμα και αν αυτό σημαίνει ότι η καλύτερή σου φίλη μοιάζει με ένα μικρό παράξενο
φρούτο ...



Δ/νση Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης Ανατολικής Αττικής

Ελεύθερο Πανεπιστήμιο τής Στοάς τού Βιβλίου

Ελεύθερο Πανεπιστήμιο τής Στοάς τού Βιβλίου
9ος Κύκλος
Οκτώβριος - Δεκέμβριος 2009

Νέος Κύκλος για το Ελεύθερο Πανεπιστήμιο ξεκινά τον Οκτώβριο στη Στοά τού Βιβλίου.
Δηλώσεις ενδιαφέροντος από 25 Αυγούστου 2009.

5 ΜΑΘΗΜΑΤΑ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΓΛΩΣΣΑΣ
Η διδασκαλία της γλώσσας στο Σχολείο.
θεωρία, μέθοδος, βιβλία, προβλήματα, παραδείγματα
Γεώργιος Μπαμπινιώτης
Ομότιμος και επίτιμος καθηγητής Γλωσσολογίας και τ. Πρύτανης του Πανεπιστημίου Αθηνών

10 ΜΑΘΗΜΑΤΑ ΝΕΟΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΠΟΙΗΣΗΣ
Οδυσσέας Ελύτης: Η ποίηση, η γλώσσα, η τέχνη του
Γεώργιος Μπαμπινιώτης
Ομότιμος και επίτιμος καθηγητής Γλωσσολογίας και τ. Πρύτανης του Πανεπιστημίου Αθηνών
(Συντονιστής τής ενότητας)

5 ΜΑΘΗΜΑΤΑ ΓΙΑ ΤΟΝ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟ ΤΟΥ ΒΙΒΛΙΟΥ
Το βιβλίο και οι βιβλιοθήκες: Ιστορική - πολιτισμική - βιβλιολογική προσέγγιση
Κώστας Στάικος
Ιστορικός τού βιβλίου, αρχιτέκτων εσωτερικών χώρων
(Συντονιστής τής ενότητας)

10 ΜΑΘΗΜΑΤΑ ΓΙΑ ΤΗ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗ ΤΩΝ ΜΝΗΜΕΙΩΝ
Πώς ζουν τα μνημεία στα χέρια τού σημερινού ανθρώπου;
Βασίλης Λαμπρινουδάκης
Καθηγητής Κλασικής Αρχαιολογίας του Πανεπιστημίου Αθηνών
Μανόλης Κορρές
Καθηγητής Ιστορίας τής Αρχιτεκτονικής του Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου
(Συντονιστές τής Ενότητας)

5 ΜΑΘΗΜΑΤΑ
για τη φύση, την αξιολόγηση και την καλλιέργεια της δημιουργικής σκέψης στο Σχολείο και στην Οικογένεια: Πρακτικές εφαρμογές
Ιωάννης Ν. Παρασκευόπουλος
Ομότιμος καθηγητής Ψυχολογίας του Πανεπιστημίου Αθηνών
(Συντονιστής τής ενότητας)

5 ΜΑΘΗΜΑΤΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗΣ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ
Εκπαιδευτικές μεταρρυθμίσεις (1889-1982): Προτάσεις - εφαρμογές - προοπτική
Αλέξης Δημαράς
Ιστορικός της Εκπαίδευσης, επίτιμος διδάκτωρ των Πανεπιστημίων Αθηνών και Πατρών
(Συντονιστής τής ενότητας)

Περισσότερες πληροφορίες:
http://www.stoabibliou.gr/ep

2009 ΠΑΡΝΗΘΑ PHOTO WORKSHOP

2009 ΠΑΡΝΗΘΑ PHOTO WORKSHOP
ΣΑΒΒΑΤΟ 24 ΚΑΙ ΚΥΡΙΑΚΗ 25 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ

ΜΕΧΡΙ 20 ΣΥΜΜΕΤΟΧΕΣ

Σεμινάριο – workshop από τον φωτογράφο Σπύρο Τσακίρη στο πανέμορφο αττικό βουνό της Πάρνηθας, όπου δυο χρόνια μετά τη μεγάλη πυρκαγιά η φύση ξαναγεννιέται… Για δύο ημέρες, Σάββατο και Κυριακή 24 και 25 Οκτωβρίου, με διαμονή στο Καταφύγιο Φλαμπούρι, πεζοπορία, φωτογράφηση και σεμινάριο, επιλογή και σχολιασμό φωτογραφίας.
Διαμονή, πρωινά, διατροφή και ξενάγηση – πεζοπορία, καθώς και περιβαλλοντική ενημέρωση για τη χλωρίδα και τη πανίδα του ορεινού όγκου της Πάρνηθας και τη σημασία του εθνικού δρυμού, συμπεριλαμβάνονται στο workshop.

ΣΥΜΜΕΤΟΧΕΣ ΓΙΝΟΝΤΑΙ ΔΕΚΤΕΣ ΜΕΧΡΙ 30 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ.
ΓΙΑ ΟΣΟΥΣ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝΤΑΙ, ΖΗΤΗΣΤΕ ΜΑΣ ΜΕΣΩ E-MAIL (ecophotoworkshop@hotmail.com) ΤΗ ΦΟΡΜΑ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗΣ

ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΔΙΗΜΕΡΟΥ WORKSHOP

ΠΡΩΤΗ ΜΕΡΑ
Στις 9.30 το πρωί συγκέντρωση στο Καταφύγιο Φλαμπούρι. Στη συνέχεια φωτογράφηση- πεζοπορία και ξενάγηση μέχρι αργά το απόγευμα. Επιστροφή στο Καταφύγιο για οργάνωση portfolio, παρουσίαση, σχολιασμό και συζήτηση. Δείπνο και διανυκτέρευση.

ΔΕΥΤΕΡΗ ΜΕΡΑ
Η δεύτερη μέρα ξεκινάει νωρίτερα. Στις 8 το πρωί οι συμμετέχοντες μπορούν να πάρουν το πρωινό τους και να συνεχίσουν μέχρι το απόγευμα την φωτογραφική και περιβαλλοντική εξερεύνηση της Πάρνηθας. Γεύμα στο Καταφύγιο και παρουσίαση portfolio / συζήτηση. Το διήμερο κλείνει το βράδυ της Κυριακής.

ΤΟ ΚΟΣΤΟΣ ΓΙΑ ΤΟ WORKSHOP EINAI 150 ΕΥΡΩ ΤΟ ΑΤΟΜΟ, ΣΥΜΠΕΡΙΛΑΜΒΑΝΟΜΕΝΩΝ ΔΙΑΜΟΝΗ, ΠΡΩΙΝΑ, ΡΟΦΗΜΑΤΑ, ΔΙΑΤΡΟΦΗ.

Για περισσότερες πληροφορίες και διευκρινίσεις: 6972 473725 Βασίλης Παίσιος.
http://ecophotoworkshop.blogspot.com/
ecophotoworkshop@hotmail.com

Προϋποθέσεις νόμιμης χρήσης προσωπικών δεδομένων για αποστολή προεκλογικού υλικού

http://www.datpro.gr/Contents.aspx?lang=gr&CatId=120&View=8

Η αποστολή προεκλογικού υλικού απ' ευθείας στους ψηφοφόρους, είτε με παραδοσιακούς τρόπους (όπως το τηλέφωνο και η ταχυδρόμηση φυλλαδίων στην διεύθυνση κατοικίας), είτε με σύγχρονα μέσα επικοινωνίας (fax, e-mail, sms, facebook msg κλπ), προϋποθέτει την τήρηση της νομοθεσίας για την προστασία προσωπικών δεδομένων.

Η διεύθυνση κατοικίας ή η επαγγελματική διεύθυνση φυσικών προσώπων, ο αριθμός τηλεφώνου, ο αριθμός fax, το e-mail αποτελούν “δεδομένα προσωπικού χαρακτήρα” κι αυτό σημαίνει ότι η τήρηση σχετικών αρχείων από τους υποψηφίους βουλευτές κι από τις εταιρίες παροχής σχετικών υπηρεσιών πρέπει να σέβεται την ιδιωτικότητα των πολιτών.

Για να είναι νόμιμη η χρήση των στοιχείων αυτών, θα πρέπει να τηρούνται οι παρακάτω προϋποθέσεις:

α) Γνωστοποίηση αρχείου προσωπικών δεδομένων ή έναρξης επεξεργασίας προσωπικών δεδομένων στην Αρχή Προστασίας Προσωπικών Δεδομένων

Πριν ξεκινήσει η αποστολή προεκλογικού υλικού, οι υποψήφιοι (ή οι εταιρίες που τους υποβοηθούν) θα πρέπει να έχουν γνωστοποιήσει την τήρηση αρχείου στην ΑΠΔΠΧ, συμπληρώνοντας και καταθέτοντας το σχετικο Έντυπο Γνωστοποίησης (άρθρο 6 Ν.2472/1997)

Τέτοια υποχρέωση δεν έχουν τα ίδια τα πολιτικά κόμματα, όσον αφορά τα μέλη τους, αλλά μόνον εφόσον τα μέλη έχουν δώσει τα δεδομένα με τη συγκατάθεσή τους (άρθρο 7Α παρ. 1 (γ) Ν.2472/1997).

Εφόσον δεν έχει τηρηθεί η υποχρέωση γνωστοποίησης αρχείου ή έναρξης επεξεργασίας, ο υπεύθυνος τιμωρείται με ποινή φυλάκισης έως 3 ετών και πρόστιμο 3.000 – 15.000 ευρώ (άρθρο 22 παρ. 1 Ν.2472/1997).

Η συλλογή των δεδομένων πρέπει να γίνεται από δημόσια προσβάσιμες πηγές και η διάθεση του αρχείου σε τρίτους απαγορεύεται (Απόφαση 11/2001 της Αρχής Προστασίας Προσωπικών Δεδομένων)

β) Υποχρέωση ενημέρωσης των πολιτών πριν την χρήση των προσωπικών δεδομένων τους

Κατά το στάδιο που ο υποψήφιος ή η εταιρία συλλέγει προσωπικά δεδομένα πολιτών, οφείλει να τους ενημερώσει με κάθε πρόσφορο τρόπο για την πηγή της συλλογής, την ταυτότητα του υπεύθυνου επεξεργασίας, τον σκοπό της χρήσης και το δικαίωμα πρόσβασης. Εάν ο υποψήφιος συλλέγει τα δεδομένα με την συνδρομή του ίδιου του πολίτη, οφείλει να τον ενημερώνει για τα παραπάνω γραπτώς (άρθρο 11 Ν.2472/1997).

γ) Συγκατάθεση των πολιτών

1. Εάν πρόκειται για την ταχυδρομική αποστολή προεκλογικού υλικού, η Αρχή Προστασίας Προσωπικών Δεδομένων έχει αποφανθεί ότι δεν απαιτείται συγκατάθεση, επειδή υπερέχει προφανώς το έννομο συμφέρον των υποψηφίων για την πολιτική επικοινωνία με τους ψηφοφόρους (άρθρο 5 παρ. 2 (ε) Ν.2472/1997, απόφαση 11/2001 Αρχής Προστσίας Προσωπικών Δεδομένων).

2. Όμως, η χρήση προσωπικών δεδομένων για ηλεκτρονική απευθείας αποστολή προεκλογικού υλικού, επιτρέπεται μόνον εφόσον υπάρχει εκ των προτέρων ρητή συγκατάθεση του πολίτη (Άρθρο 11 παρ. 1 Ν.3471/2006).

3. Πάντως, ειδικά για την χρήση e-mail, δεν απαιτείται η προηγούμενη συγκατάθεση του πολίτη, εφόσον το e-mail αποκτήθηκε απο τον υποψήφιο στο πλαίσιο προηγούμενης επικοινωνίας, υπό την προϋπόθεση ότι παρεσχέθη στον πολίτη, κατά τρόπο σαφή και ευδιάκριτο, η δυνατότητα να αντιταχθεί με εύκολο και δωρεάν τρόπο στην χρήση των ηλεκτρονικών του στοιχείων και αυτό σε κάθε μήνυμα, σε περίπτωση που ο χρήστης αρχικά δεν είχε διαφωνήσει με αυτή τη χρήση. Απαγορεύεται η αποστολή μηνυμάτων ηλεκτρονικού ταχυδρομείου που έχουν σκοπό την άμεση εμπορική προώθηση υπηρεσιών προεκλογικής διαφήμησης, όταν δεν αναφέρεται ευδιάκριτα και σαφώς η ταυτότητα του αποστολέα ή του προσώπου προς όφελος του οποίου αποστέλλεται το μήνυμα, καθώς επίσης και η έγκυρη διεύθυνση στην οποία ο αποδέκτης του μηνύματος μπορεί να ζητεί τον τερματισμό της επικοινωνίας (Άρθρο 11 παρ. 3 και 4 Ν.3471/2006).

4. Σημειώνεται ότι ως “συγκατάθεση” του υποκειμένου των δεδομένων νοείται μόνο “κάθε ελεύθερη, ρητή και ειδική δήλωση βουλήσεως, που εκφράζεται με τρόπο σαφή, και εν πλήρη επίγνωση, και με την οποία, το υποκείμενο των δεδομένων, αφού προηγουμένως ενημερωθεί, δέχεται να αποτελέσουν αντικείμενο επεξεργασίας τα δεδομένα προσωπικού χαρακτήρα που το αφορούν. Η ενημέρωση αυτή περιλαμβάνει πληροφόρηση τουλάχιστον για τον σκοπό της επεξεργασίας, τα δεδομένα ή τις κατηγορίες δεδομένων που αφορά η επεξεργασία, τους αποδέκτες ή τις κατηγορίες αποδεκτών των δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα, καθώς και το όνομα, την επωνυμία και τη διεύθυνση του υπεύθυνου επεξεργασίας και του τυχόν εκπροσώπου του. Η συγκατάθεση μπορεί να ανακληθεί οποτεδήποτε, χωρίς αναδρομικό αποτέλεσμα.” (άρθρο 2 ια Ν.2472/1997).

Για την παραβίαση του Ν.2472/1997 προβλέπεται, σε περίπτωση πρόκλησης ηθικής βλάβης, χρηματική ικανοποίηση η οποία ορίζεται κατ' ελάχιστον στο ποσό των 5.869 ευρώ (άρθρο 23 Ν.2472/1997), ενώ για την παραβίαση του Ν.3471/2006 προβλέπεται, σε περίπτωση πρόκλησης ηθικής βλάβης, χρηματική ικανοποίηση η οποία ορίζεται κατ' ελάχιστον στο ποσό των 10.000 ευρώ (άρθρο 14 παρ. 2 Ν.3471/2006).

Οι νομικές υπηρεσιες κοινωνίας της πληροφορίας Data&Protection δραστηριοποιούνται στους τομείς της πνευματικής ιδιοκτησίας, της προστασίας προσωπικών δεδομένων, της πρόσβασης σε έγγραφα και της ελευθερίας της έκφρασης

Θα μας πούνε και μαλάκες... ή μας είπαν ήδη?

ήδη μας είπαν, και τι καταλάβαμε? αυτοί παχαίνουν κι εμείς ολο και πιο πολύ πεινάμε...

το νου σαςςςςςςςςςς

ΕΝΑ ΤΡΑΓΟΥΔΙ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΓΡΑΦΕΙΟΚΡΑΤΙΑ

το νου σαςςςςς

Εκλογές πάλι... στο ίδιο έργο θεατές νο2

Το νού σας ρεμάλιαααααααααα θα τους εχουμε στο σβέρκο μας και στην τσέπη μας καιρό... το νου σαςςςςς

Εκλογές πάλι... στο ίδιο έργο θεατές...

http://www.youtube.com/watch?v=JwE1_NUR9j8&feature=player_embedded

Προσέξτεεεε ρεμάλιαααα προσέξτε γιατί ήδη εχουμε χαθεί με όλους τους...
προσέξτε μην ξαναμασήσετε τα παραμύθια που σας πουλάνε...

Οι «ενεργοί» πολίτες

Οι «ενεργοί» πολίτες

Tου Δημητρη Ρηγοπουλου
http://news.kathimerini.gr/

Hταν σχεδόν αναμενόμενο. Την Παρασκευή το απόγευμα καλούμαστε στην πλατεία Συντάγματος να συμμετάσχουμε σε συγκέντρωση διαμαρτυρίας για τις καταστροφικές πυρκαγιές στη βορειοανατολική Αττική. Η πρόσκληση πηγαίνει από οθόνη σε οθόνη (υπολογιστή, κινητού τηλεφώνου κ. λπ.).

Σύμφωνα με τους ανώνυμους συντάκτες της πρόσκλησης, την Παρασκευή «θα κατατεθούν στο προεδρείο της Βουλής καμένα δέντρα σαν απάντηση της φύσης και των ενεργών πολιτών στις πολιτικές που τα έκαψαν» και θα απαιτηθεί να κηρύσσονται αυτόματα αναδασωτέα όλα τα καμένα των τελευταίων δέκα ετών. Προβλέπεται και dress code, μαύρα ρούχα, φυσικά, για ευνόητους λόγους.

Θα θυμάστε ότι η πρώτη αυθόρμητη συγκέντρωση πραγματοποιήθηκε λίγες ημέρες μετά τη φωτιά της Πάρνηθας. Ακολούθησε δεύτερη διαμαρτυρία με αφορμή τις πυρκαγιές της Ηλείας. Και τώρα, τρίτωσε το καλό. ΄Η το κακό, όπως το βλέπει κανείς. Είναι προφανές ότι υπάρχει συσσωρευμένη θλίψη, οργή και αγανάκτηση σε όλους μας για ό, τι συνέβη τις προηγούμενες ημέρες. Αυτές οι συγκεντρώσεις έχουν τη χρησιμότητα της αποσυμπίεσης: εκτονώνουν μαζικά αρνητικά συναισθήματα και μας βοηθούν να συνεχίσουμε τη ζωή μας. Ως εδώ, καμία αντίρρηση. Κανείς δεν θα πάθει τίποτα από μερικές χιλιάδες κόσμου που θα μαζευτούν στην πλατεία Συντάγματος για να απαλύνουν λίγο τον πόνο τους.

Το «πρόβλημα» αρχίζει όταν αυτού του είδους οι πρωτοβουλίες παίρνουν πολύ σοβαρά τον εαυτό τους και αυτοσυστήνονται ως αντίδραση των ενεργών πολιτών χρησιμοποιώντας πολλές φορές κακοφορμισμένους συμβολισμούς, όπως τα καμένα δέντρα. Αν ο πολίτης γίνεται «ενεργός» επειδή βάζει το μαύρο του μπλουζάκι με κάθε νέα συμφορά και κατεβαίνει στο Σύνταγμα, ζήτω που καήκαμε. Αν όσοι μαζευτήκαμε τις προηγούμενες φορές στο κέντρο της Αθήνας είχαμε κάνει κάτι περισσότερο (από εθελοντές πυροσβέστες μέχρι βάρδιες στα περιαστικά δάση, «χόμπι» κάποιων ελάχιστων «βαρεμένων», την ώρα που εμείς οι «ενεργοί» τα πίνουμε σε κάποιο μπαρ) δεν θα καιγόταν κάθε χρόνο το σύμπαν. Τα γράφει πολύ εύστοχα ο κ. Παναγής Παναγιωτόπουλος στο facebook. «Η κουλτούρα του πένθους, η γενική βύθιση στη νεκροφιλία, ο ρητορικός αποτροπιασμός και ο κομφορμιστικός σκανδαλισμός συνιστούν ακριβώς το υπόστρωμα πάνω στο οποίο η ατομική ευθύνη του καθενός εξατμίζεται στον ελαφρύ αέρα της γενικευμένης ανομίας και η πολιτική πράξη και τοποθέτηση γίνονται ακρισία και ναρκισσιστικό παιχνίδι για μαυροφορεμένους».

Επομένως θα ήταν λίγο πιο χρήσιμο αν την Παρασκευή στην πλατεία Συντάγματος υπήρχαν τραπεζάκια με αιτήσεις εθελοντικών οργανώσεων για πυροπροστασία, συμμετοχή σε προγράμματα αναδάσωσης κ. λπ. Διαφορετικά θα μιλάμε για μια ακόμα σεμνή τελετή υποτιθέμενης κοινωνικής ευαισθησίας, που θα συνεχιστεί μεγαλοπρεπώς σε ταβερνάκια, εστιατόρια της μόδας και μπαράκια της ευρύτερης περιοχής.

ECOPHOTOworkshop

http://ecophotoworkshop.blogspot.com/

Η ECOPHOTOworkshop διοργανώνει μια σειρά φωτογραφικών σεμιναρίων – workshops, που συνδυάζουν την φωτογραφία και το ταξίδι. Να υπάρξουμε μαζί, να δούμε τον τόπο και τους ανθρώπους, μέσα από το φακό, να δούμε τον κόσμο με τα δικά μας μάτια.

Η προώθηση της φωτογραφικής τέχνης, ώστε να δημιουργηθεί και στο τόπο μας ένα περισσότερο καλλιεργημένο και υψηλότερο αισθητικά κοινό, μπορεί κάλλιστα να συνδυασθεί με την αγάπη για το ταξίδι, τη φύση, τα ιδιαίτερα στοιχεία κάθε τόπου και την ευαισθητοποίηση για το περιβάλλον. Εν τέλει, το ζητούμενο τόσο από τη φωτογραφία, όσο και από τα ταξίδια μας είναι η ανάγκη για χαρά, η συνύπαρξη της ομάδας και η επαφή με άλλους ανθρώπους που έχουν άλλες συνήθειες, σε διαφορετικούς τόπους.

Μας ενδιαφέρει το περιβάλλον και η προστασία του, οι εναλλαγές της φύσης, τα ήθη κι έθιμα, η ειλικρινής προσέγγιση με τις ιδιαίτερες και πραγματικές κουλτούρες των ανθρώπων σε κάθε τόπο, ο ενθουσιασμός του ταξιδιού, τα ανεπανάληπτα τοπία και η παρατήρηση της ζωής μέσα σε αυτά. Και θέλουμε να τα γνωρίσουμε όλα αυτά, να τα εξερευνήσουμε και να τα φωτογραφίσουμε, έχοντας μια διαφορετική αντίληψη για το ταξίδι: για όσους επιμένουν πως το να ταξιδεύεις είναι σκοπός και πρόκληση για ανακάλυψη. Μια άλλη εμπειρία, μια νέα ματιά, που αν σας ενδιαφέρει, ελάτε να τη ζήσουμε μαζί.


Πληροφορίες στο email
ecophotoworkshop@hotmail.com

H ECOPHOTOworkshop είναι μια νέα ομάδα, αποτελούμενη από έμπειρους επαγγελματίες φωτογράφους και δημοσιογράφους που αποφάσισαν να συνταξιδέψουν με άλλους, φίλους της φωτογραφίας και του ταξιδιού.

Φωτογραφίες και κείμενά μας δημοσιεύονται στα ελληνικά έντυπα αντίστοιχων αντικειμένων (ταξιδιωτικά, περιβαλλοντικά, πολιτιστικά). Δημιουργοί της ομάδας είναι οι: Ντίνα Μπατζιά δημοσιογράφος, Βασίλης Παίσιος φωτογράφος και Σπύρος Τσακίρης φωτογράφος.
Τον πρώτο κύκλο των φωτογραφικών workshops 2009 –2010 επιμελείται (διδάσκει) ο Σπύρος Τσακίρης.

ΜΗ ΣΚΟΤΩΝΕΤΕ ΤΑ ΖΑΡΚΑΔΙΑ

Ο ΑΡΚΤΟΥΡΟΣ καταθέτει τη διαφωνία και την έντονη αντίδρασή του στην πρόταση της Κυνηγετικής Συνομοσπονδίας Ελλάδας που βάζει εσπευσμένα στο στόχαστρο το ζαρκάδι καθώς:

* Οποιαδήποτε τοπική ή ευρύτερη ανάκαμψη και αύξηση του πληθυσμού δεν εξασφαλίζει την επάρκεια του είδους για τα φυσικά οικοσυστήματα.
* Απεναντίας, με δεδομένη τη μείωση της παραδοσιακής κτηνοτροφίας και του κτηνοτροφικού κεφαλαίου στις ηπειρωτικές ορεινές περιοχές, αναδεικνύεται η αναγκαιότητα της ενίσχυσης και αύξησης των πληθυσμών των οπληφόρων θηλαστικών στα ορεινά οικοσυστήματα.
* Σε χώρες που επιτρέπεται το κυνήγι του ζαρκαδιού, θα πρέπει να τονιστεί, πως υπάρχουν παράλληλα και μεγάλοι πληθυσμοί ελαφιών. Στην Ελλάδα ο οικολογικός θώκος του ελαφιού παραμένει κενός εδώ και δεκαετίες εξαιτίας της εξοντωτικής θήρευσής του. Η εξαφάνιση του ελαφιού από τα ελληνικά δάση, αποτελεί έναν ακόμα λόγο για τη συνέχιση της προστασίας του ζαρκαδιού.
* Επιπλέον, η πιθανή έναρξη του κυνηγίου του ζαρκαδιού, θα αυξήσει τις πιθανότητες θανάτου μικρών αρκούδων, με τρόπο ανάλογο με τη μέθοδο της παγάνας κατά το κυνήγι του αγριογούρουνου και τη δυσκολία αναγνώρισης των ειδών, λόγω κακής ορατότητας στην πυκνή βλάστηση.
* Τέλος, και επειδή το ζαρκάδι είναι το κυριότερο μεγάλο θηλαστικό στην Ελλάδα που αποτελεί φυσική τροφή για το λύκο. Τα μεγάλα προβλήματα με τις ζημιές από το λύκο στο κτηνοτροφικό κεφάλαιο επιβάλλουν τη συνέχεια στο καθεστώς της απαγόρευσης του κυνηγίου του ζαρκαδιού στην Ελλάδα.

[περισσότερα εδώ]

Συγκέντρωση σχολικών ειδών για τα παιδιά.

ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΣΧΟΛΙΚΩΝ ΕΙΔΩΝ ΓΙΑ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ

http://www.hamogelo.gr/default.asp?pid=50&newid=482

«Αγοράζοντας ένα βιβλίο, ένα τετράδιο ή ένα στυλό για το παιδί σου, σκέψου και το παιδί που δεν έχει αυτή τη δυνατότητα»


«Ένα στα τέσσερα παιδιά στην Ελλάδα ζουν κάτω από τα όρια της φτώχειας»

Αυτά τα παιδιά πώς θα αποκτήσουν τα απαραίτητα για το σχολείο;

Πλησιάζει η μέρα που θα ανοίξουν τα σχολεία για να υποδεχτούν τους μικρούς μας φίλους, έτοιμους για μια νέα σχολική χρονιά! Τα προαύλια θα πλημμυρίσουν από παιδικές φωνούλες και τα παιδιά θα ξεκινήσουν το νέο έτος γεμάτα ενθουσιασμό και διάθεση να μάθουν καινούρια πράγματα..

Είναι όμως η κατάσταση ίδια για όλα τα παιδιά; Όχι! Και αυτό συμβαίνει γιατί οι απαιτήσεις του σχολείου αυξάνονται διαρκώς και πολλές οικογένειες αδυνατούν να καλύψουν τις ανάγκες των παιδιών τους, αφού δεν τους το επιτρέπει η οικονομική τους κατάσταση. Ας μη ξεχνάμε άλλωστε ότι «Ένα στα τέσσερα παιδιά στην Ελλάδα ζουν κάτω από το όριο της φτώχειας».

Η αγωνία μας είναι μεγάλη. Πώς θα ανταπεξέλθουν όλα αυτά τα παιδιά στις αυξημένες απαιτήσεις του σχολείου τους; Όλα έχουν δικαίωμα να νοιώσουν τη χαρά που δίνει η αγορά σχολικών ειδών στην αρχή κάθε σχολικού έτους και να συμμετέχουν ισότιμα στη διαδικασία του μαθήματος. Θα αφήσουμε μια μερίδα παιδιών να αισθανθούν μειονεκτικά απέναντι στους συμμαθητές τους ή θα ενώσουμε τις δυνάμεις μας για να τους εξασφαλίσουμε τα απαραίτητα;

O Eθελοντικός Οργανισμός για τα Παιδιά «Το Χαμόγελο του Παιδιού» δεν μπορεί να αγνοήσει το πρόβλημα. Γι' αυτό λοιπόν, όπως κάθε χρόνο, ξεκινάει μία πανελλαδική εκστρατεία συγκέντρωσης σχολικών ειδών για τα παιδιά των οποίων οι οικογένειες δεν μπορούν να αντέξουν το οικονομικό βάρος των σχολικών απαιτήσεων.

Είδη που χρειάζονται τα παιδιά:

Tετράδια (μπλε και χρωματιστά)
Σχολικές τσάντες
Σχολικοί άτλαντες (γεωγραφικοί και πολιτικοί)
Ακουαρέλες
Τέμπερες
Μπλοκ ζωγραφικής
Μαρκαδόρους
Ξυλομπογιές
Μολύβια
Στυλό
Γόμες
Ξύστρες
Πινέλα
Παλέτες
Τετράδια μουσικής
Κασετίνες
Ντοσιέ (μικρά και μεγάλα)
Φύλλα ανταλλακτικά
Φακέλους με αυτιά
Χαρτί Α4
Διαφάνειες
Χαρτόνια
Κόλλες γλασέ, βελουτέ, οντουλέ
UHU
Χαρτί μιλιμετρέ
Πλαστελίνες
Διάφανο αυτοκόλλητο για ντύσιμο βιβλίων
Ετικέτες
Γεωμετρικά όργανα
Ψαλιδάκια

Δεν πρέπει να επιτρέψουμε να νοιώσει κανένα παιδί μειονεκτικά απέναντι στα άλλα παιδιά, να βρεθεί στη δύσκολη θέση να δικαιολογηθεί στο δάσκαλό του γιατί δεν έχει τα απαραίτητα για το μάθημα και, το σπουδαιότερο, να μην μπορεί να αποδώσει στο μάθημα ανάλογα με τις δυνατότητες του γιατί δεν έχει τα απαιτούμενα.

Τα σημεία συγκέντρωσης των σχολικών ειδών είναι τα εξής:

Αθήνα - Στουρνάρη 16 - Τηλ. 210 3306140
Καρέας - Δάφνης 2 & Λ. Ι. Καρέα - Τηλ. 210 7609550
Νίκαια - Αργυρουπόλεως 9 & Aνω Τζουμαγιάς - Τηλ. 210 4256040
Περιστέρι - Τεμπών - Δημητροκάλη και Δραγούμη 4 - Τηλ. 210 5785820
Μαρούσι - Πανός 25 - Τηλ. 210 8026021
Μελίσσια - Τέρμα Βιτσίου - Τηλ. 210 8040918
Αρχαία Κόρινθος - Θέση «Θέατρο» - Τηλ. 27410 32628
Πάτρα - Σολωμού 121 - Τηλ. 2610 332499
Πύργος - Αραχώβης 3 - Τηλ. 26210 81040
Κέρκυρα - Χαμηλή Μαγουλάδων - Τηλ. 26630 51755
Θεσσαλονίκη - Εγνατίας 82 - Τηλ. 2310 250160
Χαλκίδα - Αβάντων 65 - Τηλ. 22210 79788
Κυλλήνη - Πύργος Ηλείας - τκ. 27068 Τηλ. 26230 93933
Κέντρο Στήριξης - Γκλιάτη 2 - Τηλ. 210 6095844
Φοίνικας Καλαμαριάς - Εθνικής Αντιστάσεως & Θησέως - Τηλ. 2310 383141
Τρίπολη - Ελευθερίου Βενιζέλου 22 - Τηλ. 2710 234154

e-mail: info@hamogelo.gr
www.hamogelo.gr

Πυροφύλαξη Πάρνηθας *μήπως σώσουμε το ελάχιστο που απέμεινε

Από την Παρασκευή 21-8-09 έως και σήμερα οι Εθελοντές Φιλαδέλφειας εκτελούν
καθημερινά από τις 9 μ.μ.
Πυροφύλαξη και Περιπολίες στην Πάρνηθα για τον εντοπισμό πιθανών πυρκαγιών.

Όσοι δύνανται και επιθυμούν να συμμετάσχουν, παρακαλούνται όπως μας
ενημερώσουν
στο τηλ. 697-7938209 Μίλτος Μόσχος

ΕΘΕΛΟΝΤΕΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ ΝΕΑΣ ΦΙΛΑΔΕΛΦΕΙΑΣ

Ταχ. Διεύθυνση: Ν. Τρυπιά 45-Τ.Κ. 14341-Ν.Φ.

Τηλ. 210-2582466

Αριθμ. Φακέλου Νομαρχίας Αθηνών 18550

Αριθμ. Μητρώου Γεν. Γραμματείας Πολιτικής Προστασίας 14/2007

Έδρα: Φυλάκιο Λίμνης Ν.Φ.

Ιστοσελίδα: http://www.ethelontesnf.blogspot.com

e-mail: ethelontesnf@gmail.com

ΕΛΛΑΔΑ, Η ΤΡΙΤΟΚΟΣΜΙΚΗ ΧΩΡΑ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΗΣ ΞΑΝΑΠΗΡΕ ΦΩΤΙΑ!!!

http://www.greektube.org/content/view/71995/2/

όπως και τότε και τώρα... ίδια ρουτίνα σ' όλη τη χώρα...

Κι άλλαξε η μέρα φορεσιά σήμερα, και μοιάζει τόσο με κείνες τις μερες τις προπέρσινες... και ολοι συνεχίζουμε να πετάμε τα σκουπίδια μας στις άκρες του δρόμου, προσάναμα πρόσφορο... και το τσιγάρο ταξιδεύει ανέμελα εξω από το παράθυρο μη λερωθεί το τασάκι του αυτοκινήτου... και μιλάμε για συμφέροντα πολιτικές ευθύνες και αρμοδιότητες και παλι ξεχνάμε να κοιτάξουμε τον καθρέφτη... κλειστή η ξώπορτα και δεν βλέπεις ότι ο αέρας σου τελειώνει απ τα δικά σου χέρια... και πετάς μπαλάκια ευθύνης εδώ κι εκεί γιατί η ευθύνη ειναι βαρειά ξεβολεύει... πάντα φταιει ο άλλος... Καλά να παθεις να καείς...

Εγώ ομως τι σου φταιω?

και θα μας μείνουν δάση απο κεραίες και ουρανοί γκρίζοι ταιριαστοί στης πόλης τα χρώματα, κι αέρας πουθενά, ανάσα χλωμή σαν τα μαγουλα των παιδιών μας... κι αποκτάει το τσιμέντο αξία και χάνεται η ζωή πίσω από αυτό... κι εσύ τα σπίτια νοιάζεσαι και τον αέρα τον ξεχνάς...

και λες ευτυχώς που βλάστηση ειναι χαμηλή και θα σωθεί η προίκα του παιδιού μου, για την υγεία του όμως που τα πνευμονια του θα ειναι άδεια ξεχνάς να νοιαστείς...

και την επόμενη της καταστροφής παλι τα σκουπίδια σου θα συντροφεύουν τις λιγοστές πευκοβελόνες που θα μείνουν, και το τσιγάρο σου θα κανει χαρούμενες πτήσεις εξω από το παράθυρο του αυτοκινήτου...

Κριμα.... 22-08-2009

Χριστίνα Σαββατιανού

Ψιτ Μαρία, Παναγιώτη, Γιωτα....

Αν και ποτέ δεν κατάλαβα γιατί γιορτάζουμε τις ονομαστικές γιορτές, μια και το όνομά μας το διαλέγουν άλλοι για εμάς, ΧΡΟΝΙΑ ΚΑΛΑ ΣΕ ΟΛΟΥΣ ΟΣΟΥΣ ΓΙΟΡΤΑΖΟΥΝ ΣΗΜΕΡΑ....

Μουσικό κέρασμα....

Μουσικό κέρασμα για σήμερα, μέρα γιορτινή για τους περισσότερους και δεν λέει για πολλή γκρίνια.... το τραγούδι τα λέει όλα άλλωστε...

όσοι οδηγήσετε προσοχή στους οδηγούς του Σαββατοκύριακου και των διακοπών, και οχι αλκοόλ, ειναι πιο καλή η ζωή όταν ειμαστε γεροί...

κάντε και καμμια βουτιά για μένα όσοι σε θαλασσες αράζετε, και μην αφήνετε πίσω σας τα σκουπίδια σας, η καθαρή θαλασσα και ακτή δείχνει ότι κάποιος ΑΝΘΡΩΠΟΣ ήταν εκεί, τα σκουπίδια ειν δηλωτικά άλλης μορφής ζωής...

Ανευ λόγου και αιτίας...

Δεν θελω να γραψω κατι... μόνο να δείξω...

Θέλω διακοπές πολυήμερες μη σας πω πολύμηνες...

Το φίμωτρο - ή το πρoσωπικό ημερολόγιο (Θολούρες 7)

Σκόνταψες σε μια λέξη πάνω... δυο μάγκες από δίπλα την πήραν και την κάνανε σφεντόνα, να πληγώσουν το χώρο σου, να τραυματίσουν τη σκέψη σου, να περιορίσουν να φιμώσουν, να φτιάξουν δαίμονες από δαύτη τη λέξη, να μείνεις εκεί σα μαλάκας να την κοιτάς ψάχνοντας να βρεις τι τους έφταιξε...

Μου είπες να φτιάξω μανιφέστο, σου λέω όπως σου έρθει πες το... μου είπες να μπω στο κίνημα σου, είπα αμα θες στείλε τους το μήνυμά σου... φοβάσαι, και μόνος σου πέφτεις στην παγίδα... θα πάρει καιρό το υποταγμένο σου μυαλό να συνηθίσει στην άπλα... να ξεφύγει απο την καταιγίδα...

Δεν θέλουν να σκέφτεσαι θυμήσου... Δεν θέλουν να ρωτάς μη ξεχνάς... Δεν θέλουν να γνωρίζεις, ψάξε... Δεν θέλουν να θυμάσαι, ξύπνα...

Όταν τους βόλευες με την ηλίθια γλιτσιασμένη σου παράνοια σου δώσαν "εργαλείο" τώρα που είδες ότι ειναι δύναμη, στο παιρνουν πίσω, σου πατάν το κεφάλι, σου στερούν τη νόηση... κι εσύ γελάς... κάνεις χιούμορ, φωνάζεις, συσπειρώνεσαι με άλλους κοντά να λιγοστέψει ο φόβος, η φωνή σου δαιμονας μπορεί να γίνει κι αυτοί το ξέρουν, εσύ μονάχα να μιλάς θες χωρίς να ξέρεις ότι εκείνοι φοβούνται... κι όταν φοβούνται σε απειλούν, κι ο φόβος τους εξουσία, δύναμη πάνω σου.. σιωπάς... δεν ξέρεις... σιωπάς... τσίμπησες πάλι και ζάρωσες, προσέχεις, αντιδράς...

Στου κουτιού τη χώρα, κίνημα δεν χωράει... μόνο σκέψεις μυαλά που καβαλάνε πίξελς και γίνονται διάλογος αντίλογος, δαιμονας, ισχύς, φαντασίωση, ή εξουσία...

θίγεις τους τύπους, θίγεις την δύναμη όταν υπάρχεις σκεπτόμενος, κι όταν τη σκέψη σου επικοινωνείς, δες το αν αντιδράσεις επικυρώνεις την δράση τους... η μόνη αντίδραση στου κουτιού τη χώρα ειναι η ύπαρξή σου εκεί... όπως πάντα και τώρα... το φίμωτρο μη το ζυγώσεις, μη μασήσεις το παραμύθι, στου κουτιού τη χώρα επανάσταση είναι ο μονόλογός σου, η δική σου σκέψη, μη τη βάλεις σε κουτιά, μη τη χαρίσεις χωρίς μάχη... μη της στερήσεις την ύπαρξη για χάρη τους, ξύπνα δες άκου, κρίνε σύγκρινε, αποφάσισε, κατανόησε...

Η επανάσταση στου κουτιού τη χώρα μέσα από μοναχικές σκέψεις που αντηχούν σκέψεις άλλες από καιρό πνιγμένες μπορεί ναναι, μοναχικές πένες πλήκτρα και λέξεις που φωνάζουν όσα οι άλλοι φιμωμένοι χρόνια με της αγνοιας και της ανάγκης το λουρί αδυνατούν... και προσπαθούν να ξεχάσουν να μην θυμηθούν.

Συνέχισε απλά ότι έκανες, μη μου ζητάς να σε ακολουθώ, εχω δικό μου δρόμο και τρόπο, τον φόβο δεν τον προσκαλώ... αν αντιδράσεις με τρόπους παλιούς σκλαβώνεις την νεα σου δυνατότητα, μονάχος τους κάνεις το χατήρι, από κύριος γίνεσαι κυριευμένος, σε κείνο που άλλοι αποφασίζουν πως οφείλει να ειναι η φωνή σου... Ο νέος χώρος θέλει νέους τρόπους, μονο έτσι διασφαλίζεις την άπλα του, μόνο έτσι δικαιώνεις την ύπαρξή του, μην τον ξεπουλάς στο παραμύθι τους... αυτό θέλουν, θα τους κάνεις τη χάρη;;;

Μην αλλάξεις να χαρείς, μην σταματήσεις ότι έκανες, μη φιμώσεις τις λέξεις, μην παραδώσεις του κουτιού σου τον μικρόκοσμο σε κείνους που έτσι κι αλλιώς στο χέρι έχουν τη ζωή σου...

κράτα τουλάχιστον τούτο τον κόσμο δικό σου, ανέγγιχτο, ξέρεις τον τρόπο, κι αστους να αλυχτάνε σαν λυσσασμένα σκυλιά, δεν μπορούν να βάλουν τη σκέψη σου στο χέρι, δεν μπορούν να φιμώσουν τη φαντασία σου, τις λέξεις σου δεν μπορούν να τις βάλουν σε καλούπι, μονάχα εσύ μπορείς να τους το επιτρέψεις... να χαρείς οχι...

κλπ κλπ... μαλλον θα επανέλθω...

Χριστίνα Σαββατιανού - 09/03/2008

Μου θέλεις και μπλογκ κουνούπι...

Αυτό που καταλαβαίνω εγώ, είναι ότι απο τον Ιούνη του 2007 με το μπλογκ της Αμαλίας τρίξαν πολλές καρέκλες, βρήκαν πολλοί άνθρωποι καθημερινοί βήμα να εκφραστούν, και όπως όλοι γνωρίζουμε ή υποοψιαζόμαστε η Ελευθερία της γνώμης είναι αγαθό μόνον στα χαρτιά στον κόσμο του σήμερα....

Δεν μιλώ για συκοφαντία, ούτε για παραπληροφόρηση ούτε για διαβολή.... (αυτά να φύγουνε να πάνε αλλού - κι εμείς εχουμε μπλογκ αλλά δεν το πηδάμε χάριν γούστου ή ιδίου συμφέροντος)

Μιλώ για το μπλογκ σου και για το μπλογκ μου όπου παραθέτουμε τη σκέψη, άλλοτε γλυκά αλλοτε με γκρίνια, μιλώ για όλους εκείνους που βρίσκουν τόπο εκφρασης επικοινωνίας με φίλους γνωστούς κι αγνώστους... που ίσως με αυτούς τους φίλους τολμούν εκείνο που μόνοι τους δεν θα τολμούσαν... μιλώ για το περα δώθε της ψυχής που αρχικά γνωρισα πριν δυο χρόνια όταν εφτιαξα το μπλογκ τούτο...

Απο την ημέρα της Αμαλίας όμως και δώθε, ανθρωποι πολλοί, πάρα πολλοί, βρήκαν εναν αμεσο και μεστό τρόπο επικοινωνίας που δεν βολεύει καθόλου... που είναι επικίνδυνος γιατί μπορεί να διακινήσει απόψεις μη καθοδηγούμενες, σκέψεις οχι χρωματισμένες, μπορεί να βγάλει τον κόσμο στο δρόμο οπως εγινε τον ιούλιο και τον αύγουστο του 2007 για τις φωτιές, παρακάμφθηκαν τα κόμματα, η τηλεόραση, οι εφημερίδες, αυτό είναι πλήγμα σε όλο εκείνο το δίκτυο ελέγχου της "τάξης" του ελέγχου της σκέψης του ελέγχου του καλαθιού βρε παιδί μου, γιατί δεν μπορούμε να σκεφτόμαστε και να πράττουμε χωρίς κλισέ, χωρίς καθοδήγηση, χωρίς καποιος μεγάλος γνωστός αρχων ή λόγιος να παιρνει τη δόξα και να κρατάει τα ηνία, χωρίς να υπηρετείται κάποιο πολιτικό ή άλλο συμφέρον, δεν κάνει βρε παιδιά πως να το κανουμε?

Τι έχουμε Δημοκρατία? (είδος που εξάγεται χαραγμένο σε βόμβες από τους υπερποντιους συμμάχους μας)

Ελεος πια με ολους εμάς τους μπλογκερς που θελουμε να εκφραζόμαστε... να μιλάμε πανω σε πίξελς, να σκεφτόμαστε να συνθέτουμε και να αναλύουμε, να εγείρουμε συναισθήματα ή και ιδέες.. έλεος κύριοι και κυρίες (συμπεριλαμβανομένης εμού) τι στην ευχή νομίζουμε ότι κάνουμε? θαρρούμε πως επειδή φτιαχνουμε μπλογκ μπορούμε ετσι απλά να μιλήσουμε? αμ πως!

Αφήστε τα μπλογκς στους δημοσιογράφους στους πολιτικούς στους επιχειρηματίες στους κάθε λογής σκυφτοκεφαλάκηδες που τα πιάνουν... απαπαπαπαπ που σηκώσαμε κεφάλι ξαφνικά και θέλουμε και να εχουμε ελεύθερο βήμα....

Κλείστε όλα τα βρωμομπλογκς που δεν ανήκουν σε κάποιον γνωστό! σε κάποιον που να υπηρετεί με τον έναν ή τον άλλο τρόπο το σύστημα, κλειστε τα τα βρωμιάρικα που θέλουν να μιλάνε κι όλας... κανανε κι οι μύγες κώλο κι εχεσαν τον κόσμο όλο δηλαδή? πως την ειδαμε εμείς οι ημερολογιούχοι? χαλίφηδες στη θεση των χαλίφηδων? οχι ρε παιδιά...

Στην θεάρεστη Δημοκρατία μας, απαγορεύεται η σκέψη, η εκφραση, και η διαφωνία, όταν αυτή κοστίζει σε κείνο το οργανωμένο σύστημα καθοδήγησής μας... and that is that!

Κλείστε τα ρημάδια πειτε τα κουκουλοφόρους ηλεκτρονικούς και βγάλτε τα εκτός νόμου να ξεμπερδεύουμε με δαύτα, κι εσεις κι εμείς που τα χουμε... μπας και βρούμε χρόνο αντί να σκεφτόμαστε να κρίνουμε και να ενεργούμε, να δουμε κανα ριάλιτι και να κανουμε τα μπανια μας σε θαλασσες μιερές που μας κερνατε... και να φτιαξουμε κανα φαί της προκοπής στους αντρες και στα παιδά μας...

Αντε κλείστε τα όλα να τελειώνουμε...

Αφήστε μόνο όσα σας εξυπηρετούν, όσα λένε εκείνα που πρέπει και εκείνα που εσείς εχετε με τον έναν ή τον άλλο τρόπο "πληρώσει"

Αντε κλείστε τα να ησυχάσουμε....

Να πάρει ο καθένας τη θέση του τελος παντων, οι κουκούλες με τις κουκούλες κι οι γραβάτες με τα πορτοφόλια...

Ζήτω τα ηλεκτρονικά παράθυρα... ολέ και.....

ουφ...

με εκτίμηση μια βλογκερ "άγνωστη χωρίς κουκούλα"...

Χριστίνα Σαββατιανού - 07-08-2009