Η γυάλινη φυλακή του πόθου σου... (ψευδαίσθηση 1 - τα μπαλόνια της ώρας 4)

Κοιτάς με λαγνεία, τις άδεις λέξεις, ψάνχεις λαίμαργα χέρια να σου γεμίσουν στιγμές ανημπόριας στης οθόνης το κελί...

Γλυκειά μου... σε θέλω... σκαλίζουν τα δάχτυλα, έπειτα περιμένεις άπληστα την επόμενη γραμμή, και ξεχνάς μια στιγμή... της μοναξιάς σου τη φυλακή, της ασχήμιας σου την αλυσίδα... πετάς, απατημένος πλανεμένος απ το ανώνυμο, το βουβό, το άοσμο, ερωτεύεσαι το δήθεν, εκείνο που κρύβεται πίσω από λέξεις από αδιάκριτα μάτια... που τρυπάνε με φθονερούς πόθους μικρές στιγμές σου... εκείνο που ονειρεύεσαι, που ποτέ δεν είχες, εκείνο που μόνο εσύ ποθείς να έχεις... εσύ, τι είσαι εκείνη τη στιγμή;

Οκνός γίνεσαι, δεν ζεις, απλά περιμένεις, λέξεις χίλιες, ποια κουβαλάει υποσχέσεις; την κυνηγάς την περιμένεις, σαν μαθητούδι τον πρώτο του έρωτα, ποια κουβαλάει λάγνες στιγμές; να σου γεμίσει το κενό στο διπλανό μαξιλάρι... άπληστος γίνεσαι τις θέλεις όλες, παίζεις γελάς, θαρρείς σε βλέπουν και φτιάχνεσαι...

Με ιδιοτελή υπεροψία εκμεταλλεύεσαι τα κενά τους, τις δυστυχισμένες ώρες της οικογενειακής τραγωδίας τους, τις πλανεύεις με λαιμαργία... τις θέλεις όλες, επιβεβαιώνεις του κενού σου την φωνή, το κάνεις ογκώδες υπερτροφικό, με κάθε γράμμα, με κάθε πλήκτρο που χτυπάς...

Σκορπίζεις όλα κείνα που ποθούν χωρίς φειδώ, παραμυθιάζεις μάτια διψασμένα, μάτια κουρασμένα απ της καθημερινότητας τις δίνες, από ανύπαρκτες σχέσεις και υποταγές, φτιάχνεις όνειρα σε γυναικεία μάτια σε γυναικείες ψυχές... και που ξέρεις μπορεί και να πηδήξεις και καμμιά... αν αξίζει τον κόπο...

Το ψέμμα δεν το βλέπεις, σε παρασύρει η λαγνεία τους οι ερεθισμένες τους λέξεις σε τραβούν σαν τη μύγα στα σκατά... και βουτάς, βουτάς ξανά και ξανά, θυσιάζοντας ώρες στιγμές πολύτιμες.... Στερείσαι μάτια χέρια κορμι και φυλακίζεις του πόθου σου το αγλάισμα σε γυάλινο κουτί... που είναι όλες αυτές;

Την άλλη μέρα στη δουλειά καμαρώνεις στους φίλους, πήδηξα!

Στάσου μια στιγμή, σκέψου... που πήδηξες? τι πήδηξες?

Δες με πόσο φθόνο σου κλέβουν το δικαίωμα να χεις κορμί, με πόση απληστία σου στερούν τις ώρες του φλερτ της γνωριμίας, κλέβουν αδιάκριτα τους πόθους σου τα όνειρά σου τους χυμούς σου, το σπέρμα σου, το βάζουν σε πλήκτρα πάνω σε μια εικόνα κλεμμένη από τσοντοπεριοδικό, και σε κείνη την ηλίθια ονειρική κατάσταση που φτιάχνουν οι λέξεις τους...

Και στην κορύφωσή σου μόνο η σιωπή και μια γραμμή πάνω στο γυαλί βλέπου, μπανιστήρι ανίερο, ντροπιαστικό.... σε λέξεις σε πόθους, ανύπαρκτους φορτωμένους σε πίξελς που φθονερά χάνονται σε ανύπαρκτο σύμπαν, σε γραμμές οπτικές ίνες και μετά.... μετά είμαστε εμείς.... βυθίζεσαι σε λήθης ύπνο, με τα πλήκτρα αγκαλιά και μια ψευδαίσθηση λάγνα οκνηρή.... κι εκεί που η οθόνη σβήνει, αρχίζει η δική μας η ζωή...

Πόσο οδυνηρή η φυλακή σου, πόσο λιγόψυχη η παράδοσή σου, πόσο βολεμένη η φαντασία σου, πόσο τεμπέλικη η φύση σου... Βγες απ το γυαλί, δες της μέρας τους χυμούς να σου χαμογελούν λάγνα, εκεί έξω από το κουτί σου είμαστε εμείς... ζούμε....


Χριστίνα Σαββατιανού/ 24-02-2007

http://paraxenies.blogspot.com/2007/02/blog-post_21.html

Χρώματα...

Λευκό... Χρώματα, σχήματα, ήχοι, γεμίζουν τη σιωπή της καταιγίδας.
Λευκό... Φως, αέρας που τραγουδά με χίλια χρώματα και δοξαριές χαράζει με
χίλια φώτα.
Λευκή νύμφη... Αρπίζει το κορμί της στους ψίθυρους της στοιχειωμένης νύχτας.
Λευκό... Χρώμα που αποσυντίθεται και δίνει ζωή στις πληγές των καρφιών.
Χρώματα χίλια... Με θόρυβο διαταράσσουν την γαλήνη των αποχωρητών.
Κόκκινο... Αισθήσεις ξυπνούν μαγικά και πονούν την ησυχασμένη τάξη της
σκέψης.
Λευκό... Κόκκινο... Πυροτέχνημα απλώνει ηχηρά πλοκάμια μπροστά στην πηγή του
φωτός.
Σιωπηλά διακριτικά χρωματισμένα λόγια εκπέμπονται από μάτια άχρωμα, σβηστά,
θλίψη γεμάτα.
Κίτρινο... Φθινόπωρο κλαίει φύλλα στον τάφο του μικρού καλοκαιριού.
Καφέ... Ζωές γεννιούνται και χάνονται μέσα στην ποθητή καυτή αγκαλιά σου.
Πράσινο... Νέα ζωή γεννιέται σαν αχτίδα μέσα από τα σπλάχνα της μάνας γης.
Πορτοκαλί... Αγγίζεις το νου με μελωδίες γαλήνης κι αρμονίας, με γεύσεις
μεστές με μυρωδιές από μπαχαρικά απ την Ανατολή φερμένες.
Γαλάζιο... Πέπλο στης αγάπης το χέρι, στολίδι κρεμασμένο μέσα σ απέραντο
ουρανό.
Μπλε... Βαθειά νερά, σκοτεινά καλούν κοντά του σ' απύθμενη βουτιά την ψυχή
την αγνή που αναζητά.
Γαλάζιος γλάρος, στην αγκάλη τ' ουρανού φτερουγίζει, σ' αόρατο στερέωμα
χάνεται... Πάει...
Λευκή πηγή... Δύναμη ζωής, μέσα σε κοιλάδα κρυφή μαγική με νούφαρα και
ξωτικά σπαρμένη.
Χέρια που τρέμουν... Ανοίγουν ψηλά το χρώμα του άπειρου να απορροφήσουν.
Χείλη διψασμένα...κόκκινα...Πόθος, ανάγκη, αγάπη και ψέμα σκορπισμένα στον
άνεμο κομμάτια.
Κόκκινο... Φωτιά αναβλύζει απ' την ψυχή, θεριεύει, κυριεύει, καταστρέφει.
Λευκό... Σιωπή, αρχή, τέλος, όλα σαν πανηγύρι τρελό χορεύουν εδώ.
Πρόσωπα χλωμά... Κόμποι ιδρώτα και αίμα ενώνονται, δημιουργούν γεννούν
οράματα.
Μαύρα σύννεφα... Οργή, καπνός, φωτιά, κίνδυνος, γιγαντώνουν κι
απειλούν...Φοβάμαι.
Γκρίζο στερέωμα... Σκόνη, στάχτη, τα πόδια χάνονται σε άπειρο κενό
Ήλιος... Φως... Λευκό γιορτή και ήχος, παιχνίδι με όνειρα... Ξημερώνει
χαμογέλα.
Λευκή ανάσα... Πνοή απ' της σοφίας την πηγή. Τα χέρια σηκώνω σε προσευχή.
Εσπερινή βροχή... Θολό χρώμα από του τάφου τη γωνιά ξεθαμμένο... Νυχτώνει
ξανά.
Χρώματα... Φάσμα, ανείπωτη ομορφιά ξεπετιέται. Από το νου του ήχου και της
μελωδίας χρώμα.
Λευκό... Πυροτέχνημα χρυσό, σκάει κι αναλύεται σε όλα της ζωής τα υφάδια.
Κόκκινο βαθύ... Κακό στου αρπακτικού τα μάτια... Πείνα, οργή, κορεσμός,
φύση.
Άπειρο... Χωρίς χρώμα μαγνητίζει, χωρίς φως ο νους υποχωρεί. Σ' αγαπώ.
Πράσινο... Κοράλλια αγκαλιάζουν πέτρα, αγγίζω, νιώθω, ηρεμώ, ελπίζω ίσως...
Αισθήσεις... Απρόσωπες μορφές ζωντανεύουν φαντάσματα. Χίλια χρώματα ξυπνούν,
εκρήγνυνται
Σιωπή... Πάγος γαλάζιος, κρύος. Κάτι απ' του θάνατου την ανάσα εγκυμονεί.
Φως... Χρώμα... Από του ήλιου την καρδιά παίρνω χρώμα και παίζω. Είμαι πάλι
παιδί. Γελώ...
Χρυσό... Αστέρι, αγέρας και ζωή. Οδηγός. Το τέλειο στοιχειώνει. Είναι
όμορφο, έτσι τόσο απλά.
Φως συνθέτει σκιές. Μάτια κλειστά, αντιλαμβάνονται τη σιωπή και πονούν στο
άγγιγμά της. Χρώμα καυτό.
Καταιγίδες χρωμάτων ξεσκίζουν το είναι, καθαρτήριο και λύτρωση για τα
αισθήματα.
Χρώματα μύρια. Ουράνια τόξα, αγάπη φέρνουν κι υποσχέσεις. Η καρδιά ξυπνά.
Ήλιος, γέλιο, χαρά.
Ήλιος μακρινός, παγερός. Οι ερημίτες τη ζέστη του δεν φτάνουν. Κουφάρια
γίνονται. Λευκό σχήμα και Γνώση. Φως.
Φωνές ζωγραφίζουν γκρίζες σκιές. Άχρωμα όνειρα ξεριζώνουν τις ελπίδες του
νου. Καλημέρα
Ηλιαχτίδες απλώνουν μεταξένια δάχτυλα σε γη κι ουρανό. Αγγίζουν και
δημιουργούν.
Κι αν η ζωή σας χρώμα δεν έχει, κοιτάξτε ένα παιδί. Με το χρώμα των ματιών
του βάφει σπίτια, με το χρώμα της ηλικίας του ζωγραφίζει λουλούδια, με το
χρώμα της ψυχής του σκαρώνει παραμύθια για μικρούς και μεγάλους.
Κι αν μακριά πολύ στέκεται τούτο το παιδί, κοιτάξτε στον καθρέφτη...
Κοιτάξτε βαθειά και το παιδί που κούρνιασε από χρόνια μέσα σας ξυπνήστε.
Δώστε ξανά ζωή σε τούτο το μικρούλι και η ζωή σας χρώματα ευθύς θα
πλημμυρίσει.
Κι όταν το χρώμα θέση στην εικόνα σας θα έχει βρει, κανένας σας δεν
πρόκειται ποτέ ξανά να φοβηθεί....

Χριστίνα Σαββατιανού (απ τα παλιά)

African Dance Seminar-Aisha Diallo

Κυριακή 20
Μαΐου 2007


Ο Αφρικανικός χορός έχει κατακτήσει, τα
τελευταία χρόνια, τη θέση που του αξίζει.
Πέρα από τον αισθησιασμό και τον
δυναμισμό που τον χαρακτηρίζει έχει και
οφέλη που δεν είναι αμέσως αισθητά, αν
και ο χορευτής τα καρπωνεται και με το
παραπάνω. Ο Αφρικανικός χορός είναι
πηγή ισορροπίας και ευεξίας για σώμα
και πνεύμα, κίνησης και ρυθμού, χαράς
και ομορφιάς. Εκτονώνει και γυμνάζει τον
χορευτή και του προσφέρει αυτοέλεγχο
και ευλυγισία. Φτιαγμένος από
ανθρώπους οι οποίοι είχαν άμεση επαφή
με τη φύση, είναι ένας γήινος χορός, που
ενσωματώνει στοιχεία από την
καθημερινής ζωή και την παράδοση και
δίνει στούς μαθητές κάτι από τον
αυθορμητισμό της αφρικανικής ψυχής.
Ώρα: 12:30-15:30
Κόστος σεμιναρίου: 120€
Δηλώσεις συμμετοχής έως 14 Μαΐου

Διοργάνωση
Dance Cultural Centre σε συνεργασία
με την Δάφνη Ασημακοπούλου

Συμμετέχουν οι μουσικοί
‘Τα κρουστά της Τάκη’

Το σεμινάριο είναι ανοιχτό σε όλους
Πειραιώς 76, Κεραμεικός
210 5230582, 210 5231302 (fax)

www.dancce.gr

Νέα κάρτα (όσοι πιστοί προσέλθετε)

ΝΕΑ ΠΙ CT Ω TIKH KAΡTA VISA ΤΗΣ ΙΕΡΑΣ ΜΗΤΡΟΠΟΛΗΣ!

Αποκτήστε κι εσείς σήμερα τη ΝΕΑ ΠΙ CT Ω TIKH KAΡTA VISA ΤΗΣ ΙΕΡΑΣ ΜΗΤΡΟΠΟΛΗΣ. Αποκτήστε κι εσείς τα προνόμια που μόνο οι κάτοχοι της ΙΕΡΟΚΑΡΤΑΣ μπορούν να έχουν:

1) Κηδεία σε 12 άτοκες δόσεις! Πεθάνετε σήμερα, επιλέξτε μία από τις 12 preset κηδείες που θα βρείτε κάθε μήνα στο ένθετο βιβλιαράκι και πληρώστε πρώτη δόση το καλοκαίρι του 2007.

2) Πληρώστε τα βαπτίσια του μωρού σας, με την ΙΕΡΟΚΑΡΤΑ ΒΙΖΑ και αποκτήστε ένα δεύτερο ονοματάκι για το αβάπιστο, εντελώς δωρεάν!!!

3) Έκπτωση έως και 15% σε όλες τις εκκλησίες που δέχονται την ΙΕΡΟΚΑΡΤΑ ΒΙΖΑ, σε κεριά και όλα τα είδη που αγοράζετε από το "παγκάρι"

4)Πληρώστε με ΙΕΡΟΚΑΡΤΑ ΒΙΖΑ τον δίσκο που βγαίνει στην γύρα και αποκτήστε 5% επιστροφή με την μέθοδο "Κ BONUS ".

5) Τηλεφωνική εξομολόγηση μόνο για τους κατόχους της ΙΕΡΟΚΑΡΤΑΣ ΒΙΖΑ στο 0965-666-66 (ΙΝΤΕΡΝΕΤΙΚΗ Ε.Π.Α.Κ. ΧΡΕΩΣΗ).

6) Αγορές εκκλησιαστικών ειδών από την αλυσίδα καταστημάτων εκκλησιαστικών ειδών "ΠΑΛΑΙΩΝ ΠΑΤΡΩΝ ΓΕΡΜΑΝΟΣ", με ειδική έκπτωση έως και 50%. Αποκτήστε τώρα εκείνο το μανουάλι των ονείρων σας και πληρώστε το σε 18 άτοκες δόσεις.

7) Φτιάξτε κι εσείς αυτό το περιβόητο "HOME CHURCH ", με όλα τα κομφόρ μιας πραγματικής εκκλησίας και απολαύστε τις αγαπημένες σας λειτουργίες στον χώρο του σπιτιού σας!!!

8) Αγορές βυζαντινών ύμνων και άλλων εκκλησιαστικών ασμάτων, από την διάσημη αλυσίδα δίσκων "ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ", με έκπτωση έως και 35% για τους κατόχους της ΙΕΡΟΚΑΡΤΑΣ ΒΙΖΑ.

9) Τώρα με την άρνηση της κυβέρνησης να αναγράφει το θρήσκευμα στις ταυτότητες, αντισταθείτε κάνοντας τώρα αίτηση για έκδοση της ΙΕΡΟΚΑΡΤΑΣ ΒΙΖΑ. Έτσι, αν κάποιος αμφισβητήσει το θρήσκευμά σας και τα πιστεύω σας, "κολλήστε" του την ΙΕΡΟΚΑΡΤΑ ΒΙΖΑ στην μούρη!!!

ΚΑΝΤΕ ΤΩΡΑ ΑΜΕΣΩΣ ΑΙΤΗΣΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΝΕΑ ΚΑΡΤΑ ΚΑΙ ΣΕ 4 ΜΕΡΕΣ ΣΑΣ ΕΡΧΕΤΑΙ ΣΤΟ ΣΠΙΤΙ ΜΕ ΠΑΠΑ- COURIER ΣΕ "ΠΑΠΑΚΙ"!!!!


(αφού το έψαξα καλά και ερεύνησα την αξιοπιστία της ως άνω κάρτας, έχω να προσθέσω τα εξής σημαντικά:

1. Παρέχεται σε μέλη φιλανθρωπικών οργανώσεων της Εκκλησίας της Ελλάδος δωρεάν συνδρομή τριών χρόνων... καθώς και μειωμένο επιτόκιο για την αγορά αγαθών που προορίζονται για φιλανθρωπικούς σκοπούς

2. Μέλη εκκλησιαστικών χορωδιών έχουν τρία μαθήματα βυζαντινής μουσικής τον χρόνο από έγκριτους Ιεροψάλτες...

3. Παρέχεται ασφαλιστική κάλυψη για τα μέλη της χρυσής Ιεροκάρτας με πολύ ευνοϊκά ασφάλιστρα, καθώς και δύο δωρεάν τρισάγια σε περίπτωση θανάτου από ατύχημα, ή τρία δωρεάν ευχέλαια σε περίπτωση ασθενείας... Η μεγάλη Εκκλησιαστική περιουσία αποτελεί εγγύηση για όσους ασφαλιστούν.

4. Σχεδιάζεται στο εγγύς μέλλον η ίδρυση της Γενικής ΤΡαπέζης της Εκκλησίας της Ελλάδος η οποία φιλοδοξεί να γίνει αρωγός και συμπαραστάτης σε όλους εκείνους που θα χρειαστούν οικονομική ενίσχυση... Ανταγωνιστικά πακέτα δανείων για κάθε ανάγκη αλλά και ανταγωνιστικά επιτόκια καταθέσεων καθώς επίσης και μπόνους καλής πελατειακής σχέσης και φερεγγυότητος σε συνεπείς πελάτες, (σε αυτά θα περιλαμβάνονται δωρεάν ξεναγήσεις και διαμονή σε ιερούς ναούς και μοναστήρια στην Ελλάδα και στο εξωτερικό, DVD του Αγίου Φωτός στους σούπερ τυχερούς, προσωπικός ιερέας που θα βρίσκεται κοντά σας κάθε στιγμή που θα τον χρειαστείτε, καθώς και δύο κιλά κεριά δωρεάν το χρόνο)

5. σε περίπτωση καταθέσεων δωρεών ή ευεργεσιών μεσω των λογαριασμών ή της κάρτας σας, θα γίνεται ιδιαίτερη μνεία του ονόματός σας από τον ίδιο τον Αρχιεπίσκοπο.

6. άπαξ ετησίως θα κληρώνεται ένα κτήμα περιξ του αγίου όρους για όλους τους πελάτες μας (αναφέρεται στο ενημερωτικό φυλλάδιο)

================

αυτά και άλλα πολλά μας υπόσχεται η Ιεροσύνη... καιρός τους ήταν να εκσυγχρονιστούν...

προλάβετε!!!!

Νυχτερινό πυροτέχνημα, (αντιπολεμικό)

Οι βόμβες τη νύχτα δε μοιάζουν με πυροτεχνήματα?
Είναι υπέροχες!
Σε δυο τρία χρόνια θα μας ξυπνήσουν.
σσσσσσσσσσσ
Μη τους το πείτε και μας ξυπνήσουν νωρίτερα.
Μικρές εξαρτήσεις που χαράζουν της μέρας τα μονοπατάκια τα κακοφτιαγμένα.
Λες και γίναν για να υποδεχτούν εκλογικές σημαίες και συνθήματα κούφια κι υποσχέσεις για σωτηρία που κάνουν το κεφάλι βαρύ σκυφτό.
Κι η Σεχραζάτ πιο κει, να σκίζει τα ρούχα και τα πέπλα να τα κάνει επιδέσμους....
Εκεί σε μέρη μακρινά που μοιάζουν εξωτικά μα είναι πνιγμένα στο κόκκινο το πηχτό....
Κι η μέρα που αρχίζει δυσοίωνα, μυρίζει καμένη γη και κόκκινο πηχτό...
Και τα λυχνάρια παίζουν με τις ψυχές, που αναλαμβάνουν στη σκοπιά του κόσμου νούμερο....
Ίσως με τη σκέψη του να διώξει τη σαπίλα,
Ίσως πάλι να φιλοξενήσει μια αποικία σκουληκιών, μαζί με αγώνες και σύμβολα αρχαία...
σσσσσσσσσσσ Μη με ξυπνάτε...

Χριστίνα Σαββατιανού

Συλλογή υπογραφών για ενσωμάτωση ελληνικών υποτίτλων στα νέα Format DVD & Blu Ray Disc

Αγαπητοί φίλοι



Όπως ίσως θα γνωρίζετε, ήδη το γνωστό μας DVD βαδίζει προς την Δύση του

και να νέου τύπου DVDs είναι πιά εδώ για να πάρουν τη θέση του. Οι

κινηματογραφικές εταιρείες αποφάσισαν να μην συμπεριλάβουν τα ελληνικά

στην λίστα των διατιθέμενων υποτίτλων. Με δύο λόγια, η γνωστή κίνηση που

κάνατε μέχρι τώρα, πριν δείτε ένα έργο, να επιλέγετε ελληνικούς υποτίτλους

πρώτα θα πάψει να υφίσταται ως δυνατότητα. Από εδώ και στο εξής θα πρέπει

να επιλέγετε κάποια άλλη εναλλακτική γλώσσα (π.χ. Αγγλικά, Γαλλικά κτλ.

ανάλογα με το ποια ξένη γλώσσα μιλά κάποιος) προκειμένου να δείτε την

αγαπημένη σας ταινία. Αυτή την περίοδο γίνεται μία προσπάθεια συλλογής

υπογραφών που έχει σαν σκοπό την ενσωμάτωση ελληνικών υποτίτλων στα νέου

τύπου DVD (High Definition DVDs και Blu-Ray Discs). Η μέχρι τώρα πρόθεση

των εταιρειών είναι να μην περιλάβουν την γλώσσα μας στις επιλογές

υποτίτλων πράγμα που σημαίνει ότι «όποιος ξέρει Αγγλικά βλέπει έργο ενώ

όποιος δεν ... τρώει πόρτα από την βιομηχανία του κινηματογράφου». Ας

δώσουμε δύο λεπτά από τον χρόνο μας και ας κάνουμε μία βόλτα βάζοντας την

υπογραφή μας κι εμείς, ειδάλως θα το δούμε κάποτε μπροστά μας. Μέχρι

στιγμής εχουν μπεί 2000 υπογραφές στο site, νούμερο μάλλον χαμηλό για να

πείσει, κατά συνέπεια καλό θα ήταν να βοηθήσετε κι εσείς στην προσπάθεια

δημοσιοποίησης της προσπάθειας κάνοντας forward το e-mail αυτό σε όσους

γνωρίζετε προκειμένου να επιταχυνθεί η συλλογή υπογραφών στο μέτρο του

δυνατού.



Το Link έχει μεταφραστεί στα ελληνικά και είναι το :

http://www.petitiononline.com/grsubs/petition.html

Υ.Γ. μου το στείλαν το μεταφέρω, εγώ τέτοια πράματα δεν έχω αφού επιμένω στα λιγοστά του πισιού μου, αλλά είμαι σίγουρη ότι ενδιαφέρει πολύ κόσμο...

μια Υπενθύμιση...

ένα ποστ από τον μαύρο γάτο αφιερωμένο στην Αμαλία... η δύναμή της είναι έμπνευση, ας εμπνευστούμε από αυτή, γιατί η αγάπη δεν έχει μόνο ροζ πρόσωπο, μπορεί να έχει και ανθρώπινο να τραγουδά τη δύναμη και τον πόνο, να τραγουδά την ελπίδα τη ζωή, και να καταγγέλει.... εσείς ποιητάδες διαβάστε το μπλογκ της Αμαλίας, και εμπνευστείτε από τη ψυχή της.... ΤΑ ΠΡΟΣΩΠΕΙΑ ΤΗΣ ΒΙΑΣ: Η ΙΑΤΡΙΚΗ ΒΙΑ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ


και μια και ο μαύρος γάτος μας δίνει την άδεια να αναδημοσιεύσουμε το κείμενο, να το και ολόκληρο....

Αφιερωμένο στην Αμαλία

Το κείμενο αυτό είναι στη διάθεση οποιουδήποτε θα ήθελε να το αναδημοσιεύσει
σε οποιανδήποτε μορφή, με ή χωρίς αναφορά της πηγής.

Ο Μαύρος Γάτος στον ελεύθερο χρόνο του (όταν δεν ασχολείται με το blogging...) εξασκεί την Ιατρική. Κι έτσι ξέρει από πρώτο χέρι μερικά πράγματα για την κατάσταση της υγείας στην Ελλάδα, και κάμποσα δυστυχώς για την υγεία στο εξωτερικό (το «δυστυχώς» επειδή η σύγκριση είναι συντριπτική).

Τα όσα ακολουθούν ΔΕΝ ΑΦΟΡΟΥΝ ΤΗΝ ΠΛΕΙΟΨΗΦΙΑ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ ΓΙΑΤΡΩΝ. Αφορούν όμως ΕΝΑ ΜΕΓΑΛΟ ΜΕΡΟΣ ΤΟΥΣ. Ένα κομμάτι των γιατρών που ΑΣΚΕΙ ΣΥΣΤΗΜΑΤΙΚΗ ΒΙΑ ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΣΤΟΥΣ ΑΣΘΕΝΕΙΣ, σε πολλαπλά επίπεδα, και με ολέθριες πολλές φορές συνέπειες.

Η ΒΙΑ ξεκινά από την πρώτη επαφή πρόσωπο με πρόσωπο. Ο ασθενής έχει δικαίωμα να θέλει το γιατρό του σοβαρό, ευπρεπή, ευγενικό. Αντίθετα, αντιμετωπίζει συχνά γιατρούς αγενείς, επιθετικούς, αμίλητους, αντιμετωπίζει αδιαφορία, ειρωνίες, προσβολές, ταπεινωτικά σχόλια. Πολλοί γιατροί χρησιμοποιούν χυδαία τη θέση τους για να επιβληθούν, μιλούν με λίγες και απότομες κουβέντες, χρησιμοποιούν άγριο ενικό, κάνουν χοντρά και άτοπα πειράγματα.

Αυτά όμως είναι πταίσματα. Το βασικό συστατικό της λεκτικής βίας είναι η άρνηση παροχής πληροφοριών: Πολλοί γιατροί λες και προσβάλλονται βαθιά αν τυχόν ο ήδη τρομοκρατημένος ασθενής τολμήσει να ζητήσει διευκρινίσεις, εξηγήσεις, πληροφορίες.

Περιττό να πω ότι η βίαιη αντιμετώπιση των ασθενών είναι ο κανόνας και όχι η εξαίρεση, ειδικά στην Δημόσια Υγεία, όπου οι γιατροί είναι κακοπληρωμένοι και μονίμως υπερφορτωμένοι.

Πάμε τώρα σε ένα πολύ πιο σημαντικό κεφάλαιο: ΤΗ ΒΙΑ ΤΗΣ ΑΓΝΟΙΑΣ.

Ο Έλληνας γιατρός έχει συνήθως αποφοιτήσει από ένα πανεπιστήμιο, ελληνικό ή ξένο.

(λέω συνήθως, γιατί υπάρχουν κα οι γιατροί-μαϊμούδες, που τους ξεχωρίζεις εύκολα, πετώντας τους μια μπανάνα: αν ο γιατρός ορμήξει να την πιάσει, σήκω και φύγε τρέχοντας…).

Όσοι έχουν έρθει από Ιατρικές Σχολές του εξωτερικού, σπούδασαν στην πλειοψηφία τους σε κάποια άγνωστης φερεγγυότητας και άγνωστου επιστημονικού κύρους σχολή του τέως ανατολικού μπλοκ, και μάλιστα με το προκλητικό για τους καθηγητές status του "πλούσιου Δυτικού"- ναι, μιλάω ΚΑΙ για μαθήματα περασμένα με μπαξίσια (άλλο αν η οικογένεια στην Ελλάδα στερούνταν, για να στέλνει δίδακτρα και έξοδα στον ξενιτεμένο). Ας μην ξεχνάμε άλλωστε πως γράφτηκαν στην εκεί Ιατρική χωρίς κανένα απολύτως αξιοκρατικό κριτήριο επιλογής...

Φυσικά δεν είναι όλες οι Ιατρικές Σχολές της Ανατολικής Ευρώπης ίδιες, ούτε όλα τα παιδιά που αναγκάστηκαν να σπουδάσουν εκεί μπορούμε να τα βάλουμε στο ίδιο τσουβάλι. Τί να σημαίνουν όμως όλα αυτά που ανέφερα για το επίπεδο του μέσου όρου αυτών των γιατρών;

Όσον αφορά τις Ιατρικές Σχολές της Ελλάδας τώρα: η φοίτηση σε ελληνική Ιατρική Σχολή επαφίεται στον πατριωτισμό του φοιτητή.

Σε παραλαμβάνουν ορεξάτο μόλις βγήκες από το Λύκειο, και σ' εγκαταλείπουν στην τύχη σου. Λες και κάνουν ό,τι μπορούν για να χάσεις κάθε διάθεση για επιμέλεια. Εργάστηκες βέβαια σκληρά για να μπεις στην Ιατρική, και μόνο το γεγονός ότι τελικά τα κατάφερες σημαίνει ότι είσαι και πολύ δυνατό μυαλό και πολύ επιμελής. Για να σού δώσουν όμως κουράγιο ώστε να καταστρέψεις τα ομορφότερα χρόνια της εφηβείας σου στα φροντιστήρια, σού είχαν τάξει ότι αρκεί να καταφέρεις να περάσεις στην Ιατρική, και μετά θ’αράξεις (θα καααααάθεσαι, μού είχαν πει εμένα). Στη Σχολή θα δεις να σού δίνονται ένα σωρό ακόμα κίνητρα για να διαφθαρείς και για να το ρίξεις στους φραπέδες και στο χαβαλέ: θα δεις τους κουρασμένους, ανεπαρκείς και αδιάφορους καθηγητές σου ν' απαξιούν ν' ασχοληθούν μαζί σου, θα δεις ότι η υποδομή των Σχολών είναι αδύνατον να εκπαιδεύσει τον αριθμό των εισακτέων, θα δεις παρόλ' αυτά τον αριθμό των συμφοιτητών σου να πολλαπλασιάζεται με μεταγραφές από το παράθυρο κι από τα τέσσερα σημεία του ορίζοντα. Αλλά υπάρχουν κι ακόμα χειρότερα… Στα κλινικά έτη, εκεί που θα έπρεπε να μάθεις την πράξη της ιατρικής, ΔΕΝ ΘΑ ΜΑΘΕΙΣ ΑΠΟΛΥΤΩΣ ΤΙΠΟΤΑ ΤΟ ΠΡΑΚΤΙΚΑ ΧΡΗΣΙΜΟ, παρά μόνο ατέλειωτα κατεβατά και τα SOS για τις εξετάσεις.

Το θλιβερό αποτέλεσμα είναι ότι ο μέσος απόφοιτος των ελληνικών Ιατρικών σχολών μπορεί να χαρακτηριστεί ΑΠΟΦΟΙΤΟΣ ΙΑΤΡΙΚΗΣ και όχι ΓΙΑΤΡΟΣ.

Και πού θα μάθει την ΕΦΑΡΜΟΣΜΈΝΗ ιατρική (δηλαδή την ΑΛΗΘΙΝΗ ιατρική) ο ανίδεος απόφοιτος;

ΣΤΟΥ ΚΑΣΙΔΙΑΡΗ ΤΟ ΚΕΦΑΛΙ ΘΑ ΤΗ ΜΑΘΕΙ (ΑΝ ΠΟΤΕ ΤΗ ΜΑΘΕΙ). Ναι, όταν θ’ αρχίσει να δουλεύει… [Το γεγονός αυτό το αναγνώρισε και η ίδια η πολιτεία, καθιερώνοντας εδώ και μερικά χρόνια την υποχρεωτική τρίμηνη άσκηση στα νοσοκομεία πριν την έναρξη της Υπηρεσίας Υπαίθρου (του «Αγροτικού»)].

Έτσι εξηγείται η πολύ χαμηλή ποιότητα ιατρικών υπηρεσιών σε αγροτικά ιατρεία, κέντρα υγείας (όπου συνήθως εφημερεύουν ΑΝΕΠΙΒΛΕΠΤΟΙ αγροτικοί) και εφημερεύοντα νοσοκομεία (όπου συνήθως εφημερεύουν ΑΝΕΠΙΒΛΕΠΤΟΙ ειδικευόμενοι)…

Αυτή η ΑΝΕΠΑΡΚΕΙΑ των νέων (και παλιών…) γιατρών είναι κι αυτή μια πολύ σοβαρή μορφή ΒΙΑΣ απέναντι στους ασθενείς.

Πάμε τώρα στο κεφάλαιο των γκρίζων οικονομικών συναλλαγών πολλών γιατρών...

Από τις πρώτες επαφές του αγροτικού γιατρού, είναι οι λεγόμενοι «φαρμακάδες». Ακόμα και αυτός που ξεκινά με τις καλύτερες προθέσεις είναι δύσκολο να μην μπλεχτεί στο παιχνίδι της προτίμησης μεταξύ ισότιμων φαρμάκων με κάποιου είδους αντάλλαγμα. Οι πιο προχωρημένοι μπορούν να κερδίσουν πάρα πολλά λεφτά με την ΚΑΤΕΥΘΥΝΟΜΕΝΗ ΣΥΝΤΑΓΟΓΡΑΦΙΑ, συνταγογραφώντας φάρμακα άλλα αντ’ άλλων, ακόμα και χορηγώντας πανάκριβα φάρμακα που όμως δεν είναι απαραίτητα και που μπορεί να είναι ακόμα και επικίνδυνα. Οι ακόμα πιο προχωρημένοι μπορούν να κάνουν περιουσίες μέσα σε μερικούς μήνες, γράφοντας φάρμακα εκατομμυρίων σε βιβλιάρια ασχέτων ή και νεκρών (έχει γίνει κι έχουν πιαστεί).

Αλλά ας μην πάμε τόσο μακριά (;;;). Ας μείνουμε στην απλή προτίμηση του ενός ΙΣΟΤΙΜΟΥ φαρμάκου απέναντι σε ένα άλλο. Είναι πιθανό όντως να πρόκειται για εντελώς ισότιμα και ισοδύναμα φάρμακα, επειδή όμως η απληστία πολύ συχνά συνδυάζεται με την άγνοια, πολύ φοβάμαι ότι ο Έλληνας γιατρός δεν επιλέγει πάντα (λέμε τώρα) το καταλληλότερο φάρμακο για τον κάθε συγκεκριμένο ασθενή…

Πάμε τώρα στα γνωστά φακελάκια. Χωρίζονται σε δυό είδη: τα ΑΠΑΙΤΗΘΕΝΤΑ και τα ΑΠΟΔΕΧΘΕΝΤΑ. Για την βία των ΑΠΑΙΤΗΘΕΝΤΩΝ δεν το συζητάμε, υπενθυμίζω μόνο την περίπτωση του γιατρού που καταγράφτηκε από κρυφή κάμερα να ζητά τρίπτυχο φακελάκι για να χειρουργήσει ασθενή (για την εγχείρηση, για τον αναισθησιολόγο, και για την αφαίρεση των ραμμάτων), υποστηρίζοντας ευθαρσώς ότι «δεν μπορεί η κάθε Καραγκούνα να χειρουργείται σε αυτό το Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο μαζί με τους Δικαστικούς και με τους Εφέτες». Αθωώθηκε από το Πειθαρχικό Συμβούλιο του Πανελλήνιου Ιατρικού Συλλόγου με το επιχείρημα ότι α) η κάμερα ήταν κρυφή και άρα δεν αξιολογείται σαν στοιχείο και β) ότι τα χαρτονομίσματα δεν ήταν προσημειωμένα.

Ας πάμε όμως στα ΑΠΟΔΕΧΘΕΝΤΑ φακελάκια… Όταν ο έτσι κι αλλιώς οικτρά αμοιβόμενος γιατρός μάθει ΝΑ ΤΟΥ ΔΙΝΟΥΝ «ΕΝΑ ΔΩΡΑΚΙ» κάθε φορά που ΚΑΝΕΙ ΤΟ ΚΑΘΗΚΟΝ ΤΟΥ, ακόμα και άγιος να είναι, κάποια στιγμή που ΔΕΝ ΘΑ ΤΟΥ ΔΩΣΟΥΝ «ΔΩΡΑΚΙ», θα το ΑΠΑΙΤΗΣΕΙ. Με αυτόν τον τρόπο οι ασθενείς, μέσα στο φόβο τους και μέσα στην ανασφάλειά τους, ΔΙΑΦΘΕΙΡΟΥΝ ΟΙ ΙΔΙΟΙ ΤΟΥΣ ΓΙΑΤΡΟΥΣ….

Όλα αυτά βέβαια βολεύουν πάρα πολύ το Κράτος, ώστε να προσποιείται ότι παρέχει δημόσια δωρεάν υγεία, στην πλάτη των ασθενών... και φυσικά και στην πλάτη των γιατρών, που τελούν έτσι υπό καθεστώς παρανομίας και μόνιμου εκβιασμού...

Το φακελάκι είναι λοιπόν κι αυτό άλλη μια μορφή ιατρικής βίας, είτε έχει ζητηθεί είτε όχι. Αλλά δεν είναι η χειρότερη μορφή ιατρικής βίας… Υπάρχουν και ΠΟΛΥ χειρότερα.

Η ΧΕΙΡΟΤΕΡΗ ΜΟΡΦΗ ΙΑΤΡΙΚΗΣ ΒΙΑΣ είναι η ΑΓΝΟΙΑ και η ΑΣΧΕΤΟΣΥΝΗ πολλών Ελλήνων ΕΙΔΙΚΩΝ γιατρών. Είτε σπούδασαν σε κάποιο ανεπαρκές ελληνικό πανεπιστήμιο κοιτώντας να περάσουν με SOS όπως όπως τα μαθήματα (μια και κουράστηκαν πολύ για να μπουν στο Πανεπιστήμιο, ή για να μεταγραφούν από την Βουλγαρία και τη Ρουμανία), είτε σπούδασαν σε κάποιαν τριτοκοσμική και αναχρονιστική σχολή του τέως Ανατολικού μπλοκ, ΑΡΚΕΤΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ «ΕΙΔΙΚΟΙ» ΓΙΑΤΡΟΙ, και ΠΟΝΑΩ ΠΟΛΥ ΠΟΥ ΤΟ ΛΕΩ ΑΥΤΟ, ΕΙΝΑΙ ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΑ ΑΣΧΕΤΟΙ. Αυτό είναι απόλυτα αναμενόμενο, αν αναλογιστεί κανείς ότι οι συνθήκες λήψης της ειδικότητας είναι άθλιες, με τους ειδικευόμενους να είναι ΑΝΕΠΙΒΛΕΠΤΟΙ, ΑΔΙΔΑΚΤΟΙ, ΤΑΛΑΙΠΩΡΗΜΕΝΟΙ ΑΠΟ ΑΠΕΙΡΕΣ ΩΡΕΣ ΕΦΗΜΕΡΙΩΝ, από ΕΥΘΥΝΕΣ ΠΟΥ ΔΕΝ ΤΟΥΣ ΑΝΗΚΟΥΝ, εκτεθειμένοι σε ΛΑΘΗ ΚΑΙ ΠΑΡΑΛΕΙΨΕΙΣ ΠΟΥ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΚΟΣΤΙΣΟΥΝ (ΚΑΙ ΣΥΧΝΑ ΚΟΣΤΙΖΟΥΝ) ΖΩΕΣ, ΕΚΠΑΙΔΕΥΟΜΕΝΟΙ ΕΙΚΟΝΙΚΑ, χωρίς ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗΣ, χωρίς ΚΑΝΕΙΣ ΝΑ ΝΟΙΑΖΕΤΑΙ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΤΟΥΣ.

Στην Ελλάδα ο ειδικευόμενος έχει το επίπεδο του τελειόφοιτου φοιτητή της Δύσης και ο ειδικός έχει το επίπεδο του ειδικευόμενου της Δύσης. ΣΚΛΗΡΕΣ ΔΙΑΠΙΣΤΩΣΕΙΣ ΑΛΛΑ ΑΛΗΘΙΝΕΣ.

Από την ώρα λοιπόν που τελειώνει και την ειδικότητα, ο Έλληνας γιατρός έχει δύο δρόμους: Ή θα μπει με κάποιον τρόπο στο ΕΣΥ, ή θα δουλέψει σαν ιδιώτης. Αν ΜΕ ΤΟΥΣ ΑΠΟΛΥΤΑ ΑΝΑΞΙΟΚΡΑΤΙΚοΥΣ ΜΗΧΑΝΙΣΜΟΥΣ ΕΠΙΛΟΓΗΣ ΠΟΥ ΙΣΧΥΟΥΝ καταφέρει να μπει στο ελληνικό ΕΣΥ, όπου επικρατούν ομολογουμένως άθλιες συνθήκες εργασίας, δύσκολα θα αποφύγει τις παγίδες της Νιρβάνας και του ΩΧΑΔΕΡΦΙΣΜΟΥ. Αν δουλέψει σαν ιδιώτης, είναι τόσες και τόσο τεράστιες οι δυσκολίες και τα ηθικά διλήμματα που θα αντιμετωπίσει, ειδικά στην αρχή, που δεν θα του περισσεύει πολύς χρόνος για ΣΥΝΕΧΙΖΟΜΕΝΗ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ. Και στις δύο περιπτώσεις, ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΓΙΑΤΡΟΙ ΔΕΝ ΕΝΗΜΕΡΩΝΟΝΤΑΙ ΟΣΟ ΘΑ ΕΠΡΕΠΕ ΓΙΑ ΤΙΣ ΕΞΕΛΙΞΕΙΣ ΤΗΣ ΙΑΤΡΙΚΗΣ και για τις νεότερες θεραπείες.

ΑΥΤΗ είναι λοιπόν η πιο σοβαρή μορφή ΙΑΤΡΙΚΗΣ ΒΙΑΣ στην Ελλάδα: Η ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΗ ΑΝΕΠΑΡΚΕΙΑ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ ΕΙΔΙΚΩΝ ΙΑΤΡΩΝ.

Αφού τελειώσαμε με τους γιατρούς, ας μπούμε τώρα σε ένα άλλο τεράστιο και σοβαρότατο κεφάλαιο ΒΙΑΣ: στη ΔΙΑΔΙΚΑΣΤΙΚΗ (ΤΕΧΝΙΚΗ) ΒΙΑ του συστήματος.

Στο δημόσιο τομέα ο ασθενής υφίσταται την βία της ΕΙΚΟΝΙΚΗΣ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΑΣΦΑΛΙΣΗΣ: οι ασφαλισμένοι των ταμείων έχουν να αντιμετωπίσουν:

1. κακοπληρωμένους και υπερφορτωμένους γιατρούς, ανεπαρκείς σε επίπεδο ΚΑΙ σε αριθμό.

2.μακρόχρονη αναμονή σε λίστες για ραντεβού για εξέταση και για εγχείρηση, προοπτική που σπρώχνει ακόμα και τον πιο φτωχό προς το φακελάκι ή προς τον ιδιωτικό τομέα.

3. ατέλειωτη κούραση και ΑΝΑΜΟΝΗ σε εξωτερικά ιατρεία και επιτροπές και ξαναεπιτροπές.

4. αδυναμία πραγματοποίησης σημαντικών εξετάσεων και συχνά παράλειψη τους λόγω ανυπαρξίας προσωπικού και μέσων (άλλο αν πανάκριβα μηχανήματα σαπίζουν σε διάφορες αποθήκες του ΕΣΥ λόγω απουσίας προσωπικού κλπ κλπ).

Στον ιδιωτικό τομέα τώρα: εκεί ο ασθενής υφίσταται συχνά τη βία της ΥΠΕΡΔΙΑΓΝΩΣΗΣ (κάπως πρέπει να δουλέψουν και τα τόσα κέντρα, και με το αζημίωτο για τον παραπέμποντα ιατρό…) και της ΥΠΕΡΒΟΛΙΚΗΣ ΚΑΙ ΑΤΟΠΗΣ ΘΕΡΑΠΕΙΑΣ, βλέπε χειρουργεία που θα μπορούσαν να αποφευχθούν, πανάκριβα άχρηστα εξαρτήματα και ιατρικά βοηθήματα, κλπ, κλπ…

Για να πούμε τέλος και του στραβού το δίκιο, πρέπει να τονίσω ότι ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ ΚΑΝΕΙΣ ΝΑ ΑΡΝΗΘΕΙ Ή ΝΑ ΑΠΟΣΙΩΠΗΣΕΙ ΤΟ ΓΕΓΟΝΟΣ ΟΤΙ ΚΑΙ ΟΙ ΓΙΑΤΡΟΙ υφίστανται σημαντική ΒΙΑ από το σύστημα, σε όλα τα στάδια της εκπαίδευσης και της εξέλιξής τους, όπως ήδη ανέφερα σε διάφορα σημεία. Αλλά αυτό είναι άλλο μεγάλο κεφάλαιο….


Προσπάθησα να σικαγραφήσω με συντομία το πολύπλοκο φαινόμενο της ΙΑΤΡΙΚΗΣ ΒΙΑΣ στην Ελλάδα. Δεν το ξεχωρίζω από τη βία που αντιμετωπίζουμε ΣΕ ΟΛΕΣ ΤΙΣ ΟΨΕΙΣ ΤΗΣ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΟΤΗΤΑΣ ΜΑΣ σε αυτήν την χώρα (και όχι μόνο), σε ΌΛΑ ΤΑ ΕΠΙΠΕΔΑ. Κι εδώ, όπως και σε όλες τις άλλες μορφές βίας, το κλειδί είναι Η ΕΛΛΕΙΨΗ ΑΛΛΗΛΟΣΕΒΑΣΜΟΥ.


Εν κατακλείδι, το ξαναλέω, η βία είναι ΜΙΑ. Η Ιατρική Βία είναι απλά μία της ακόμα πλευρά…

ο φίλος ρωτά, κι όποιος θέλει απαντά (παιχνίδι)

αντιγράφω από τον philos που αντέγραψε από τον Jaywalker τους όρους:

Ζητήσανε από τον νεαρό Marcel (Proust) να απαντήσει στις παρακάτω ερωτήσεις όταν αυτός ήταν 13, και ξανά όταν ήταν 20. Λέγεται το ερωτηματολόγιο του Proust όχι γιατί το εφηύρε αυτός, αλλά γιατί απλά είναι ο πιο γνωστός που το έχει απαντήσει. Βασικά οι ερωτήσεις δεν είναι ακριβώς αυτές (αν θέλετε να δείτε ποιες ήταν και τι απάντησε ο Proust, θα τα βρείτε εδώ). Μετά ήρθε ο anisixos και το ξεκίνησε σαν παιχνίδι ανάμεσα στους μπλόγκερς. Απαντάς και το κάνεις πάσα σε άλλους 5.

Σταματάει η αντιγραφή.

Ξεκινάει η συνέντευξη:

1. Η απόλυτη ευτυχία για σας είναι;

φύση, ησυχία, χρώματα, μολύβια και χαρτί, μουσική και ο αγαπημένος μου κάπου εκεί γύρω...

2. Τι σας κάνει να σηκώνεστε το πρωί;

το πρωί

3. Η τελευταία φορά που ξεσπάσατε σε γέλια;

μερικές ώρες πριν αν και απλά χαμογέλασα, χαμογελώ πολύ ξεσπώ σε γέλια σπάνια... (θα το κοιτάξω αυτό κάποτε)

4. Το βασικό γνώρισμα του χαρακτήρα σας είναι;

χμμμμ.... επιμονή

5. Το βασικό ελάττωμά σας;

επιμονή

6. Σε ποια λάθη δείχνετε τη μεγαλύτερη επιείκεια;

σε κανένα πια...

7. Με ποια ιστορική προσωπικότητα ταυτίζεστε περισσότερο;

αχμ... Γκάντι ίσως, αλλά δεν ξέρω αν θα άντεχα την πείνα περισσότερο από μια εβδομάδα...

8. Ποιοι είναι οι ήρωές σας σήμερα;

οι τίμιοι και οι ειλικρινείς...

9. Το αγαπημένο σας ταξίδι;

Ανατολή... Ασία, Ινδία, και Δυτική Αυστραλία (κάποτε θα πάω...)

10. Οι αγαπημένοι σας συγγραφείς;

Καββαδίας, Καζαντζάκης, Ριλκε, Ρίτσαρντ Μπαχ, και κανα δυο άλλοι που δεν συγκρατώ ονόματα.

11. Ποια αρετή προτιμάτε σε έναν άντρα;

την υπομονή, την ειλικρίνια, και το χιούμορ

12. … και σε μια γυναίκα;

την αντοχή, την ειλικρίνια, και το χιούμορ

13. Ο αγαπημένος σας συνθέτης;

Κανένας ιδιαίτερα αγαπημένος, αγαπώ τη μουσική απλά...

14. Το τραγούδι που σφυρίζετε κάνοντας ντους;

δεν σφυρίζω στο ντους μόνο πλένομαι :Ρ:Ρ

15. Το βιβλίο που σας σημάδεψε;

Το "Γυρίστε το Γαλαξία με Ωτοστοπ" και τα πέντε θέλω να γίνω ωτοστοπατζού κι εγώ...

16. Η ταινία που σας σημάδεψε;

καμία, εκτός αν μετράει το ΜΑΤΡΙΞ σαν σημάδι των καιρών...

17. Ο αγαπημένος σας ζωγράφος;

όλοι οι σουρεαλιστές...

18. Το αγαπημένο σας χρώμα;

κόκκινο, μπλε, κίτρινο, με αυτή τη σειρά...

19. Ποια θεωρείτε ως τη μεγαλύτερη επιτυχία σας;

αντέχω ακόμη... χαμογελώ... δημιουργώ... ελπίζω... αγαπώ... (θέλω κι άλλα???)

20. Το αγαπημένο σας ποτό;

Τσίπουρο, ρακί

21. Για ποιο πράγμα μετανιώνετε περισσότερο;

για όσα δεν έζησα, και για όσα δεν έμαθα

22. Τι απεχθάνεστε περισσότερο απ’ όλα;

το ψέμα, όσους ασκούν βία σωματική ή ψυχική, τους εμπόρους ναρκωτικών, τους πολιτικούς, τα λαμόγια, με αυτή τη σειρά...

23. Όταν δεν γράφετε, ποια είναι η αγαπημένη σας ασχολία;

διαβάζω, φωτογραφίζω, ζωγραφίζω, ακούω μουσική, μαγειρεύω, μιλώ με αγαπημένους φίλους, συχνά όλα αυτά μαζί...

24. Ο μεγαλύτερος φόβος σας;

ο κόσμος που ζω όπως τον βλέπω τουλάχιστον...

25. Σε ποια περίπτωση επιλέγετε να πείτε ψέματα;

δεν λέω γιατί ξεχνώ και με πιάνουν πάντα... οπότε τά κοψα...

26. Ποιο είναι το μότο σας;

χαμογελάτε πολύ, κάνει τους κακούς να ανησυχούν...

27. Πώς θα επιθυμούσατε να πεθάνετε;

γρήγορα κι ανώδυνα.

28. Εάν συνέβαινε να συναντήσετε τον Θεό, τι θα θέλατε να σας πει;

γιατί έχει τόσο κακό χιούμορ, και έφτιαξε τον άνθρωπο έτσι όπως είναι...(αν τον έφτιαξε αυτός βέβαια) ενώ όλα τα άλλα πλάσματα τα έφτιαξε μια χαρά...

29. Σε ποια πνευματική κατάσταση βρίσκεστε αυτόν τον καιρό;

νοητικά δημιουργική, αλλά γεμάτη άγχος... (θα το κοιτάξω κι αυτό)

===================

κι εδώ τελείωσε η Χριστίνα με τις απαντήσεις... και δίνω τη σκυτάλη στους εξής: στη Herinna που την ξαναβρήκα μετά από καιρό στην Maya που μου κάνει υπέροχα δώρα γραφής κάθε που επισκέπτομαι τη γωνιά της, στον δείμο που με ξεκουνά και με ξυπνά κάθε που τον διαβάζω, στην allmylife που απλά με συγκινεί από την πρώτη φορά που τη συνάντησα εδώ μέσα... στον shades που με σπρώχνει να γίνομαι δημιουργική με τις λέξεις του και με τις δικές του περιπλανήσεις... στον περάκη καjavascript:void(0)
Publishι στην αναστασούλα μου εάν δεν τους κάνει κόπο, και σε όποιον άλλον φίλο ή φίλη διαβάζει τούτες τις γραμμές και έχει χρόνο και όρεξη για παιχνίδια και συστάσεις...

ει - αφήστε μου και κανα σετάκι λέξεις να ξεσκουριάσω λίγο...

renault :-)

Απάντηση σε επιστολή που έστειλε Έλληνας στη Ρενώ...

Dear Mr. K D.
We have received and analyzed your complaint letter
regarding the "arhidia kivotio" issue on Renault Megane
cars. Unfortunately, we were unable to find this term
(arhidia kivotio) in our databases and we kindly ask you to
send to us more detailed specification about.
Also, please be so kind to translate in English the
following expressions: "gamo to aftokinito sas", "valte to ston kolo sas" and "gamo tin kariola tin reno".
Sincerely yours,
M. M.
Customer Service Representative
414 Avenue Miramax, DC668, Douai, France

Δώσε ζωή σε κάθε ευκαιρία...

μικρές περιπλανήσεις (αγγλιστί - Τα μπαλόνια της ώρας 3)

took a string from your heart and made a flower on the wall,
took some blood drops from your vains and offered them
sacrifice to time...
tears dried on the glass, fears died while time
passed...
the ride is far it never ends until a hand reaches out
for you, and there is a friend...
today I discovered you, today I embrassed you with the
petals of my heart with the wings of my mind, I am
grateful

----------------------------

eyes of the blinded... more like a promish for a
miracle... behold... nothing left to see but yet the
spark is here....

----------------------------

I'm missing a word, a word that would cover it all...
I'm missing a moment, a moment that bears a tiny spark...
I'm missing an echo, of years that passed, and left
shadowed momentos the moment they last.
I'm missing a prayer, for those yet unborn, and those
that have left us to face the unknown...

----------------------------

try not to remember, said the summer to the autumn
cloud, or you will be mislead by false impressions...
cover not, said the autumn to the winter wind, or you
will forget forever how to be you... let time fulfill
your path, let your path fulfill your life, let your
skin be there to fit on you...
and the wind blew a happy swirl and swept the golden
leaves in happy dancing paths...

Χριστίνα Σαββατιανού

επι τέλους!!! (ίσως ενδιαφέρει ορισμένους)

μετά από ψάξιμο τριών τεχνικών, και από ψείρισμα στα άντερα του υπολογιστή μου, και μετά από σχεδόν ενάμιση μήνα ταλαιπωρία και κουνημένα καλώδια, έχω κανονική σύνδεση...

το ηλίθιο πρόβλημα ήταν με το λογισμικό του αντιβαιρους , σε σχέση με τη κάρτα την εθερνετ που κάπου δεν τα βρίσκαν μεταξύ τους μετά από μια ενημέρωση του Φλεβάρη, και η κάρτα έκανε νάζια, το αντιικό της τάριχνε όλο και πιο χοντρά, και ο πισίς ζαλιζόταν σβούριζε και έκοβε τη σύνδεση...

εάν λοιπόν έχετε παραθύρια 98Β (πράγμα που πολύ χλωμό το βρίσκω) και για κακή σας τύχη έχετε αντιικό panda του κουτιού... και ξάφνου η DSL σας αρχίσει να λιγοθυμάει και να αρνείται να συνεργαστεί, μην τρέξετε σε μάγισσες και χαρτορίχτρες, μη τα βάλετε με τον πάροχό σας, ούτε καν με τον ΟΤΕ (αν και με δαύτον όλο και κάποιος λόγος υπάρχει για να τα βάλει κανείς) ούτε να καλέσετε τους ghostbusters - απλά πριν οποιαδήποτε άλλη κίνηση, απεγκαταστείστε το αντιβαιρους, ανοίξτε μια ασφαλή σελίδα όπως το in.gr και έπειτα αν συνεχίσει το πρόβλημα, το πολύ πολύ αλλάξτε μια κάρτα δικτύου, γιατί όπως με είπαν από την panda τελευταία το λογισμικό τους αρνείται να συνεργαστεί με ορισμένες κάρτες... το επόμενο βήμα είναι να πάτε στη σελίδα της panda και να κατεβάσετε ξανά μανά απ την αρχή το προγραμματάκι που αφορά τα παραθύρια σας και να τρέξετε το exe που θα εχετε κατεβάσει - λογικά όλα θα είναι καλά... αν το πρόβλημα συνεχίσει, τότε αλλάξτε υπολογιστή ή τουλάχιστον παραθύρια όσο πιο γρήγορα γίνεται...

όλα τα παραπάνω ίσως ναναι αδιάφορα μια και ελάχιστοι πλέον χρησιμοποιούν τα windows 98 αλλά καλού κακού είπα να τα ιστορήσω μήπως και υπάρχει και άλλος εκτός εμού με τόσο απαρχαιωμένο λειτουργικό

χαιρομαι που σας ξανάρθα κι ελπίζω να σας ξαναβρώ ....

αφήστε και λέξεις να πάρω μπροστά πάλι γιατί λίγο η αποχή, λίγο η υγρασία, σα να σκούριασα η γυναίκα...

Cineek magazine

Cineek magazine

Ικτίνου 38
Πάτρα ΤΚ 26442
Κιν. 6932766373
τηλ./fax 2610 426779
web site www.cineek.gr
e-mail info@cineek.gr


ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ
«...η τέχνη δεν πρέπει να αντανακλά σαν το καθρέπτη, μα σαν φακός να μεγεθύνει…» Μαγιακόφσκι

Δημιουργήσαμε ένα διαδικτυακό περιοδικό Τέχνης και Πολιτισμού και σας καλούμε να το επισκεφθείτε.

Το Cineek magazine–online περιοδικό για τον Εναλλακτικό πολιτισμό www.cineek.gr αφορά όλες τις τέχνες και απευθύνεται σε όλους όσους ασχολούνται με αυτές. Δημιούργημα μιας ομάδας ανθρώπων που δραστηριοποιούνται ενεργά στο χώρο των Τεχνών, το περιοδικό φιλοδοξεί και είναι :

· ένας τόπος διαλόγου και προβληματισμού ανάμεσα στους δημιουργούς και στους χρήστες του διαδικτύου..

· ένας χώρος που καταγράφει ειδησεογραφικά αναδεικνύοντας το πολιτισμό που παράγεται –ειδικά στη περιφέρεια- το πολιτισμό που αφήνει αδιάφορο τα μεγάλα Μ.Μ.Ε, μιας και δεν έχει τον παράγοντα «κέρδους-υψηλής θέασης».

· δίνει την ευκαιρία σε όλους τους καλλιτέχνες και τους πολιτιστικούς φορείς να προβάλλουν με τον καλύτερο δυνατό τρόπο τη δουλειά τους.

· καταγράφει, ως μια βάση δεδομένων, τους καλλιτέχνες και τους χώρους τέχνης, αλλά και τις πολιτιστικές δραστηριότητες των καλλιτεχνικών ομάδων που αποτελούν το πιο ζωντανό κομμάτι στις πόλεις.

· Το εναλλακτικό διαδικτυακό πολιτιστικό περιοδικό www.cineek.gr είναι η συνέχεια της ιστοσελίδας της ιστορικής Λέσχης Κινηματογράφου του Εργατικού Κέντρου Θεσσαλονίκης (ήταν η μοναδική κινηματογραφική λέσχη συνδικαλιστικού φορέα εργαζόμενων στο κόσμο) που, αν και τερματίστηκε η δεκάχρονη λειτουργία της, τα ιδρυτικά της στελέχη συνεχίζοντας με τις ίδιες αρχές πήραν την απόφαση για τη μετεξέλιξη της ιστοσελίδας της.

· Το Cineek magazine είναι ένα μέσο ενημέρωσης με άποψη και γνώμη που δεν μένει αμέτοχο για τα τεκταινόμενα και παρεμβαίνει είτε μέσω του διαδικτύου, είτε οργανώνοντας πολιτιστικά γεγονότα σε συνεργασία πάντα με φορείς που έχουν να επιδείξουν ποιότητα και συγκροτημένη άποψη, μακριά από ελίτ και λαϊκίστικες φωνές.

· Το Cineek magazine www.cineek.gr ανανεώνεται καθημερινά και ανταποκριτές του είναι οι ίδιοι οι αναγνώστες του.

Είναι μια ενημερωτική ιστοσελίδα προβολής ιδιαίτερα του εναλλακτικού πολιτισμού και στηρίζεται από ανθρώπους που εξ ιδίων καταβάλλουν προσπάθειες ώστε να ομορφύνουν τη ζωή μακριά από ανταγωνισμούς και κερδοσκοπικά συμφέροντα.. Μια σελίδα που ευελπιστεί να διακρίνεται από τη δίχως φραγμούς και λογοκρισία έκφραση και προβληματισμό.

Χαρακτηρίζεται από πολυπλευρικότητα επιδιώκοντας την κάλυψη κάθε μορφής πολιτισμού … Λογοτεχνία, Γλυπτική, Ζωγραφική, Κινηματογράφος, Αρχιτεκτονική, Μουσική, Χορός, Φωτογραφία, Video Art, , Θέατρο, Λαϊκός Πολιτισμός, Παντομίμα, Κόμικς, Φεστιβάλ, Εκθέσεις, Γεγονότα, Συνέδρια, Σεμινάρια, Κατασκευές, Τεχνολογία και οποιαδήποτε άλλη μορφή πολιτιστικής έκφρασης.

Στα πλαίσια της διαμόρφωσης της ιστοσελίδας ΠΡΟΣΚΑΛΟΎΜΕ και ΠΡΟΚΑΛΟΥΜΕ το χρήστη του διαδικτύου να πάψει να είναι παθητικός αλλά να δραστηριοποιηθεί και να συμμετέχει είτε γράφοντας άρθρα, σχόλια, κριτική είτε ως ανταποκριτής τοπικού ενδιαφέροντος.

Αν ενδιαφέρεσαι να στηρίξεις μια ιστοσελίδα ελεύθερης έκφρασης που να προβάλλεται ακόμη και η πιο ασήμαντη έως τη πιο σημαντική εκδήλωση ιδιαίτερα του εναλλακτικού πολιτισμού και ειδικά της περιφέρειας, στήριξε το www.cineek.gr.

Ανάδειξε πριν είναι αργά το πολιτισμό της περιφέρειας, της «γειτονιάς σου», για ν’ ακουστεί και η άλλη όψη των πραγμάτων, γιατί ο πολιτισμός δεν είναι μόνο στο κέντρο της Αθήνας και της Θεσσαλονίκης.

Πλαίσιο κειμένου: Το περιοδικό μας είναι ο φορέας που διοργανώνει το κινηματογραφικό φεστιβάλ «Διεθνές Πανόραμα Ανεξαρτήτων Δημιουργών» www.independent.gr

Για τη Συντακτική Επιτροπή

Παναγιώτης Χιονίδης (Αρχισυντάκτης)

cineek@cineek.gr

Εκδηλώσεις

ΕΚΘΕΣΗ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑΣ

«Το Βλέμμα της Πόλης »

4/5 έως 20/5/2007

Την Παρασκευή 4 Μαΐου, στην Δημοτική Αγορά της Κυψέλης, στις 20:00 θα πραγματοποιηθούν τα εγκαίνια της Έκθεσης φωτογραφίας με τίτλο «Το βλέμμα της Πόλης».

Είκοσι τρεις φωτογράφοι θα μας «διηγηθούν» την περιπέτεια του αστικού τοπίου μέσα από το βλέμμα της ίδιας της πόλης.

Συμμετέχουν:

Γιώργος Αγγελάκης

Νίκος Αποστολόπουλος

Γιώργος Βιτσαρόπουλος

Βασίλης Γερμάνης

Κώστας Γουδής

Γιώργος Διαμαντάκης

Δημήτρης Θεοδώσης

Άγγελος Καλτσής

Βασίλης Κανελόπουλος

Μέλινα Καμινάρη

Βίκυ Καραντζά

Μάρω Κουρή

Nίκος Μάρκου

Ιπποκράτης Ναυρίδης

Λάζαρος Ορφανίδης

Γιάννης Σκουλάς

Άλκης Σωτηριάδης

Δέσποινα Στάυρου

Γιάννης Τζώρτζης

Hege Trinerud

Σπύρος Τσακίρης

Λέττερα Φωκίδη

Γιώργος Χείλαρης

Οργάνωση : Δημήτρης Χαλάτσης

ΔΗΜΟΤΙΚΗ ΑΓΟΡΑ ΚΥΨΕΛΗΣ

Φωκίωνος Νέγρη 42, Κυψέλη

Καθημερινά 18.00-22.00

Το συντονιστικό της Δημοτικής Αγοράς


======================================


ΤΑΙΝΙΕΣ ΜΙΚΡΟΥ ΜΗΚΟΥΣ ΝΕΩΝ ΣΚΗΝΟΘΕΤΩΝ

4 – 6 Μαΐου 2007

Την Παρασκευή 4 Μαΐου και μέχρι την Κυριακή 6 Μαΐου στην Δημοτική Αγορά της Κυψέλης θα προβληθούν ταινίες μικρού μήκους νέων Σκηνοθετών.

Έναρξη των προβολών 21:30

Συμμετέχουν

* Γιάννης Γαιτανίδης « Σκέψη της ημέρας »

* Βασίλης Γιάτσης «Τελευταίο Βράδυ»

* Θωμάς Κιάος « Σε λίγα Λεπτά »

* Τατιάνα - Σουλτάνα Κουμούτση «Για μια αγκαλιά»

* Φίλιππος Κουτσάφτης «Αγέλαστος Πέτρα»

* Σοφία Λιαροπούλου «Μακριά από την Θάλασσα »

* Γιάννης Μπουγιούκας « Η κούπα »

* Νικολέττα Παπαθανασίου “Banana split”

* Κωσταντίνος Πρέπης '' ROAD TO NOWHERE''

* Χάρης Ραφτογίαννης «Στον πάγκο του Χασάπη »

* Φώτης Σκουρλέτης “Brainstorm”

* Δημήτρης Στρατάκης « Ζαλόρα »

Είσοδος : Δωρεάν

Οργάνωση : Νικολέττα Παπαθανασίου
Δημήτρης Χαλάτσης


Δημοτική Αγορά Κυψέλης, Φωκίωνος Νέγρη 42, Κυψέλη

Καθημερινά 18:00 – 22:00 ( για το τριήμερο 4 – 6 Μαΐου η Αγορά θα παραμένει ανοιχτή έως στις 01:00 )

Το συντονιστικό της Δημοτικής Αγοράς

χωρίς τίτλο 2

Kι όταν ξυπνήσεις απ το θόρυβο...
θα δεις της σιωπής την άλλη όψη...
εκείνη που ξεχνάει και εκείνη που δεν έχει χρώμα...

Αυριο θα πετάξεις ξανά...
σε εκείνο το αστέρι το γαλάζιο...
θα αγγίξεις πάλι το κενό κι εγώ θα ζηλέψω το πουθενά και το ποτέ...

Αύριο θα είσαι αλλού ξανά και ξανά αλλού...
Κι ακόμα μέσα στο τίποτα θα πνίγεσαι για μια στιγμή ουρανό...

================================

Μετά χαθήκαν οι λέξεις, ξεχάσαν να κάνουν συντροφιά...

παράξενη η ζωή ε? το υφαντό εχει και μαύρο και οδυνηρό....

Χριστίνα Σαββατιανού

Y.Γ με χίλια ζόρια το ανέβασα... ουφ κουράστηκα να κουνάω καλώδια για να βρω τη ρημαδοσύνδεση...

μου λείψατε

SITEPAL

Κοίτα τι βρήκα... !!!

http://www.sitepal.com/

Animated Flash Avatars - Talking Characters and Virtual People for Websites

SitePal is an Internet-based subscription service that allows you to create a wide-array of animated speaking characters, which can be added to your website for a variety of professional and personal applications.

SitePal provides a rich, easy-to-use to interface that makes the process of designing, managing and publishing your characters a breeze!

Absolutely no programming knowledge is required to use SitePal. However, SitePal does interface with various programming languages for those who are technically inclined.

Design

* Visually create and customize your own animated characters
* Create audio messages for your characters to speak using recorded audio, uploaded audio, computer generated speech and even professional voice-over talent.
* Assign background images to your characters
* Control the size, position and presentation of your characters
* Define the interactivity and behavior of your characters -- even add Artificial Intelligence to them

Manage

* Securely store, edit, rename and delete your characters, audio messages and backgrounds

Publish

* Insert your characters into web pages
* Include your characters as part of eBay auctions
* Integrate your characters into Flash movies or PowerPoint presentations


ένας καλός τρόπος να αυξήσετε την επισκεψιμότητα του ιστοχώρου σας...

εάν το δοκιμάσετε πείτε μου εντυπώσεις για να το χω στα υπόψη με το νέο μου πισί...

Είστε ποιητής ή ποιήτρια; Περιμένουμε τα ποιήματά σας!

όπως αναφέρει στην ανάλογη σελίδα του ο εκδοτικός οίκος ΕΜΠΕΙΡΙΑ ΕΚΔΟΤΙΚΗ προσκαλεί όλους τους σύγχρονους 'Ελληνες ποιητές ανοίγοντας τις σελίδες του ποιητικου ημερολογίου του 2008, είτε τα έργα τους έχουν εκδοθεί είτε όχι.

περισσότερα εδώ...

μπορεί και το δικό σου ποίημα να είναι μέσα...

Jazz trio (bar 7ος Παράλληλος - Πάτρα

Bar 7os Παράλληλος
Παντανάσης 83 & Καραϊσκάκη
Πάτρα
live την Τρίτη 24 Απριλίου
10:30

με το jazz trio
Χρήστος Ανεστόπουλος - guitars
Χάρης Πεγιάζης - contrabass
Μάκης Φεγκούλης - drums

έχω ακούσει μουσική του Χρήστου και σας το συστήνω...
όσοι βρεθείτε εκεί ακούστε τους...

spam e-mail αλλά από τα όμορφα...

Why Worry?

There are only two things in life to worry about:



Whether you are well

or whether you are sick.


If you are well,



then there is nothing to worry about.


But if you are sick,



there are only two things to worry about:


Whether you are going to get well



or whether you are going to die.



If you get well,



then there is nothing to worry about.

But if you die,



there are only two things to worry about:

Whether you are going to go to heaven

or whether you are going to go to hell.


If you go to heaven,



then you have nothing to worry about.

But if you go to hell,



you'll be so busy shaking hands with all your friends,



that you won't have time to worry!

So, Why Worry?

Be Happy

Do not cry if the Sun sets at the end of the day,

because the tears will not let you enjoy the beauty of the Stars.




Better send it back to me ASAP.

Ok, this is what you have to do... :-)

Send this to ALL of your friends!

But you HAVE to send this within 1 hour from when you open it!

Now.................Make A wish!!!!!!

Are you wishing????






You should be done by now!!!

Last chance!!







I hope you made your wish!

Now then, if you send this to

1 person~ your wish will be granted in 1 year

3 people~6 months

5 people~ 3 months

6 people~ 1 month

7 people~ 2 weeks

8 people~ 1 week

9 people~ 5 days

10 people! ~ 3 days

12 people~ 2 days

15 people~ 1 day

20 people~ 3 hours

AND, if you are my true friend you will send this back to me within 3 hours!

*** If you delete this after you read it .you will have 1 year of bad hair days! :-(

But... if you send it 2 your friends... you will automatically have 3 years of good luck!!! :-) ***

ΤΟ ΘΑΥΜΑ (οι λέξεις του shades 2)

Σάπιος.. θλιμμένο ύφος.. βρεγμένος.. θαλπωρή.. φτερούγισμα.
---------------------
Η Φιλίτσα μάζευε χόρτα που χαν ξεπεταχτεί μετά τη βροχή στο διπλανό χωράφι, πρέπει να φάμε κάτι και σήμερα μαζί με τη χούφτα το ρύζι που χει μείνει, σκεφτόταν, ναναι καλά ο παντοδύναμος που δάκρυσε τον ουρανό και βλάστησε ξανά η γη... Πέντε μήνες δυο νερά μονάχα, δίψασε ο κάμπος, δίψασαν τα ζωντανά, άρχισε να πεινάει η οικογένεια της Φιλίτσας... Τα μικρά πετσί και κόκκαλο, μονάχα η κατσίκα και οι κοτες άντεχαν που βόσκαγαν ενα γυρο στο διπλανό χωράφι και στα αγριόχορτα του δρόμου απέναντι...

Δυο παιδιά είχε, τον Αριστάκο, και τη Φωτούλα... πέντε χρόνια τώρα τα μεγάλωνε μονάχη της, με χίλια βάσανα κι άλλες τόσες στερήσεις...

Σχεδόν πέντε χρόνοι είχαν περάσει που ο Λάμπρος, ο άντρας της, το παληκαρόπουλό της όπως τον φώναζε... έφυγε... Μαζί του έφυγε κι η σιγουριά της Φιλίτσας... Όχι ότι όσο ήταν κοντά ο Λάμπρος είχαν εύκολη ζωή, αλλά το χωραφάκι το διπλανό ήταν τότε δικό τους, και με τα πολλά κανακέματα το έβγαζε το φαγητό της χρονιάς... Ευλογημένο το χώμα αμα το αγαπήσεις και το κανακέψεις με τη ψυχή σου...

Οταν το παληκαρόπουλό της αρρώστησε, μετά από κείνο το ατύχημα με το τρακτέρ, όλα μαζί έρχονται τα κακά, τα έξοδα για να γιατρευτεί ήταν πολλά... Μια και δυο η Φιλίτσα είδε κι απόειδε, πούλησε το τρακτέρ, για να πληρώσει τα φάρμακα, πούλησε και το χωράφι στον Κυρ Μιχάλη τον Εβραίο που το λιμπιζόταν χρόνια τώρα... Φιλέτο η γη σου Φιλίτσα, πες στον Λάμπρο θα του δώσω καλά λεφτά, να ανοίξει μαγαζί... θα ζείτε σαν ανθρώποι...

Φτερούγιζε η καρδιά της Φιλίτσας στη σκέψη να χει δικό της μαγαζί, θα το φιάξω όλο με πέτρα μέσα έξω, και θα πουλάω και βοτάνια, και θα φτιάχνω και τις συνταγές για τα γιατροσόφια που μου άφησε η γιαγιά μου, για το έντερο για τα ρευματικά και για το βήχα... και θα χω και μια στόφα να φτιάχνω φρέσκες πίτες να μοσχοβολάει η πλατεία του χωριού, και ψωμί θα ψένω, θα μαι η παντοπώλισσα του χωριού, κι όλοι θα με υπολήπτονται... Και τα μωρά θα μεγαλώνουν στη θαλπωρή της στόφας, κι όχι στα υγρά του χωραφιού να τους τρέχουν οι μύτες έξι μήνες το χρόνο... και θα ναι καθαρά και καλοταϊσμένα, και θα έχουν και χρόνο για γράμματα...
Κι ο Λάμπρος μου, θα φοράει μια ποδιά στη μέση λευκή, με το μονόγραμμά του πάνω, θα του το κεντήσω με μεταξένια κλωστή, για να μη λερώνει τα παντελόνια, πλύνε πλύνε θα στερέψει το πηγάδι... Αρχοντα θα τον κάνω στο δικό μας μαγαζί....

Ετσι σκεφτόταν η Φιλίτσα κι έκανε όνειρα, μα το μεγάλο αφεντικό είχε άλλα σχέδια, και βρέθηκε το χωράφι στα χέρια του Μιχάλη του Εβραίου, για έναν παρά, ίσα που έφτασαν να πληρώσει το νοσοκομείο, και τον γιατρό τονε πλήρωσε με τα μισά λάχανα που εβγαλε απ το χωράφι πριν αλλάξει χέρια...

Πάλεψε παληκαρίσια η Φιλίτσα με την αρρώστια του Λάμπρου, παλεψε και με την πείνα και τη γκρίνια των παιδιών...
Εκρυβε το θλιμένο βλέμμα της πίσω απ το χαμηλοβαλμένο μαντήλι της, να μη το δει ο Λάμπρος της και ψυχανεμιστεί τι του χει γράψει... και του χαμογέλαγε, πραγματικά χαρούμενη που δεν πονούσε...
Της είχε πει ο γιατρός: "μόλις αρχίσει ο πόνος, να σαι δυνατή, η θεραπεία ακριβή, τα παυσίπονα το ίδιο, και το τέλος θα ναι κοντά..."
Ούτε να το σκέφτεται δεν ήθελε η Φιλίτσα αυτό, μα ο γιατρός κάθε μέρα της το θύμιζε, να μην ησυχάσει το μυαλό να μην πλανευτεί η ψυχή της και ελπίσει... Να ετοιμάζεται για το κατευόδιο του άντρα της...

Τις νύχτες η Φιλίτσα μάδαγε τα μαλλιά της, και δέρνονταν, φώναζε και κάκιζε τον πλάστη που τα βαλε τόσο άνισα με το παληκαρόπουλό της, γιατί τον άντρα μου θεέ? τι του ζήλεψες του έρμου? Δυο ορφανά θα αφήσει, κι εμένα χωρίς ριζικό να τα αναστήσω... Δείξε την άλλη σου την όψη θεέ, μη μου τονε πάρεις, κάνε να ναι λάθος βλέψη του γιατρού η αρρώστια κι αύριο να πάρω τον Λάμπρο μου απ το νοσοκομείο και να φύγουμε, και θα το πάρουμε πίσω το χωράφι, και το τρακτέρ, αρκεί να μαστε μαζί... όλα θα τα κάνουμε μαζί... δεν έχουμε ανάγκη τον Μιχάλη...
Μονάχη μου πως θα τα βγάλω πέρα εεε? Κάνε θεέ ναναι λάθος, σπλαχνίσου τα ορφανά μου... κι εγώ δώδεκα λαμπάδες θα σου φέρω στην εκκλησιά...

Και μάτωνε το μαξιλάρι της Φιλιώς από τη χαρακιά της ψυχής της, που την άφησαν χωρίς ελπίδα οι γιατροί... και το πρωί, νιβόταν και τριβόταν, να μην δει ο Λάμπρος τα αυλάκια απ των ματιών τη νυχτιάτικη βροχή...

Πέρασε ένα χρόνο παλεύοντας με το κακό η Φιλίτσα, παλεύοντας να τονε σώσει, ελπίζοντας στο θαύμα, ένα χρόνο μάλωνε τις νύχτες με τα θεία, ένα χρόνο έκανε τάματα παρακαλούσε... ένα χρόνο τονε έβλεπε να σαπίζει, να χάνεται, να αχνοσβήνει, κι αυτή ανήμπορη να βοηθήσει...
Ένα χρόνο μάτωνε που τάϊζε με αποφάγια της γειτονιάς τα παιδιά, μάτωνε που ειχαν μεταφέρει και τον Λάμπρο σε άλλο θάλαμο, και τον είχαν μεσα στη βρώμα, και το φάρμακο για τον πόνο δεν μπορούσε να το πληρώσει, δυο φορές τη βδομάδα μόνο ο γιατρός τον σπλαχνιζόταν και έλεγε στη νοσοκόμα να του κάνει ένεση... "μου τα δίνεις όταν έχεις κυρα Φιλιώ, δεν μου πάει να τον αφήνω να πονάει" - και του δινε ευχές ολοψυχες η Φιλίτσα, γιατί πόναγε κι αυτή μαζί με τον Λάμπρο της, κι ο πόνος αβάσταχτος....

Ελιωνε ο Λάμπρος έλιωνε κι η Φιλίτσα λιώναν και τα μικρά... Ο Αριστάκος, είχε κολλήσει σταλιά είχε μείνει μέτραγες κόκκαλα, μα ήταν γενναίο παιδόπουλο, έκανε θελήματα στο χωριό να μαζεύει λίγες δραχμούλες να παίρνει καλαμποκάλευρο να φτιαχνει λίγες ξερόπιτες η μανα του... η μικρή γκρινιαζε πολύ, ήταν κι ασθενική, αλλά τι να κανε; αντεχε κι αυτό το ορφανό... Οσο κι αν προσπαθούσε η Φιλιώ να τα πεισει πως ο μπαμπάς θα πάει να κάνει παρέα με τον καλό Θεό και δεν θα πονάει, και θα ναι χαρούμενος, αλλά δεν θέλει να τα βλέπει να παραπονιούνται, έβλεπε τα παιδιάτικα μάτια τους απαρηγόρητα... δεν τον εμπιστεύονταν κι αυτά τον θεό πια, θα τους στερούσε τον μπαμπά τους... δεν πρέπει ναταν και τόσο καλός αφού θα το έκανε αυτό...

Χίλια θεριά η Φιλίτσα πάλεψε, έφυγε κι ο Λάμπρος της κι ησύχασε η ψυχή του απ τους πόνους, μα για τη Φιλίτσα άρχισε άλλος αγώνας, να ταϊσει τα μικρά...
Αρχισε τρεις φορές τη βδομάδα να πηγαίνει στη πόλη να σιδερώνει και να καθαρίζει το σπίτι του γιατρού, τον πρώτο καιρό πληρωνόταν μόνο με λίγο φαγητό... ρύζι κανα γάλα, λίγα μακαρόνια, μέχρι να ξεχρεώσει...

Τον τρίτο χρόνο άλλες δυο γιατρέσσες τη ζήτησαν να τους μαγειρεύει, ήταν η καλύτερη μαγείρισσα η Φιλίτσα... στις πίτες και στα φουρνιστά καμμιά δεν την έφτανε...

Στο τέλος του πέμτου χρόνου, κάτι αναπάντεχα ευχάριστο συνέβη, ότι είχε ξεχρεώσει τους γιατρούς και τα νοσοκομεία η Φιλιώ, μια κυρία απ την Αθήνα φερμένη, η κυρία Θετις, της έκανε μια πρόταση....

Κοίτα κυρα Φιλιώ, εγώ είμαι μόνη, έχω λεφτά και μεγάλη περιουσία στην Αθηνα, αλλά είμαι μόνη μου... έτσι ειπα να έρθω στην επαρχία να μείνω μόνιμα, εδώ οι ανθρώποι ειναι πιο φιλικοί, κι η μοναξιά μου δεν θαναι τοσο αβάσταχτη... Δεν θα περνάει η μέρα χωρίς μια κουβέντα, χωρίς μια καλημέρα... .θα χουν και τα σκυλιά μου χώρο να τρέχουν χωρίς να κινδυνεύουν απ τα αυτοκίνητα...

Η κυρία Σωτηρίου, (η γιάτρισσα) μου είπε πως εισαι καλή μαγείρισσα, και το χωριό σου δεν ειναι πολύ μακριά από δω, το έχω επισκεφτεί... Είδα στην πλατεία το παλιό το καφενείο παρατημένο, μου είπαν πως ειναι χρόνια έτσι από τότε που οι ιδιοκτήτες χάσαν το παιδί τους σε δυστύχημα... Ρώτησα αν το πουλούν και δέχτηκαν... Τους έδωσα καλά λεφτά να προικίσουν το κορίτσι...

Τι λες Φιλίτσα να συνεργαστούμε; Εγώ νοικοκυρά δεν είμαι, ούτε αυγό δεν βράζω, εσένα πιάνουν τα χέρια σου, εγώ τα λεφτά εσύ τη τέχνη σου... τι λες κυρα Φιλίτσα δέχεσαι; Μισά μισά τα κέρδη, και τα έξοδα μέχρι να καμεις κι εσύ κομπόδεμα δικά μου όλα, τι θα τα κάνω τα λεφτά; Εσύ έχεις και δυο παιδιά να θρέψεις... δεν θα σου κακοπέσει...

Φτερούγισε η καρδιά της Φιλιώς... το θλιμένο ύφος που χε σκαλώσει στο πρόσωπό της φώτισε, "τι θαύμα είναι τούτο θεέ μου! μας λυπήθηκες επιτέλους! θα χες δουλειά μάλλον σε άλλο τόπο τοτε που πηρες τον Λάμπρο μου... Ακούς Λάμπρο μου; θα εχω μισό μαγαζί δικό μου, και τα ορφανά σου θα χορτάσουν, κι εγώ μόνο θα μαγειρεύω, θα κάνω κι άλλα πράγματα ναναι χαρούμενη η κυρία Θέτις, κι αν δε σε πειράζει Λάμπρο μου να τηνε πάρω σπίτι μας άμα θέλει, να μην είναι μοναχή της η κυρία, το λιγότερο που μπορώ να της προσφέρω για ευχαριστώ που θα μας σώσει... τι λες Λάμπρο μου να το πω το ναι;"

"Κυρία Θέτις να το πω στα παιδά μου απόψε και θα σου απαντήσω μεθαύριο που θα ξανακατέβω... σε πειράζει;"

Σκέψου το Φιλιώ, και θα δεις, αδερφές θα γίνουμε, μπορεί ναμαι πρωτευουσιάνα αλλά η καρδιά μου πάντα στα χωριά αγνάντευε, κι ας είναι τα χέρια μου αγύμναστα, θα με μάθεις και να μαγειρεύω, κι εγώ θα σε μάθω να ζωγραφίζεις τις ώρες που θα περιμένουμε πελάτες...

Εκείνο το μεσημέρι η Φιλιώ μαζεψε χόρτα απ το χωράφι το δίπλανό, που τους ειχε πάρει ο Εβραιος, και τάισε τα παιδιά με το ρύζι που χε απομείνει, πήγε και στο μπακάλη πριν γυρίσει στο χωριό και τους πήρε από μια πλάκα σοκολάτα, και μισό κιλό κρασί για κείνη και τον Λαμπρο...

Το βράδυ έστρωσε τραπέζι για τέσσερις, εβαλε πιάτο και ποτήρι και του παληκαρόπουλού της... και φάγαν όλοι μαζί, σαν να ταν κι αυτός εκεί... Η Φιλιώ ιστόρισε στην οικογένειά της τα καλά μαντάτα...

Τη νύχτα κοιμήθηκε βαθιά η Φιλίτσα, κι ήρθε στον ύπνο της ο Λάμπρος, χαμογελαστός και γερός, όχι σαπισμένος απ την αρρώστια όπως έφυγε, και της είπε 'ορμα Φιλιώ, για τα παιδιά μας... να μην ξενοδουλεύεις, κι εγώ από κοντά θα σου δίνω δύναμη, αρκεί να μου χαμογελάς, κουράστηκα πέντε χρόνια να σε βλέπω χαρακωμένη απ' το δάκρυ... όρμα κυρούλα μου λιοφώτιστη, κι εγώ δίπλα σου θα σου βαστώ ζεστή την καρδιά...

Δυο μέρες μετά η Φιλιώ έδωσε τα χέρια με την κυρία Θετις... Θα δεις κυρά μου, σαν σκυλί θα δουλέψω, να το αξίζω το ψωμί που μας προσφέρεις, και μεταξύ μας, θαρρώ θα γίνουμε και φιλινάδες, συμπαθητικιά μου φαίνεσαι, θα σε μάθω να κεντάς και συ θα με μάθεις να ζωγραφίζω, κι αμα δε σε ενοχλούν θα παιζεις και με τα παιδιά, θα σαι η θειά τους η θετις...

Τρία χρόνια μετά, "ΤΟ ΘΑΥΜΑ" ήταν το καλύτερο μαγαζί του νομού, η Φιλιώ έδινε πίττες σε πολλά μπακάλικα και καφενεία στα γύρω χωριά, είχαν στήσει και πεντε τραπεζάκια που φιλεύαν τους περαστικούς για το μοναστήρι μεζέδες, και τους χωριανούς τσίπουρα με μπουκιές τα καλοκαίρια όταν γυρνάγαν απ τα ποτίσματα στα χωράφια...

Η Φιλιώ είχε ήδη φτιάξει κομπόδεμα, και μαζευε να στείλει τα παιδιά να σπουδάσουν, η Θέτις βρήκε μια οικογένεια, έμενε μαζί τους, είχαν σιάξει και το σπίτι, είχαν πάρει και το χωράφι δίπλα πίσω απ τον Μιχάλη τον Εβραιο, τα παιδιά δεν γκρίνιαζαν πια...μαθαίναν και γράμματα - η μικρή ήταν άριστη, ο Αριστάκος ήταν καλός στις τέχνες θα γινόταν ηλεκτρολόγος έλεγε και ξανάλεγε....

Τα βράδια μετά τη δουλειά μαζευόταν όλη η οικογένεια κι η θεία Θέτις μαζί στην αυλή και λέγαν ιστορίες για τον Λάμπρο, ή γελάγαν με τις σκανδαλιές και τις γκάφες του τρελλοθωμά, τον ειχαν μαζέψει κι αυτόν στο μαγαζί να φροντίζει τη λάτρα να μην πεινάει το δύσμοιρο...

Κι η Φιλίτσα τις νύχτες, αγκαλιά με τον Λάμπρο το παληκαρόπουλό της, του διηγιόταν τα καλά της μέρας, και δεν ξαναμάλωσε ποτέ με τον Θεό, μονο λαμπάδες άναβε, δώδεκα κάθε χρόνο, να μη χαθεί το θαύμα...

Χριστίνα Σαββατιανού / 18-04-2007